สวัสค่ะ เราเพิ่งเขียนกระทู้นี้ขึ้นเป็นครั้งแรก ถ้าเขียนผิดพลาดยังไงต้องขอโทษด้วยนะคะ
กระทู้นี้เขียนขึ้นมาเพื่อตามหาคนคนนึงจริงๆค่ะ แต่ก็คงจะยาก งั้นเขียนเล่นๆ เล่าประสบการณ์แล้วกันค่ะ (จะเรียกว่าประสบการณ์ป่าวก็ไม่รู้) 55555. ถ้าวันนึงเขามาเจอกระทู้นี้ก็คงจะดีมาก
เราไปเจอคนคนนึงมาค่ะ ไม่รู้วันมันจะโอเวอร์ไปรึเปล่า เรารู้สึกถูกชะตากับเขาเอามากๆ และก็ยังรู้สึกติดอยู่ในใจมาจนถึงทุกวันนี้ค่ะ กว่าเราจะมาเขียนกระทู้นี้ก็คิดหลายรอบเหมือนกันนะคะ ว่าจะเขียนดีไหม กว่าจะตัดสินใจได้เวลาก็ผ่านมานานมากแล้ว.
เราก็ยังคงเสียดายจนมาถึงทุกวันนี้ ที่วันนั้นเราไม่ได้ขอคอนแทคเขาไป
ʕ•ᴥ•ʔ. คนที่เรากำลังตามหาอยู่. ตอนนั้นเราไปเจอเขาที่ กทม (แค่ที่อยู่ก็ยากแล้วที่จะวนกลับมาเจอกันอีก)
เราเจอเขาปลายปีที่แล้ว ช่วงนั้นจะมีนิทรรศการศิลปะ ชื่อ
BAB2020 Bangkok Art biennale 2020
ใช่ค่ะ เราเจอเขาในที่จัดนิทรรศการ BAB2020 นั้นเอง ที่ 𝗧𝗛𝗘 𝗣𝗔𝗤𝗥
เจอวันที่
20 พฤศจิกายน 2020 ปีที่แล้วนั้นเอง เวลาประมาน
บ่ายสาม
ที่ละเอียดขนาดนี้ จริงๆ เขามีใบ QR Code ให้สแกน เข้า-ออก ค่ะ ( ยังเก็บไว้ในกระเป๋าตังมาถึงทุกวันนี้เลยค่ะ ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะเก็บไว้ทำไม 555 )
🧍🏼
เขาเป็นผู้ชายร่างเล็ก ผิวก็จะขาวเหลือง
ใส่เสื้อยืดสีดำ กางเกงยืน ใส่แมสแบบคล้องคอ
รองเท้าแตะแบบรัดส่น กระเป๋าแบบสะพายข้างไม่แน่ใจว่า สีดำหรือเขียวเข้ม
เห็นเขาครั้งแรก ตอนั้นเรากำลังดูผลงาน Tooth Clinic ของ โน้ต กฤษดา ค่ะ (ไม่รู้ว่าเขามานานยัง)
เราก็เดินดูผลงานของศิลปินค่ะ เขาก็เดินดูเรื่อยๆ บางทีก็เดินมาดูที่เดียวกัน (พื้นที่จัดนิทรรศการก็ไม่ได้กว้างมาก) บางผลงานเราก็เดินดูวนสองสามรอบ เราเดินดูงานศิลปะ ประมาน 3-4 ชั่วโมง พอเรากำลังจะกลับ เขาก็กำลังจะกลับพอดีถ้าจำไม่ผิดเหมือนลิฟจะมีแค่สองตัว ตอนนั้นว่างแค่ตัวเดียว เราเลยได้ลงลิฟกับเขากันสองคน ><
ตอนนั้นก็คิดแล้วคิดอีกว่าจะขอคอนแทคเขาดีไหม แล้วก็คิดว่าขอตอนนั้นก็ไม่ได้เสียหายอะไร ไม่มีคนอื่นอยู่ด้วย ก็ไม่ต้องอายว่าจะไปขอคอนแทค ผช ก่อน แล้วก็ถ้าสมมุติเขาไม่ให้ก็ไม่เป็นรดพรายังไงก็คงไม่ได้เจอกัน รก ถ้าเขาให้ก็โชคดี สรุปสุดท้ายก็ไม่ได้ขอค่าาา เพราะไม่กล้า. 55555
พอลงมาถึงข้างล่าง เราก็ออกมาจากลิฟ สแกนคิวอาออกจากนิทรรศนาการ ละเดินตามเขาออกมา แล้วก็รีบดินไปเข้าห้องน้ำอย่างไว.
