ลืมแฟนเก่าไม่ได้ทั้งๆที่เขานอกใจไปมีคนใหม่ ทำยังไงถึงจะทำให้ไม่คิดถึงเขาครับ

ตอนนี้ผมอายุ27ครับ เขาคือแฟนคนแรกของผม เขาอายุ25 ตอนแรกเราทำงานที่เดียวกันครับเขาเป็นหัวหน้าควบคุม​ แต่พอผมได้คบกับเขาประมาณ2อาทิตย์ เขาก็ย้ายไปทำที่อื่นแต่เป็นหน่วยงานเดียวกันอยู่ครับ คนที่ทำงานผมกับคนที่ทำงานที่เขาย้ายไปก็รู้จักกันครับ เขากลับบ้านเขาก็จะนั่งรถเมล์กลับเอง พอผมเลิกงานผมก็ไปหาเขาที่ห้อง แล้วออกไปซื้อไรมากินกันที่ห้องเขาทุกวันแล้วดึกๆผมก็กลับบ้าน เราคบกันได้2เดือนก็เลิกกัน แล้วระหว่างที่เราคบกันเนี่ยแรกๆก็ดีทุกๆเรื่องไม่เคยทะเลาะกัน พอผ่านไปประมาณ1เดือน เริ่มจะคุยกันไม่ค่อยเข้าใจกันความเห็นไม่ตรงกันทะเลาะกันประ​จำ แล้วบางทีเรื่องเล็กๆน้อยๆผมจะชอบทำให้มันเป็นเรื่องใหญ่โต ชอบพูดประชด แล้วผมชอบบอกเลิกเขาบ่อยๆตอนทะเลาะกันด้วยอารมณ์​ชั่ววูบ​ บางทีผมก็ชอบทำตัวงี่เง่ากับเขา แล้วที่ทะเลาะกันครั้งล่าสุดเขาไม่ทักมาหาผม3วันแล้วผมก็ไม่ทักไปหาเขาแล้วไม่ไปหาเขาที่ห้องด้วย คือไม่มีใครง้อใคร พอเข้าวันที่3ผมก็ทักไปหาเขาว่าเรื่องของเราจะเอายังไง เคลียให้รู้เรื่องเลยไม่อยากให้มันค้างคาแบบนี้ เขาบอกเราว่าเราทางใครทางมันเหอะ เพราะเราไม่ค่อยเข้าใจกันเลยทะเลาะกันทุกวัน แบบนี้ไปกันไม่รอดหรอก ขอบคุณที่ผ่านมา จะเก็บไว้เป็นความทรงจำที่ดี ผมก็ไม่ง้อบอกว่า ขอบคุณทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านมาเช่นกัน ขอให้โชคดี แล้วผมลบเฟสลบไลน์เขาออกทันทีเลย แล้วพอผมมาบอกเพื่อนที่ทำงานว่าเลิกกับเขาแล้ว เพื่อนบอกดีแล้ว ผมก็งงว่าดียังไงอ่ะ เพื่อนผมก็บอกว่า ตอนมืงกับมันแยกกันไปทำงานเนี่ย เพื่อนผมที่อยู่แผนกเดียวกับเขาบอกว่าเขาชอบไปหยอกล้อเล่นกับเพื่อนผู้ชาย เช่น ผู้ชายก็ดึงหัวแฟนผม แฟนผมก็ไปตีไม่ก็เตะตูด ชอบชูนิ้วกลางให้เพื่อนผู้ชาย เวลาพักเบรคก็ชอบนั่งดูหนังโป๊กับเพื่อนผู้ชาย ผู้ชายก็ชอบมากอดคอ เพื่อนผมบอกเขาจะเตือนมืงหลายคนแล้วแต่มืงไม่ฟังเอง เพราะเพื่อนมันถามผมแล้วว่าถ้าพูดไรเกี่ยวกับเขาผมจะเชื่อมั้ย ผมตอบว่าฟังหูไว้หูละกัน เพื่อนผมบอกคำว่าฟังหูไว้หูก็เหมือนไม่เชื่อ แล้วมันก็บอกงั้นกูไม่พูดละกัน ถ้าพูดไปอ่ะกลัวว่าจะทำให้ทะเลาะกัน เพราะมืงก็ต้องไปถามมันว่าเรื่องที่กูพูดไปเรื่องจริงมั้ย มันก็ต้องบอกว่าไม่จริง เพราะยังไงมืงก็ต้องเชื่อมันอยู่แล้ว ให้มืงเจอกับตัวเองละกัน แล้วผมเลิกกับเขาได้วันเดียวเพื่อนผมเอาเฟสเขามาให้ผมดู ผมนี่อึ้งเลย คือเขาลงรูปคู่กับแฟนใหม่เลย แล้วแฟนใหม่เขาคนนี้ก็คือคนที่ทำงานเขาที่เขาย้ายไปเพราะเพื่อนผมรู้จักกับหัวหน้าเขาแล้วเพื่อนผมก็ถามหัวหน้าเขาเรื่องแฟนผมกับผู้ชายคนนั้น หัวหน้าเขาก็บอกกับเพื่อนผมว่า เห็นชอบคุยกันตั้งแต่แฟนผมมาทำงานไม่กี่วันเองนะ นั่งกินข้าวด้วยกัน ไปไหนไปด้วยกัน บางวันผมไปส่งเขาที่ทำงานแล้วหัวหน้าเขาถามว่าใครมาส่ง เขาบอกลูกน้องเก่า ผมนี่หน้าชาเลยที่บอกว่าผมเป็นลูกน้อง ตอนที่เขาบอกว่าผมเป็นลูกน้องผู้ชายคนนั้นก็อยู่ด้วย ผมร้องอ้อเลย แสดงว่าเขาแอบคุยกับคนนั้นมาตั้งนานแล้ว แล้วผมคิดว่าเวลาที่ผมทะเลาะกับเขา เขาอาจจะไปเล่าให้ผู้ชายคนนั้นฟัง ผู้ชายคนนั้นอาจจะปลอบเขาแล้วรู้สึกดี ก็เลยมีใจให้ ก็เลยบอกเลิกกับผมเพื่อไปคบกับคนนั้น ตอนแรกที่เลิกกันใหม่ๆผมก็ไม่ได้รู้สึกอะไรนะครับ แต่ตอนนี้ผมคิดถึงเขามากเลย ถ้าผมว่างนี่จะคิดถึงเขาตลอดเลย ตื่นนอนมาจะคิดถึงเขาอย่างแรกเลย ตอนกำลังจะนอนบางทีก็นอนร้องไห้เพราะคิดถึงเขา ฝันถึงเขาบ่อยด้วย แต่ไม่รู้ทำไมผมยังคิดถึงเขาอยู่ทั้งๆที่ลับหลังเขาทำแบบนั้นกับผมอย่างที้เพื่อนผมเล่าให้ฟัง จะทำยังไงให้ลืมเขาได้ให้ไม่คิดถึงเขาได้ครับ ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ ผมจะไม่ทำนิสัยแบบนั้นเลย เพื่อนๆคิดว่าที่ผมเลิกกับเขาเป็นเพราะใครครับ เป็นเพราะผมรึเปล่าที่ชอบทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่ ชอบบอกเลิกบ่อยๆตอนทะเลาะกัน ชอบทำตัวงี่เง่า เลยทำให้เขาเสียความรู้สึก เบื่อ รำคาญ ก็เลยนอกใจไปมีคนใหม่