สิ่งที่เราเจอมันอาจจะฟังดูเหลือเชื่อแต่เราเห็นมาจะๆ และทุกวันนี้ก็ยังหาคำอธิบายไม่ได้ว่ามันคืออะไรคะ
เริ่มจากครั้งแรกเมื่อตอนที่เรายังเรียนอยู่ประถมที่เมืองไทย บ่อยครั้งที่เราตื่นขึ้นมาเพื่อจะไปเข้าห้องน้ำประมาณหลังเที่ยงคืน....เรานอนรวมห้องเดียวกับพ่อแม่และพี่สาวคะแต่คนละเตียง และแม่เราเขาจะกัำชับเราว่าห้ามเปิดไฟในห้องนอนเวลาจะไปเข้าห้องน้ำตอนกลางคืนเพราะพ่อแม่จะต้องตื่นไปทำงานจะไปรบกวนท่านให้หลับไม่เต็มที่.....เราก็เลยไม่ได้เปิดไฟ แต่มันมีแสงไฟลอดผ้าม่านมาจากถนน ทำให้พอมองเห็นบ้าง
เราจำได้ถนัดตาว่าทุกหลังเที่ยงคืนเวลาเราตื่นมาจะไปเข้าห้องน้ำ เราจะเห็นฟองปุยๆคล้ายกับสายไหมฟูๆเหมือนก้อนเมฆที่เด็กซื้อกินในสวนสนุกหรือที่ฝรั่งเขาเรียกว่า Cotton Candy หรือ Candy Floss แบบในคลิปข้างล่างนี้
มีทั้งสีชมพู สีฟ้า สีเขียว สีเหลือง ฯลฯ มันจะจับตัวกันเกาะอยู่ตามเฟอร์นิเจอร์ในบ้าน เช่นขาเก้าอี้, บนตู้ บนพื้น, โคมไฟ ฯลฯ เยอะมากเลย.....เราเคยสงสัยแต่ก็เพราะยังเด็กเราไม่เคยคิดจะถามแม่ด้วยว่าฟองฟูๆสีๆพวกนั้นมันคือะไร .....เราเคยลองเอาเท้าเหยียบเข้าไปที่ฟองปุยเหมือนปุยฝ้ายพวกนั้นด้วยซึ่งผลปรากฏคือเท้าเรามันสามารถทะลุผ่านตัวสายไหมปุยๆสีๆพวกนั้นเข้าไปได้ ......ทุกวันนี้เรายังไม่สามารถบอกได้ว่ามันคืออะไร และเท่าที่จำความได้พออายุประมาณเลย13ก็ไม่เคยเห็นมันอีกเลย
จนกระทั้งมาเมื่อคืนที่แล้วคะ ปัจจุบันเราอายุ30กว่าแล้วและย้ายมาอยู่ต่างประเทศทางยุโรปใต้ ....ไม่เคยเจออะไรแปลกๆแบบนั้นมานานจนกระทั้งเมื่อคืนที่ผ่านมานี้เอง ......ช่วงนี้เป็นช่วงโควิด ปชชไม่สามารถเดินทางออกนอกเขตได้ เราเพิ่งย้ายมาเช่าอยู่ที่เมืองนี้ได้แค่ประมาณ4เดือน เป็นหมู่บ้านเล็กๆอยู่กลางหุบเขากลางป่าอยู่ใกล้ทะเล ถ้าขับรถออกจากหมู่บ้านไปจะไม่เจอชุมชนใดๆเลยนอกจากป่าเป็นเวลาหลายกิโลจึงจะเจอทางหลวงจึงค่อยๆมีทุ่งหญ้าที่ส่วนที่เขาทำกสิกรรมเช่นทุ่งเลี้ยงแพะเลี้ยงแกะ ทำสวนผลไม้ โอลีฟ ฯลฯ
ด้วยเพราะโควิดเราเลยนอนดึกทุกวันคือหลังเที่ยงคืน.....บางทีก็ทำอาหารมื้อเย็นกินแต่เป็นตอนดึกคือประมาณเที่ยงคืน เมื่อคืนที่ผ่านมาเราก็ทำอาหารอยู่ในครัวประมาณหลังเที่ยงคืนเศษๆ
