ตามหัวข้อเลยค่ะ เราอายุ28สามีเราตอนนี้อยู่กินกันมา4ปี เค้าอายุ39 ตลอด4ปีที่ผ่านมา เรารักกันมาก เรียกได้ว่าเป็นชีวิตคู่ที่ใครหลายๆคนก็อยากมี เรารักกันดูแลกัน เอาใจใส่กันและกันมาตลอด วันที่เค้ามีแัญหา เราอยู่ข้างเค้า ไม่เคยทิ้งหนีหายไปไหน จนกระทั้งเมื่อเดือนมีนาที่ผ่านมา เราตกงาน ขอกลับไปเยี่ยมคนแก่ที่บ้าน1เดือน ตลอด1เดือนที่ผ่านมา เรารู้สึกว่าเค้าดูแปลกๆไป ทำไมหงุดหงิดง่าย ไม่ค่อยอยากเจอเรา ปกติถ้าอยู่ห่างกัน เค้าจะต้องอยากให้เรากลับไวๆ แต่นี่ไม่เลย ไม่ค่อยโทรหา ไม่ค่อยส่งข้อความ จนเมื่อเรากลับมา วันนั้นเค้าเมากลับมา เราก็หยิบทอสับเค้ามาดูปกติ ปรากฏว่าเจอผู้หญิงที่เค้าลบแชทลบทุกอย่าง แต่มันเข็คย้อนหลังได้ เราเลยตัดสินใจถาม ว่าคนนี้ใคร ตอนแรกเค้าบอกเพื่อน เราบอกงั้นขอโทรหาได้ไหม เค้าบอกจะโทรทำไม ในที่สุดเค้าก็ยอมรับ ว่าเป็นแฟนเก่าเมื่อ10ปีที่เเล้ว เค้าแอบไปเจอกันที่นครพนม ตอนเราไม่อยู่1เดือน แล้วมีอะไรกัน วินาทีนั้น เราเหมือนทุกอย่างดับ เหมือนมีคนชักปลั้กเราออก มีแต่คำถามว่าทำไมๆๆๆ เราทำผิดอะไร ทำไมไม่รักเราเลยหรอ เค้าบอกว่าเค้าสับสน เค้าเหงา เค้าขอโทด เราถามว่าจะเอายังไง เค้าก็บอกว่ารักเราเหมือนเดิม จะดูแลเราเหมือนเดิม เราถามเลิกยุ่งกันได้ไหม เค้าบอกขอเวลาให้เค้าหน่อย เค้าจะค่อยๆถอยออกมา เราไม่รู้ว่าเราควรจะรอและให้โอกาสเค้าไหม หรือเราควรจะจบมันซะ ใจนึงเราก็คิด ว่าเค้าเป็นผู้ชาย คงจะมีเผลอไผล ตอนนี้เค้ากำลังเห่อของใหม่รึป่าว แต่เราก็ไม่รุ้ว่าการที่เราอยู่ตรงนี้ มันดูเหมือนเราโง่หรือป่าวที่รอหรือฝันอะไรลมแล้งๆ บอกตรงๆว่าตอนนี้ยังตัดเค้าไม่ได้ ใจมันไม่พร้อมจริงๆ เราก็อยากเข้มแข็งนะ อยากใจแข็งให้ตัดไปให้มันจบๆ แต่เรายังรักเค้ามาก รักจนพร้อมที่จะให้อภัย แม้มันจะดูเหมือนคนโง่ก็ตาม
ครบกันมา4ปี ห่างกันแค่1เดือน เค้าไปมีอะไรกับคนอื่น