เบื่อและเกลียดพ่อมาก !! ทำไงดีปรึกษาทีไม่ไหวแล้ว

....เกริ่นก่อนว่า "พ่อ" คือแฟนใหม่ของแม่เรา พ่อแท้ๆของเราเสียไปตั้งแต่เราได้ 3 เดือน จำความได้ก็รู้ว่ามีพ่อคนนี้แล้ว
พ่อกับแม่ก็มีลูกด้วยกัน เป็นน้องสาวเรา (เรากับน้องสนิทและรักกันมากมาจนถึงทุกวันนี้) แต่ก่อนพ่อนานๆมาที เรามองแล้วก็คือเป็นคนดีอารมณ์ดี
ตอนนั้นเรารักพ่อมาก แต่พอมาถึงตอนนี้กลับไม่ใช่แบบนั้นแล้วสิ่ 
        ตอนแรกเราอาศัยอยู่ที่บ้านป้ากับยายมาตั้งแต่เด็ก แต่แล้วจู่ๆชะตาก็พลิกผันแม่มาทะเลาะกับป้า ทำให้ผมกับน้องต้องย้ายมาอยู่บ้านพ่อกับแม่ 
(ผมอยู่ป.4) ทีแรกเราไม่รู้อะไรเลยว่าเขาเป็นคนยังไง จนวันที่เรามาอยู่ที่บ้านของเขาได้สักพักนึงจำได้ว่าลืมปิดไฟแล้วพ่อกลับบ้านมาตอนเช้าเห็นเราลืม
ปิดไฟก็เลยด่าเราเลย นานมากแล้วจำไม่ได้ว่าด่าว่าอะไรบ้างแต่ที่จำได้คือขึ้นไอ้ ไอ้สัสเลย ตอนนั้นเรากับน้องตกใจแล้วก็ช็อคมากเพราะไม่เคยเจอแบบนี้มาก่อนก็พากันเข้าห้องไปร้องไห้เลย แล้วก็จะเป็นแบบนี้มาตลอด แล้วก็อีกไม่นานตอนน้องยังเด็กมากน่าจะอนุบาลได้น้องเป็นคนกินข้าวช้ามากๆเพราะว่าดูหนังไปด้วยกินข้าวไปด้วยก็เป็นชั่วโมง พ่อไปโมโหอะไรมาไม่รู้ ยกจานข้าวปัดใส่หน้าน้องข้าวหกใส่เละเทะไปหมดเราสงสารน้องมากแต่พูดอะไรไม่ได้ก็ได้แต่ก้มเก็บข้าวที่หกเช็ดหน้าให้น้องแล้วรีบพากินข้าวเข้าห้องไปเลย พ่อจะชอบพูดตลอดว่าพ่อเป็นคนมีเหตุผล เป็นนักบวชมาก่อนชอบเล่าตอนตัวเองบวช พ่อเป็นคนที่กับคนอื่นจะคุยอ่อนน้อมถ่อมตนเป็นคนดีมากๆ แต่พอกลับมาครอบครัวมันไม่ใช่เลย เวลาแม่ทำอะไรผิดพ่อก็จะชอบด่าทอหยาบคายไม่มีความเป็นทั้งสามี พ่อ หรือคำว่าลูกผู้ชายเลยแม้แต่น้อย หรือแม้แต่คำที่เขาเคยพูดบ่อยๆว่าเป็นนักบวชก็ไม่เคยจะมีเลยกลายเป็นผีบ้าป่าเถื่อนหยาบคาย เราสงสารแม่มากแต่ละครั้งแม่ต้องนั่งร้องไห้ทนฟังที่พ่อสบถออกมา จำได้ว่ามีครั้งนึงแม่ไปว่าพ่อแอดเฟสคนนี้ไปทำไม (เพื่อนเก่าแม่เราที่เคยคิดจะจับพ่อทำผัวมาก่อนหมายถึงจะแย่งจากแม่เราไปเมื่อหลายสิบปีที่ผ่านมา) พ่อก็เกิดอารมณ์ขึ้นมาด่าแม่เราว่าไม่มีความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ต่อเพื่อมนุษย์เลยหรอไม่มีน้ำใจเลยหรอจะคิดติดใจอะไรนักหนา เมื่อไหร่จะตายไปสักทีวะ ! พ่อจะเอาท่อไปตีแม่แต่เราไปยืนขวางเอาไว้ก่อนคิดในใจแล้วว่าถ้าวันนี้ทำอะไรแม่เราก็พร้อมสู้กันให้ตายกันไปข้างแล้วก็เป็นเรื่องเป็นราวเขาจะหย่ากับแม่เราให้ได้แต่แม่เราก็ไปง้อเขาไว้ก่อน แต่แม่ก็ยอมทนมาตลอด