เวลาทำอาหารกระจกมันจะมีไอน้ำมัวๆขึ้นมาเกาะเพราะอากาศด้านนอกมันหนาวกว่า ระหว่างนั้นเราก็ได้ยินว่ามีเสียงมาเคาะที่กระจกหน้าต่างใกล้ๆกับหลังเตาที่เราทำกับข้าวพร้อมทั้งเสียงเรียกซึ่งเหมือนเสียงคน แต่บอกไม่ได้ว่าเป็นภาษาอะไร เราก็มองสังเกตดีๆคะจากกระจกมัวๆที่มีไอน้ำเกาะจนฟ่า เราก็เห็นขาแหลมๆทรงแบบขาตั๊กแตนแต่ใหญ่ประมาณ1/3ของบานกระจกหน้าต่าง มันเป็นสีเหลืองผสมเขียวออกเรืองแสงๆ ตอนนั้นเราตกใจมากจนลืมนึกถึงว่าควรจะเปิดหน้าต่างออกไปดู สิ่งนั้นมาเคาะเรียกหยุดไปครั้งนึงและมาเคาะอีก จนเราไปเรียกเพื่อนฝรั่งที่อยู่อีกชั้นบนของบ้านให้ออกไปดูว่ามันเป็นอะไร คนหรือใครหรืออะไรมาเคาะแต่พอเพื่อนเราออกไปและเปิดไฟด้านนอกโล่งจนเดินออกอ้อมบ้านไปอีกฟากหนึ่งก็ไม่เจอใคร
เพื่อนเราก็ถามว่าใช่แมวหรือเปล่า เราก็บอกว่าที่เราเห็นขามันแหลมเหมือนขาตั๊กแตนแต่ใหญ่มากเป็นสีเหลืองเรืองแสงมันไม่ใช่แมวแน่ๆ และหลังจากเพื่อนเรากลับมาเจ้าสิ่งนั้นมันก็ไม่มาอีกเลยคะ
อยากทราบว่าในทางศาสนาพอจะอธิบายสิ่งที่เราเห็นได้ไหมคะว่ามันคืออะไร
มีใครเคยเจอสิ่งลี้ลับประเภทที่ไม่สามารถระบุได้ว่าคือผีหรืออะไรแบบที่เราเจอบ้างไหมคะ?และทางพุทธศาสนามีคำอธิบายไหม?
เริ่มจากครั้งแรกเมื่อตอนที่เรายังเรียนอยู่ประถมที่เมืองไทย บ่อยครั้งที่เราตื่นขึ้นมาเพื่อจะไปเข้าห้องน้ำประมาณหลังเที่ยงคืน....เรานอนรวมห้องเดียวกับพ่อแม่และพี่สาวคะแต่คนละเตียง และแม่เราเขาจะกัำชับเราว่าห้ามเปิดไฟในห้องนอนเวลาจะไปเข้าห้องน้ำตอนกลางคืนเพราะพ่อแม่จะต้องตื่นไปทำงานจะไปรบกวนท่านให้หลับไม่เต็มที่.....เราก็เลยไม่ได้เปิดไฟ แต่มันมีแสงไฟลอดผ้าม่านมาจากถนน ทำให้พอมองเห็นบ้าง
เราจำได้ถนัดตาว่าทุกหลังเที่ยงคืนเวลาเราตื่นมาจะไปเข้าห้องน้ำ เราจะเห็นฟองปุยๆคล้ายกับสายไหมฟูๆเหมือนก้อนเมฆที่เด็กซื้อกินในสวนสนุกหรือที่ฝรั่งเขาเรียกว่า Cotton Candy หรือ Candy Floss แบบในคลิปข้างล่างนี้
