เราจะใช้ตัวอักษรแทนตัวพี่สาวแฟนว่า บี
เริ่มเรื่องคือเรากับแฟนคบกันได้ปีกว่าๆในระหว่างนั่นเรากับแฟนอยู่ห่างกันมาก คนละจังหวัดเลยวิธีที่เราจะคุยกับแฟนก็ต้องคุยทางโทรศัพท์ โทรบ้างวิดีโอคอลกันบ้าง มาหากันบ้างนานๆครั้ง ช่วงแรกๆที่คบกันเรากับแฟนโทรคอลหากันทั้งก่อนนอน และเวลาที่เราว่างตรงกัน ในเกือบทุกๆครั้งที่เราคุยกันกับแฟน บีมันจะต้องอยู่ด้วยกันแฟนเราเสมอไม่ว่าจะที่ไหนๆ ไม่ว่าจะห้องนอนหรือที่ไหนๆของบ้าน แรกๆเราไม่ได้สังเกตุหรือคิดอะไรมาก แต่พอหลังตอนเราคอลกันก่อนนอน เราเห็นบีกับแฟนเรานอนห้องเดียวกัน เตียงเดียวกัน เล่นกัน โดยบางครั้งเราคุยกับแฟนเราอยู่บีก็พยายามขัดไม่ให้เราได้คุยกันตอนนั้นเราก็ยังไม่ได้คิดอะไรมาก แต่เวลาไปไหนมาไหนสองคนนี้ต้องไปด้วยกันทุกที่ ถึงขนาดที่ว่าบีจะไปเที่ยวกับเพื่อนยังต้องเอาแฟนเราไปด้วยทุกครั้งทุกที ตอนเรียนมหาลัยก็เอาน้องไปอยูาหอตัวเองด้วย ทั้งๆที่ห้องบีก็มีเพื่อนผู้หญิงอยู่อีกคน เท่ากับมีบีเพื่อนบีแฟนเราอยู่ในห้องกัน3คน เราก็ยังไม่ได้คิดอะไรอีก พอเราคบกันได้สักระยะนึงเราย้ายมาอยู่บ้านแฟนเรา ตอนเรามาอยู่แรกๆทุกอย่างปกติดี หลังๆเราอยากออกมาอยู่ข้างนอกเป็นครอบครัวของเรา เราเลยตัดสินใจออกมาอยู่อีกอำเภอซึ่งไม่ไกลจากบ้านมากนัก เราจะกลับบ้านแฟนเฉพาะวันหยุดวันปกติแฟนต้องทำงาน หลังจากที่เราออกมาอยู่ข้างนอกเราเริ่มมีปัญหากับบี เริ่มที่จะไม่ทักทายกันเหมือนเมื่อก่อน เริ่มที่จะไม่คุยกับไม่มองหน้ากัน จนปัญหานี้รู้ถึงพ่อแม่ป้าแฟน จนต้องมาคุยกันว่าปัญหาเกิดจากอะไร ตัวเราก็บอกว่าอาจเป็นเพราะว่าเราออกมาอยู่ข้างนอกหรือป่าวเลยทำให้บีมันไม่พอใจเลยไม่คุยกับเราและมีปัญหากันบ่อยๆ แม่แฟนเราก็บอกเราว่า เราเป็นน้องเราต้องทักทายพี่ก่อนไม่ว่าจะยังไงเราก็น้อง เราก็ทำเพื่อไม่อยาหใฟ้แฟนเราคิดมาก หลังจากนั้นปัญหาที่เกิดขึ้นบ่อยๆคือทุกครั้งที่เรากลับบ้าน บีจะทำเหมือนเราไม่มีตัวตนใยครอบครัวมัน คือไม่ถามไถน้องเลยว่าเป็นยังไงอะไรบ้าง สบายดีมั้ย มีแต่เราเข้าหา เราก็ยอมทำเพื่อครอบครัวของเรา แต่พอมาวันนึงที่บีต้องไปสอบที่อีกจังหวัด แล้วต้องใช้รถเรา(รถมันก็มีนะ)ซึ่งแฟนเราก็ต้องขับรถไปส่งจะมี