พ่อเขาเป็นคนไม่ยอมฟังเหตุผลคนอื่นถ้าตัวเองคิดว่าใช่ก็คือใช่ เป็นคนบกพร่องทางด้านอารมณ์ วัฒนธรรม ครอบครัว การเป็นสามีและพ่อมากที่สุด จนมีอยู่วันนึงเรื่องที่เลวร้ายที่สุดสำหรับแม่เราพ่อเราแอบไปคุยไปหาผู้หญิงอื่นน่าจะสักพักแล้วแต่วันนั้นแม่เราลางานแต่พ่อไม่รู้แม่มาจับได้แม่ร้องไห้ฟูมฟายเหมือนคนบ้า เราตื่นขึ้นมาเจอพ่อที่นั่งไม่ได้สำนึกผิดอะไรหน้าตาเฉยไม่หือไม่อือ เราเลยโทรหาป้าให้พาแม่เราออกจากที่นี่เลยไม่ต้องกลับมาแล้ว ป้าก็รีบมารับแล้วขนข้าวของออกไปเลย แต่ผ่านไปไม่กี่วันแม่ก็กลับมาคุยกับพ่อดีกันขนข้าวของกลับไปอีก แต่ก็เป็นแบบเดิมมาตลอดทุกเรื่อง พ่อเราทำงานหาเงินจริงๆอันนี้ยอมรับจ่ายค่าบ้านค่ารถช่วยค่าเรียนบ้าง แต่สำหรับเราคิดว่าทั้งหมดนี้ก็ไม่ใช่ข้ออ้างที่อยู่บ้านจะไม่ทำอะไรเลย ไม่เคยล้างจาน ไม่เคยออกไปซื้อกับข้าว ไม่เคยทำกับข้าว ไม่เคยรีดผ้า ไม่เคยซักผ้าอะไรเลยสักนิด ข้าวพ่อก็ต้องรอให้หาให้กินกินเสร็จก็ต้องคอยเอาจานไปเก็บให้ถ้าไม่มีใครเก็บก็ไม่มีทางจะเก็บ พอเราโตขึ้นเราก็ต้องออกไปเรียนมหาลัยเราค่อนข้างคิดหนักเพราะต้องทิ้งให้แม่กับน้องอยู่กับผู้ชายแบบนี้ พ่อชอบบ่นแม่ว่าฟุ่มเเฟือยใช้เงินไม่ประหยัด แต่พ่อไม่เคยได้มาสัมผัสการออกไปซื้อกับข้าวซื้อของกินของใช้ การรักลูกเลี้ยงลูกเลย ว่ามันยากลำบากแค่ไหน แล้วพ่อก็อายุครบเกษียรงาน พ่อก็มาอยู่บ้านแล้วแม่ก็ทำงานคนเดียวมาสักพักแล้ว แล้วก็มีโควิดเข้ามา พ่ออ่านข่าวดูข่าวจนกลัวเข้าสมอง บอกกับคนที่บ้านว่าถ้าเป็นจะไล่ออกไปอยู่ข้างนอกเลยไล่ไปอยู่วัดเผาเสื้อผ้าทิ้งให้หมด เราได้แต่คิดในใจว่า คนเป็นพ่อเขาทำกันแบบนี้จริงๆหรอวะจริงๆใช่ไหม ตลอดเวลาที่เราออกไปไหนพ่อก็จะมาบ่นตลอดว่าออกไปอะไรนักหนา จำได้ว่าที่ออกไปไปซื้อข้าวมาทิ้งไว้ให้เค้ากินแท้ๆ แล้วเค้าก็บ่นแม่เราว่าให้เงินมันไว้ใช้เยอะเกินไปรึเปล่าตามใจเด็กเกินไปวันนี้มันออกไปตั้ง 3 ครั้งแล้ว พ่อบอกแม่ว่าจะประกาศขายบ้านแยกย้ายทางใครทางมันเค้าไม่แคร์นะ ! ใครจะไปรู้ว่าไปซื้อข้าาเหนียวหมูปิ้งกินกับน้องคนละ 25 บาท ซื้อโรตีกิน 20 บาท แค่นี้ทุกวันก็แค่นี้เขาไม่เคยถามเลย แล้วเข้าก็ไปบ่นแม่ต่อว่าเอาเงินเขามาใช้เงินตัวเองไม่ประหยัดเอง แต่พ่อจะรู้บ้างไหมวะว่า แม่ต้องจ่ายค่าไฟค่าน้ำค่ากินค่าของใช้จิปาถะค่าเรียนน้องทั้งหลายแม่เราเงินเดือนมีแค่ 12,000 ค่าโอทีอีกนิดหน่อย คนมันจะคิดแค่ตัวเองห่วงแค่ตัวเองมันก็คิดได้เท่านี้จริงๆ เขาเอาเงินไปทำถซ่อมนู่นนี่ที่ตัวเองอยากทำไปเยอะแยะแต่ไม่มีใครเคยว่าเขาจริงๆทุกเรื่องเขาอยากทำอยากไปไหนอยากใช้อะไรยังไงไม่เคยจะมีใครขัดเขาเลย