ออกมาจากห้องน้ำ อ่าววว เขายังอยู่นี่ (ตอนที่เราเดินออกจากห้องน้ำ สักพักเขาก็เดินไปที่ประตูทางออกอาคาร เราก็เดินไปทางนั้น (ไม่ได้ตามนะคะ คือเราต้องออกทางนั้นอยู่แล้ว) ตอนเขาไปถึงประตูทางออกเขาก็หยุด เหมือนฝนจะตกหรืออะไรสักอย่าง เราก็หยุดค่ะ ยืนอยู่ข้างๆเขาแต่ไม่นานมาก เพื่อจะเก็บกล้องในกระเป๋าให้ดี พอเก็บกล้องเสร็จเขาก็เดินไปแล้วค่าาาาา
จริงตอนที่ยืนอยู่ตรงประตูทางออก ก็มีโอกาสที่จะขอคอนแทคเขา แต่ก็ไม่ได้ขอ คิดนานเกิน จนเขาเดินไปแล้ว หลังจากนั้นก็แยกย้ายค่าาาาา เราก็เดินไปที่ mrt ค่ะ จะไปที่จัดนิทรรศการอีกที่ค่ะ ก็แอบคิดว่าอาจจะเจอเขาที่ mrt อีก ถ้าเจอก็จะขอจริงๆ สรุปก็ไม่เจอ เราก็นั่งไปลงอีกสาองหรือสามสถานีเนี่ยแหละ ไปที่ BAB BOX ก็แอบคิดว่า เขามาดูนิทรรศการนี้เหมือนกับเรา บางที่เขาอาจจะไปที่เดียวกันกับเรา เพราะที่จดีงานีกที่ก็ไม่ได้ไกลกันมาก สรุปไม่เจอค่า 5555
เรื่องก็เป็นแบบนี้นี่เอง เสียดาย แบบเสียดายมากๆมาถึงทุกวันนี้
จริงๆเราก็มีรูปเขานะคะ แต่เราไม่อยากเอาลง ถ่ายติดเข้าตอนเดินเข้ามาค่ะ เขาเข้ามา อยู่ในเฟรมตอนเรากดชัตเตอร์พอดีค่ะ แต่เห็นแค่ด้านหลัง ก็ไม่ได้ช่วยอัไรอยู่ดี. ถ้าว่างๆเราจะวาดรูป (digital art) เอามาลงแล้วกันค่ะ
ถ้าใครเจอคนถูกใจหรือถูกชะตาในที่สาธารณะ ไม่ว่าเราจะเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง ลุยเลยค่ะ
อย่างน้อยถ้ามันไม่ได้เป็นไปตามที่เราหวัง ก็ยังดีกว่ามาเสียดายทีหลังที่ไม่ได้ทำมันลงไป เหมือนกับเราในตอนนี้ ไม่ว่าเรื่องนั้นจะเป็นเรื่องอะไรก็ตาม
นี่ก็ไม่รู้ว่าระหว่างน้ำกับเนื้อ อันไหนจะเขียนเยอะกว่ากัน ยังไงก็ขอบคุณคนที่อ่านมาจนถึงบรรทัดนี้นะคะ
สุดท้ายแล้วก็หวังว่า เขาคนนั้น สักวันเขาจะมาเห็นกระทู้ที่เราเขียนเอาไว้ ยากจะรู้จักกับเขาคนนั้นจริงๆ
แต่ก็คงจะยาก.