มีทั้งสีชมพู สีฟ้า สีเขียว สีเหลือง ฯลฯ มันจะจับตัวกันเกาะอยู่ตามเฟอร์นิเจอร์ในบ้าน เช่นขาเก้าอี้, บนตู้ บนพื้น, โคมไฟ ฯลฯ เยอะมากเลย.....เราเคยสงสัยแต่ก็เพราะยังเด็กเราไม่เคยคิดจะถามแม่ด้วยว่าฟองฟูๆสีๆพวกนั้นมันคือะไร .....เราเคยลองเอาเท้าเหยียบเข้าไปที่ฟองปุยเหมือนปุยฝ้ายพวกนั้นด้วยซึ่งผลปรากฏคือเท้าเรามันสามารถทะลุผ่านตัวสายไหมปุยๆสีๆพวกนั้นเข้าไปได้ ......ทุกวันนี้เรายังไม่สามารถบอกได้ว่ามันคืออะไร และเท่าที่จำความได้พออายุประมาณเลย13ก็ไม่เคยเห็นมันอีกเลย
จนกระทั้งมาเมื่อคืนที่แล้วคะ ปัจจุบันเราอายุ30กว่าแล้วและย้ายมาอยู่ต่างประเทศทางยุโรปใต้ ....ไม่เคยเจออะไรแปลกๆแบบนั้นมานานจนกระทั้งเมื่อคืนที่ผ่านมานี้เอง ......ช่วงนี้เป็นช่วงโควิด ปชชไม่สามารถเดินทางออกนอกเขตได้ เราเพิ่งย้ายมาเช่าอยู่ที่เมืองนี้ได้แค่ประมาณ4เดือน เป็นหมู่บ้านเล็กๆอยู่กลางหุบเขากลางป่าอยู่ใกล้ทะเล ถ้าขับรถออกจากหมู่บ้านไปจะไม่เจอชุมชนใดๆเลยนอกจากป่าเป็นเวลาหลายกิโลจึงจะเจอทางหลวงจึงค่อยๆมีทุ่งหญ้าที่ส่วนที่เขาทำกสิกรรมเช่นทุ่งเลี้ยงแพะเลี้ยงแกะ ทำสวนผลไม้ โอลีฟ ฯลฯ
ด้วยเพราะโควิดเราเลยนอนดึกทุกวันคือหลังเที่ยงคืน.....บางทีก็ทำอาหารมื้อเย็นกินแต่เป็นตอนดึกคือประมาณเที่ยงคืน เมื่อคืนที่ผ่านมาเราก็ทำอาหารอยู่ในครัวประมาณหลังเที่ยงคืนเศษๆ
เวลาทำอาหารกระจกมันจะมีไอน้ำมัวๆขึ้นมาเกาะเพราะอากาศด้านนอกมันหนาวกว่า ระหว่างนั้นเราก็ได้ยินว่ามีเสียงมาเคาะที่กระจกหน้าต่างใกล้ๆกับหลังเตาที่เราทำกับข้าวพร้อมทั้งเสียงเรียกซึ่งเหมือนเสียงคน แต่บอกไม่ได้ว่าเป็นภาษาอะไร เราก็มองสังเกตดีๆคะจากกระจกมัวๆที่มีไอน้ำเกาะจนฟ่า เราก็เห็นขาแหลมๆทรงแบบขาตั๊กแตนแต่ใหญ่ประมาณ1/3ของบานกระจกหน้าต่าง มันเป็นสีเหลืองผสมเขียวออกเรืองแสงๆ ตอนนั้นเราตกใจมากจนลืมนึกถึงว่าควรจะเปิดหน้าต่างออกไปดู สิ่งนั้นมาเคาะเรียกหยุดไปครั้งนึงและมาเคาะอีก จนเราไปเรียกเพื่อนฝรั่งที่อยู่อีกชั้นบนของบ้านให้ออกไปดูว่ามันเป็นอะไร คนหรือใครหรืออะไรมาเคาะแต่พอเพื่อนเราออกไปและเปิดไฟด้านนอกโล่งจนเดินออกอ้อมบ้านไปอีกฟากหนึ่งก็ไม่เจอใคร
เพื่อนเราก็ถามว่าใช่แมวหรือเปล่า เราก็บอกว่าที่เราเห็นขามันแหลมเหมือนขาตั๊กแตนแต่ใหญ่มากเป็นสีเหลืองเรืองแสงมันไม่ใช่แมวแน่ๆ และหลังจากเพื่อนเรากลับมาเจ้าสิ่งนั้นมันก็ไม่มาอีกเลยคะ