เราขยะแขยงทุกครั้งที่เค้าทำเป็นคุยดีกับคนอื่นแต่คนในบ้านกับเป็นหนังคนละม้วน พ่อยังคงเป็นฝันร้ายสำหรับเราและน้องมาโดยตลอดจำได้ว่าตอนเด็ดเคยแกล้งน้องว่าพ่อบอกว่าจะตี น้องร้องไห้โฮออกมาเลย ทุกคนเวลามีเรื่องอะไรจะไม่ชอบเล่าให้พ่อฟังเลยเพราะกลัวว่าเค้าจะใช้อารมณ์ใช้ถ้อคำหยาบคาย น้องเคยเล่าให้ฟังหลังจากที่โดนพ่อด่ามาทำนองน้อยใจว่า พ่อกับแม่เค้าไม่อยากให้ฉันเกิดมาแต่แรกอยู่แล้วนี่ พ่อมาพูดให้ฟังว่าไม่ได้ตั้งใจให้น้องเกิดมาตั้งแต่ทีแรกแค่บังเอิญเลยปล่อยเลยตามเลย พอเราได้ยินเรายิ่งเกลียดคนคนนี้มากขึ้นไปอีกเกลียดขนาดที่ถ้าตายก็จะไม่มีวันเสียใจเลยถึงมันจะเป็นเรื่องจริงคนเป็นพ่อควรพูดให้ลูกฟังจริงๆหรอ อีกเรื่องนึงที่เป็นอีกปมในใจเราคือตอนที่พ่อเขารู้ว่าเราเป็นเกย์ครั้งแรก เค้าใช้ท่อพีวีซีตีเราจนกระจายไปหมดเลือดแตกออกมา แม่ก็มากอดเราแล้วก็ร้องไห้ ตะโกนบอกพ่อว่า พ่อพอแล้วลูกจำแล้ว เขาก้พูดแค่จะจำไหม แล้วก็ตีเราทั้งแม่ทั้งลูกไปด้วยกันเลย แม่สำหรับเราคือคนที่เป็นฮีโร่สำหรับเรามาโดยตลอด เป็นผู้หญิงสุดแกร่งสุดจะรักลูก ส่วนนึงที่แม่ยังอยู่คือแม่คงทนเพราะเรายังต้องใช้เงินเค้าช่วยส่งเสียค่าเรียน แม่ก็ยังชอบบอกให้รักพ่อมากๆ  ให้คิดดีทั้งหลาย แต่แม่ไม่เคยรู้เลยว่าเราได้เกลียดพ่อไปโดยปริยายแล้วเกลียดจนไม่มีพื้นที่ให้รัก แม่ไม่เคยรู้ว่าเราไม่ได้ต้องการมีครอบครัวสมบูรณ์ ต้องการเงินทองอะไร แต่ที่ต้องการคือต้องการมีความสุขต้องการมีแม่มีน้องเท่านี้มันก็พอแล้ว พ่อทำเราอึดอัดมาตลอดชีวิตของเรา เรากลายเป็นคนวิตกกังวลมองโรคในแง่ร้ายก็เพราะพ่อมาตลอด เวลาได้ยินเสียงพ่อทำอะไรดังๆพูดดังก็จะคิดว่าพ่อด่าอะไรใครหรือพ่อจะทำร้ายใครในบ้านรึเปล่า หรือพ่อจะทำอะไรแม่เราน้องเราไหม เราต้องเป็นคนกลัวคนอื่นกลัวจะมีคนมาทำร้าย กลัวใครจะคิดไม่ดี กระวนกระวายตลอด มองทุกคนในแง่ร้ายกลัวใครจะมาทำร้าย เราทรมานมากเราทำอะไรไม่ได้เลย ทุกคำพูดแม่ก็จะมีแต่ว่า ประหยัดๆเดี๋ยวพ่อว่า อย่าไปไหนนานเดเี๋ยวพ่อว่า อย่าไปยุ่งของของพ่อเดี๋ยวพ่อว่า ทุกอย่างจะกังวลว่าพ่อจะว่าไปหมดเพราะเขาเป็นฝันร้ายของทุกคนในบ้าน เราคิดว่าถ้าไม่มีเขาสักคนคนในบ้านคงจะสงบสุขมากๆ ถึงจะมีเสียใจบ้านแต่มันคงดีกว่านี้ เราได้แค่ภาวนาว่าวันไหนจะไม่มีเขานะ เขาก็มีข้อดีบ้างที่คนปกติต้องทำ แต่เรื่องแย่ของเขามันกลบจนมิดไปหมดเลย เราต้องทำยังไงดีควรให้แม่เลิกลากับเขาแยกย้ายกันไปเลยดีไหม