แต่ถ้าเขามาเจอก็คงจะโชคดีมากๆ
🙏🙏
ตรงไหนที่เขียนแล้วไม่โอเคหรือจะให้แก้ตรงไหนบอกได้นะคะ
ตามหาผู้ชายคนนึง ที่ THE PARQ (นิทรรศการ BAB2020) 20/11/20 ~15:00
กระทู้นี้เขียนขึ้นมาเพื่อตามหาคนคนนึงจริงๆค่ะ แต่ก็คงจะยาก งั้นเขียนเล่นๆ เล่าประสบการณ์แล้วกันค่ะ (จะเรียกว่าประสบการณ์ป่าวก็ไม่รู้) 55555. ถ้าวันนึงเขามาเจอกระทู้นี้ก็คงจะดีมาก
เราไปเจอคนคนนึงมาค่ะ ไม่รู้วันมันจะโอเวอร์ไปรึเปล่า เรารู้สึกถูกชะตากับเขาเอามากๆ และก็ยังรู้สึกติดอยู่ในใจมาจนถึงทุกวันนี้ค่ะ กว่าเราจะมาเขียนกระทู้นี้ก็คิดหลายรอบเหมือนกันนะคะ ว่าจะเขียนดีไหม กว่าจะตัดสินใจได้เวลาก็ผ่านมานานมากแล้ว.
เราก็ยังคงเสียดายจนมาถึงทุกวันนี้ ที่วันนั้นเราไม่ได้ขอคอนแทคเขาไป
ʕ•ᴥ•ʔ. คนที่เรากำลังตามหาอยู่. ตอนนั้นเราไปเจอเขาที่ กทม (แค่ที่อยู่ก็ยากแล้วที่จะวนกลับมาเจอกันอีก)
เราเจอเขาปลายปีที่แล้ว ช่วงนั้นจะมีนิทรรศการศิลปะ ชื่อ BAB2020 Bangkok Art biennale 2020
ใช่ค่ะ เราเจอเขาในที่จัดนิทรรศการ BAB2020 นั้นเอง ที่ 𝗧𝗛𝗘 𝗣𝗔𝗤𝗥
เจอวันที่ 20 พฤศจิกายน 2020 ปีที่แล้วนั้นเอง เวลาประมาน บ่ายสาม
ที่ละเอียดขนาดนี้ จริงๆ เขามีใบ QR Code ให้สแกน เข้า-ออก ค่ะ ( ยังเก็บไว้ในกระเป๋าตังมาถึงทุกวันนี้เลยค่ะ ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะเก็บไว้ทำไม 555 )
🧍🏼
เขาเป็นผู้ชายร่างเล็ก ผิวก็จะขาวเหลือง
ใส่เสื้อยืดสีดำ กางเกงยืน ใส่แมสแบบคล้องคอ
รองเท้าแตะแบบรัดส่น กระเป๋าแบบสะพายข้างไม่แน่ใจว่า สีดำหรือเขียวเข้ม
เห็นเขาครั้งแรก ตอนั้นเรากำลังดูผลงาน Tooth Clinic ของ โน้ต กฤษดา ค่ะ (ไม่รู้ว่าเขามานานยัง)
เราก็เดินดูผลงานของศิลปินค่ะ เขาก็เดินดูเรื่อยๆ บางทีก็เดินมาดูที่เดียวกัน (พื้นที่จัดนิทรรศการก็ไม่ได้กว้างมาก) บางผลงานเราก็เดินดูวนสองสามรอบ เราเดินดูงานศิลปะ ประมาน 3-4 ชั่วโมง พอเรากำลังจะกลับ เขาก็กำลังจะกลับพอดีถ้าจำไม่ผิดเหมือนลิฟจะมีแค่สองตัว ตอนนั้นว่างแค่ตัวเดียว เราเลยได้ลงลิฟกับเขากันสองคน ><
ตอนนั้นก็คิดแล้วคิดอีกว่าจะขอคอนแทคเขาดีไหม แล้วก็คิดว่าขอตอนนั้นก็ไม่ได้เสียหายอะไร ไม่มีคนอื่นอยู่ด้วย ก็ไม่ต้องอายว่าจะไปขอคอนแทค ผช ก่อน แล้วก็ถ้าสมมุติเขาไม่ให้ก็ไม่เป็นรดพรายังไงก็คงไม่ได้เจอกัน รก ถ้าเขาให้ก็โชคดี สรุปสุดท้ายก็ไม่ได้ขอค่าาา เพราะไม่กล้า. 55555
พอลงมาถึงข้างล่าง เราก็ออกมาจากลิฟ สแกนคิวอาออกจากนิทรรศนาการ ละเดินตามเขาออกมา แล้วก็รีบดินไปเข้าห้องน้ำอย่างไว.
