คือเรามีชีวิตที่ค่อยข้างน่าเบื่อ ไม่มีความสุข ครอบครัวไม่ใช่เซฟโซนที่ดีเลย เรารู้เลยด้วยซ้ำนะว่าการที่เราไม่ได้อยู่บนโลกนี้แล้วคงดีมากๆเราไม่ค่อยมีความสุขกับครอบครัวเลยเเต่ก็มีเพื่อนที่คอยอยู่ข้างๆผิดไหมที่จะรักเพื่อนมากกว่าคนในครอบครัว เราเกิดจากความผิดพลาดสุดท้ายพ่อแม่ก็แยกทางกัน แล้วจู่เราก็มีแม่เลี้ยงใจร้ายที่คอยบงการทุกอย่างในชีวิต คนที่ทำให้เราไม่มีความสุขในทุกวันนั่นเอง คือคนที่ทำให้เราอยากฆ่าตายมากๆ ความสุขของเราคือการได้อยู่กับเพื่อนๆ พอกลับมาจากโรงเรียนเราก็กลายเป็นคนละคนไปเลย เราเบื่อที่นี่เราไม่อยากอยู่แล้ว เราเหนื่อย เราเครียดเขาไม่เคยรับรู้อะไรเลย อธิบายก็หาว่าเถียง ใช้แต่อารมณ์ในการแก้ปัญหา ชีวิตที่เป็นอิสระของเรายังไม่มีเลยเหมือนชีวิตเราเป็นของเขาเลย555555ตลกจัง ไม่มีไรมากหรอกแค่มาเล่าชีวิตเฮงซวยให้ฟังชีวิตของเรามันน่าเบื่อเนอะ
ทำไมชีวิตมันน่าเบื่อจัง