เพราะอายุหรอ มันถึงทำให้เราทั้งคู่เป็นแบบนี้

         สวัสดีค่ะ สมาชิกทุกท่านวันนี้เรามีเรื่องสงสัยและก็อึดอัดใจเป็นอย่างมาก เกี่ยวกับพฤติกรรมของแฟนเรา เรากับแฟนเราตอนนี้ก็คบกันมาเข้าปีที่7แล้ว แฟนเราเป็นลูกครอบครัวคนจีน คุณพ่อแฟนมีเชื้อจีน ส่วนคุณแม่เป็นไทยแท้ๆแต่ดูแลมาแบบคนจีนคือหนักเอาเบาสู้ แฟนเราเป็นลูกชายคนที่3 จากทั้งหมด4คนซึ่งเป็นผู้ชายทั้งหมด คุณแม่แฟนเป็นคนออกจะดุๆหน่อยเพราะต้องดูแลลูกชายทั้ง4 คุณแม่เป็นคนที่ทำอาหารอร่อยมาก ซึ่งต่างจากเราเลยพอจบชั้นประถมเราก็เข้าโรงเรียนประจำ จนจบม.6 และเข้ามหาลัยอยู่หอพักก็ไม่เคยทำกับข้าวเองส่วนมากซื้อกิน ถ้าจะทำจริงๆก็เป็นเมนูง่ายๆ เช่นต้มบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ทำข้าวผัดไข่ วนอยู่แบบนี้ค่ะ ซึ่งที่บ้านของเราแม่เราก็ทำกับข้าวไม่เก่งเลยตั้งแต่เด็กจนโตถ้าได้อยู่บ้าน แม่ก็จะคอยซื้อกับข้าวสำเร็จจากข้างนอกเข้ามาจึงทำให้เราไม่สนใจในเรื่องนี้ รวมทั้งความเป็นระเบียบเรียบร้อย เรายอมรับว่าไม่ได้เป็นคนเนี๊ยบขนาดนั่น กวาดถูบ้านวันเว้นวัน ไม่ได้ทำทุกวัน เกริ่นมาซะยาว เราเข้าเรื่องดีกว่า แฟนเรากับเราอายุห่างกัน13ปี คบกันแรกๆ ความจุกจิกของเขามันไม่ได้เยอะขนาดนี้ เรายกตัวอย่างนะ เขามักอารมณ์เสียกับทุกๆอย่างที่เป็นของเราที่วางไว้ในบ้าน เราเป็นคนผมยาว ผมเราก็ร่วง เราก็จะกวาดทุกเย็น แต่ถ้าเขาเจอระหว่างวัน (คือก่อนตอนเย็น) เขาจะอารมณ์เสียมากโวยวายด่าทอเราอ่ะเราก็เข้าใจเพราะนั่นผมเรา เราเป็นพนักงานบริษัท ออกทำงานแต่เช้า กลับถึงบ้าน18:30ทุกวัน ถ้าวันไหนรถไม่ติดนะ ส่วนแฟนรับราชการ โดยแบ่งเวรเข้า15วัน พักเวร15วัน กิจวัตรของเรา คือเช้ามา ต้องเอา คอมฟอร์ด (กระบอกปัสสะวะของคนป่วยผู้ชาย)  เอาไปเททิ้งก่อน และออกไปทำงานเขาไม่ชอบเดินออกไปห้องน้ำจึงปัสวะในกระบอกแทน ถ้าวันไหนเรากลับช้ายังมีงานค้างอยู่แล้วต้องทำให้เสร็จ เราก็จะโทรบอกเขาก่อนว่าเรากลับช้านะ กลับมาถึงบ้านเราก็ต้อง ไปเก็บจานกับข้าวที่แฟนกินไว้ในห้องนอน มาเก็บล้างทำความสะอาด หากับข้าวมาให้กินเก็บขยะ ขวดน้ำเปล่าที่กินหมดแล้ว บางครั้งเราเหนื่อยเราก็ถามแฟนเราว่า พี่ช่วยหนูเก็บบ้างก็ได้นะคนละไม้ละมือ สิ่งที่แฟนเราตอบกลับมาคือ ทำไมมันยากนักหรอถ้าไม่อยากทำก็ไม่ต้องทำ อี*ัส แล้วก็กลายเป็นทะเละกันเราเลยตัดปัญหาโดยการทำเองไม่จอความช่วยเหลือจากเขาอีก หลังจากเก็บกวาดทุกๆอย่างเสร็จเรียบร้อย แฟนก็จะให้เรามานวดเท้าให้ ถอนผมหงอก บีบสิว ไปเรื่อยๆจนกว่าจะเที่ยงคืน เราถึงได้ไปอาบน้ำ แต่งานเรายังไม่จบ แฟนเราต้องกินข้าวก่อนนอน จากที่ท้าวความมา เราทำกับข้าวไม่เก่ง ซึ่งเขาโตมาด้วยคุณแม่ที่ทำอาหารอร่อยมาก แฟนเราเป็นคนกินยากมากถ้ากินไป1คำแล้วรสไม่ถูกปากจะเลิกกินทันที หรือหน้าตาอาหารสีสันไม่สวยก็จะเลิกกินเช่นกัน สิ่งที่เราเจอคือ ไข่เจียว ต้องไข่เป็ด1ฟอง ไข่ไก่1ฟอง