ออกมาจากห้องน้ำ อ่าววว เขายังอยู่นี่ (ตอนที่เราเดินออกจากห้องน้ำ สักพักเขาก็เดินไปที่ประตูทางออกอาคาร เราก็เดินไปทางนั้น (ไม่ได้ตามนะคะ คือเราต้องออกทางนั้นอยู่แล้ว) ตอนเขาไปถึงประตูทางออกเขาก็หยุด เหมือนฝนจะตกหรืออะไรสักอย่าง เราก็หยุดค่ะ ยืนอยู่ข้างๆเขาแต่ไม่นานมาก เพื่อจะเก็บกล้องในกระเป๋าให้ดี พอเก็บกล้องเสร็จเขาก็เดินไปแล้วค่าาาาา
จริงตอนที่ยืนอยู่ตรงประตูทางออก ก็มีโอกาสที่จะขอคอนแทคเขา แต่ก็ไม่ได้ขอ คิดนานเกิน จนเขาเดินไปแล้ว หลังจากนั้นก็แยกย้ายค่าาาาา เราก็เดินไปที่ mrt ค่ะ จะไปที่จัดนิทรรศการอีกที่ค่ะ ก็แอบคิดว่าอาจจะเจอเขาที่ mrt อีก ถ้าเจอก็จะขอจริงๆ สรุปก็ไม่เจอ เราก็นั่งไปลงอีกสาองหรือสามสถานีเนี่ยแหละ ไปที่ BAB BOX ก็แอบคิดว่า เขามาดูนิทรรศการนี้เหมือนกับเรา บางที่เขาอาจจะไปที่เดียวกันกับเรา เพราะที่จดีงานีกที่ก็ไม่ได้ไกลกันมาก สรุปไม่เจอค่า 5555
เรื่องก็เป็นแบบนี้นี่เอง เสียดาย แบบเสียดายมากๆมาถึงทุกวันนี้
จริงๆเราก็มีรูปเขานะคะ แต่เราไม่อยากเอาลง ถ่ายติดเข้าตอนเดินเข้ามาค่ะ เขาเข้ามา อยู่ในเฟรมตอนเรากดชัตเตอร์พอดีค่ะ แต่เห็นแค่ด้านหลัง ก็ไม่ได้ช่วยอัไรอยู่ดี. ถ้าว่างๆเราจะวาดรูป (digital art) เอามาลงแล้วกันค่ะ
ถ้าใครเจอคนถูกใจหรือถูกชะตาในที่สาธารณะ ไม่ว่าเราจะเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง ลุยเลยค่ะ
อย่างน้อยถ้ามันไม่ได้เป็นไปตามที่เราหวัง ก็ยังดีกว่ามาเสียดายทีหลังที่ไม่ได้ทำมันลงไป เหมือนกับเราในตอนนี้ ไม่ว่าเรื่องนั้นจะเป็นเรื่องอะไรก็ตาม
นี่ก็ไม่รู้ว่าระหว่างน้ำกับเนื้อ อันไหนจะเขียนเยอะกว่ากัน ยังไงก็ขอบคุณคนที่อ่านมาจนถึงบรรทัดนี้นะคะ
สุดท้ายแล้วก็หวังว่า เขาคนนั้น สักวันเขาจะมาเห็นกระทู้ที่เราเขียนเอาไว้ ยากจะรู้จักกับเขาคนนั้นจริงๆ
แต่ก็คงจะยาก.
แต่ถ้าเขามาเจอก็คงจะโชคดีมากๆ
🙏🙏
ตรงไหนที่เขียนแล้วไม่โอเคหรือจะให้แก้ตรงไหนบอกได้นะคะ