เรา แฟนเรา บี เพื่อนบี 4คน แม่แฟนขอให้เรานั่งข้างหลังเพื่อที่จะให้บีนั่งหน้ากับแฟนเราแล้วให้เราไปนั่งกับคนที่เราไม่รู้ตักทั้งๆที่นั่นคือรถเราแต่เราไม่มีสิทธีเลือก เราก็นั่ง ตอนนั้นเราโทรคุยกับแม่เรื่องอาการป่วยของตาตลอดทาง ซึ่งตอนนั้นยังออกจากบ้านได้ไม่เท่าไหร่ ป้าบีก็โทรมาคุยเรื่องที่เรากับบีไม่คุยกันกับมัน ทำให้มันโมโหแล้วร้องไห้ แฟนเราเห็นท่าไม่ดีเลยขับรถกลับบ้าน ในระหว่างทางบีมันร้องไห้ในมือถือกระดาษชิทชู่ มันเอากระดาษชิทชู่ปาใส่หน้ารถเรา เราก็งงว่าเป็นเพราะอะไร เกิดอะไรขึ้นจนถึงบ้าน แฟนเราก็ถามปีว่าอยากให้เราไปด้วยมั้ย มันพูดออกมาว่า ไม่!!! จะไปทำไม! เคยจะเคารพพี่บ้างมั้ยยั้ยนี้ เราก็พูดกลับไปหา ทำตัวแบบนี้มันน่าเคารพมั้ย เอาแต่ใจขนาดนี้ หลังจากนั้นมันลงรถไปปิดประตูรถเราอย่างแรง มันวิ่งไปหาแม่มัน เราก็เดินเข้าบ้าน แล้วโทรถามป้ามันว่าไปคุยอะไรกับมันด้วยความโมโหเพราะเราไม่ผิดอะไร หลังจากนั้นคือแม่แฟน ป้าแฟนบอกเราว่างั้นเราไม่ต้องไปอยู่บ้านนี่แหละ ให้เขาไปกันสามคน เราก็เสียใจนะ รถก็รถเราแล้วมาทำกับเราแบบนี้มาไล่เราลงจากรถ หลังจากนั้นเราก็อยู่บ้านจะเหลือ แฟนเรา บี เพื่อนบี ไปกัน3คน ระหว่างทางเราคอลสายกับแฟนเราตลอด เราก็ได้ยินเสียบีมันสนุกสนานเฮฮามีความสุข คุยเล่นกับเพื่อนร้องเพลงจนถึงที่หมาย ถึงตอนนั้นก็ดึกพอดี แล้วต้องไปหาโรงแรมนอนกัน เราเลนบอกให้แฟนเรานอนในรถแล้วให้มันสองคนนอนในห้อง อต่ตอนนั้นเราไม่รู้ว่าแฟนเราได้นอนในรถจริงหรือป่าว เราื่องนี้ก็ผ่านไป หลังจากกลับมาปัญหาก็เกิด เราก็ต้องเป็นฝ่ายยอมที่จะไปคุยกับบีก่อน เพราะเป็รสิ่งที่แม่แฟนขอ วันนั้นเรานอนอยู่ในห้อง แล้วบีเรียกแฟนเราเข้าไปคุยในห้องสองคน เราก็รอจังหวะเราจะเดินออกไปข้างนอกพอดี เห็นบีกับแฟนเราไล่ดีกันออกมาจากห้อง ทำนองเล่นกัน แต่บีมันไม่ใส่กางเกง มันใช่แต่เสื้อกับกางเกงในวิ่งออกมา เราแบบนี้เราเห็รแล้วตกใจมาก แต่ก่อนหน้านี้เราเคยเห็นบีมันใส่แบบนี้ตอนมันอยู่คนเดียวแล้วเดินออกมาข้างนอก เราไม่คิดว่าตอนมันอยู่กับแฟนเรามันก็ทำแบบนี้ซึ่งเราอายุ20 แฟนเรา 22 บี24แล้วตอนนั้น