เจียวกระเทียมให้กรอบก่อนแล้วถึงเอาไข่ลงไปเจียวได้ ไข่ต้องนุ่มฟู ไม่อมน้ำมัน ไข่ดาวอันนี้ยากหน่อย ไข่ขาวไม่กรอบ ไข่แดงไม่สุกไม่เอากระทะเทฟล่อน ไม่เอาไข่ขาวที่มีฟองอากาศ ไข่แดงต้องเต่งสวย เราทำไข่ดาวครั้งนึ่ง แฟนเราจะเอา2ฟอง เราต้องทอดทั้งหมด4ฟอง เพราะทุกครั้งต้องมีไข่แดงแตก หรือไข่ขาวมีฟองอากาศ ส่วนอาหารที่เขาชอบคือผัดกะเพรา ต้องหั่นหมู ขนาดเป็นชิ้น1*2 ซม. ตำพริกต้องหั่นพริกก่อน3ท่อนค่อยตำกระเทียมต้องปอกเปลือกให้หมด ไม่เอากระเทียมที่มีจุดน้ำตาล น้ำต้องเยอะๆ รถชาติต้องกลมกล่อมจริงๆ เราทำกับข้าวไม่เก่งขอย้ำ แต่เราก็พยายามทุกๆครั้ง เพราะเราไม่อยากฟังแฟนเราด่าเราแบบแรงๆ บางวันเราทำงานมาเหนื่อย เราก็พูดกับเขาไม่ได้ แฟนเราบอกว่า ถ้าเหนื่อยก็ลาออก ไม่ต้องมาพูดให้ฟัง เราไม่เข้าใจเราพยายามทำทุกอยากให้มันดี เอาจริงๆคนเป็นแฟนกันเป็นคู่ชีวิต มันก็ต้องมีบ้างที่ให้กำลังใจ เราคิดในทางที่ดีคือด้วยอายุที่ห่างกันมาก มันเลยทำให้เราสองคนจูนกันไม่ค่อยติดหรือเปล่านะ ในส่วนนี้คือตอนที่เขาไม่ออกไปสังสรรค์ที่ไหน ถ้าวันไหนเขาออกไป เขาจะตามให้เราไปอยู่ด้วยทุกครั้ง แม้ว่าเราจะทำงานมาเหนื่อยแค่ไหนก็ตาม เขากลับบ้านไม่เคยเร็วกว่าเที่ยงคืนใน1สัปดาร์ เขาจะสังสรรค์ทั้งหมด5วัน คืออังคารถึงเสาร์ซึ่งเราเคยขัดเขาแล้ว คือเราไม่ไปเราจะกลับบ้านอย่างเดียว เราก็จะมีปัญหาทะเละกันแล้วแฟนเราก็จะไม่คุยด้วยเป็นอาทิตย์ เราไม่ชอบมันอึดอัดเขาชอบประชดโดยวางของแรงๆเสียงดัง เห็นเราก็จะเดินหนี ขอบอกก่อนแฟนเราไม่มีรถเราจึงต้องอยู่รับกลับบ้าน แต่ตอนเวลาออกจากบ้านแฟนเราจะเรียกแท๊กซี่ออกไปเอง เราทำงานทั้งหมด6วัน หยุดวันอาทิตย์แค่วันเดียว วันอาทิตย์ก็จะเป็นวันที่ ทำความสะอาดบ้าน ซักผ้า ชุดใหญ่ แต่อย่าคิดว่าจะได้นอนสบายๆ ตื่นสายๆ เปล่าเลย ต้องรีบตื่นหาข้าวหาน้ำ หลังจากทำความสะอาดอะไรเรียบร้อย ต้องมานวดเท้า หรืออะไรที่แฟนต้องการส่วนถ้าวันไหนได้ออกข้างนอก ไปซื้อของเราจะเป็นคนขับรถตลอด และต้องถือของตลอดไม่ว่าจะหนักแค่ไหน สิ่งที่เราพูดเป็นเรื่องจริง จนมีครั้งนึง เอาเครื่องปริ้นไปซ่อม เราก็ยกไปร้านทั้งไป และเอากลับ จนเจ้าของร้านถามว่า ทำไมเราต้องยกทำไมพี่ ผู้ชายไม่ยก เขาเป็นลูกพี่เราหรอ เราเลยก้มหน้าก้มตาบอกไปว่าใช่ค่ะ เขาเป็นหัวหน้า เราน้อยใจมากๆเลย แอบร้องไห้บ่อยมาก ทำไมแฟนเราถึงเป็นกับเราแบบนี้ไม่เคยพูดจาดีๆด้วย มันต่างกับคนอื่นที่เขาพูดคุยด้วย เขาเหมือนเป็นคนละคนเลย ที่เรายังอยู่เพราะเขาไม่ได้เป็นแบบนี้ตั้งแต่แรกเขาก็มีส่วนดีเขาคอยชี้ทางให้เราเดินว่าเราต้องใช้ชีวิตยังไง ต้องทำยังไงเขาบอกว่าเองมันหัวอ่อนไม่ได้เรื่อง กูต้องทุบให้แข็งแต่ยิ่งอายุเยอะขึ้นเขาก็มีพฤติกรรมที่เปลี่ยนไปเยอะมากเพราะเขายิ่งเอาแต่ใจตัวเอง (ตอนนี้แฟนเราอายุ43ย่างเข้า44) มันเลยทำให้เรายังยอมทนอยู่แบบนี้เราควรพูด หรือคุยกับแฟนเรายังไงดี ให้เขารู้ว่าสิ่งที่เขาทำมันเหมือนคนที่เกลียดกันเลย