มันโตๆกันหมดแล้ว เราก็ไม่ได้พูดอะไร หลังจากนั้นปัญหาที่เราไม่ค่อยคุยกันมันก็มีเข้ามาไม่หยุดย่อนแบบนี้เรื่อยๆแล้วสุดท้ายคนที่ต้องยอมคือเราทุกครั้ง ทุกครั้งที่เราไปบ้านแฟนเวลาเรากินข้าวกัน เราจะต้องเป็นคนเตรียมจากชามกับข้าวกับแม่แฟนสองคน พอกินอิ่มเราก็เก็บก็ล้างคนเดียวไม่มีใครช่วย พอวันนึงแฟนบีมันมาหามันที่บ้านแล้วกินหมูกัน หลังจากที่กินอิ่มบีเป็นคนเก็บจานชามทุกอย่างไปล้างคนเดียว เราก็แปลกใจเพราะปกติมันไม่เคยทำเลย มรแต่กินเสร็จเราเก็บเราล้างให้ทุกครั้งแต่พอแฟนบีมาบีทำเองได้ พอหลังจากแฟนบีกลับบีก็ไม่ทำอะไรกินเสร็จก็เข้าห้องปิดประตูนอนไม่คิดจะช่วยกันเก็บอะไรเลย จนวันถึงวันที่ตาเราเสีย เราก็ต้องกลับบ้านไปช่วยงานศพแล้ววันที่เราต้องกลับมาบ้านแฟนเป็นวันที่บ้านแฟนจัดวันเกิดให้บีซึ่งตอนนั้นเรากับบีไม่คุยกันอีกแล้ววันที่จัดวันเกิดเป็นวันที่เก็บกระดูกตาเราตอนเช้า ตอนเย๋นเราถึงบ้านแฟนกำลังเฮฮาเลี้ยงฉลองวันเกิดกัน เรากับแฟนก็ไปร่วมเพราะผู้ใหญ่ชวน แต่ใจเรายังไม่ค่อยอยากไปเพราะพึ่งจะเสียคนในครอบครัวมา แต่เราก็ต้องไป หลังจากวันนั้นป้าแฟนก็ทีกไลน์มาหาเราว่า ทำไมเราไม่ทักบี ทำไมเราไม่คุยกับบี ทำไมเราไม่ซื้อของขวัญมาให้บีในวันเกิด เราก็เลยตอบกลับไปว่า จริงๆหนูไม่ควรจะมาด้วยซ้ำเพราะหนูพึ่งเสียคนในครอบครัวไปแล้วจะต้องมางานฉลองมันไม่สมควร แล้วบีอ่ะแทนที่มันจะบอกกับหนูสักคำว่าพี่เสียใจด้วยนะ มันก็ไม่พูด แล้วต้องให้หนูเป็นคนซื้อของขวัญมาให้มันอีกหรอ มันสมควรแล้วหรอป้ามันก็ตอบกลับมาว่า เราเป็นครอบครัวเดียวกันมีอะไรเราต้องรักกัน พูดเหมือนโยนความผิดใฟ้เราที่เราไม่คุยกับหลานแกไม่ซื้อของขวัญมาให้หลานแก หลังจากวันนั้นไปเรากับบีก็คุยกันบ้างไม่คุยกันบ้างมาตลอด ****เราอยากถามทุกๆคนว่าเราควรทำยังไงกับปัญหานี้ดี เราต้องเป็นคนยอมตลอดเลยหรอทั้งๆที่บางครั้งเราเป็นคนถูก แต่เราต้องยอมเป็นคนผิดทั้งๆที่บีมีนเป็นคนผิด ****
อยากถามความคิดเห็นของทุกๆคนเรื่องเกี่ยวกับตัวแฟนเราและพี่สาวแฟนเรา ว่าเรื่องแบบนี้มันปกติ หรือผิดปกติอย่างไร
เริ่มเรื่องคือเรากับแฟนคบกันได้ปีกว่าๆในระหว่างนั่นเรากับแฟนอยู่ห่างกันมาก คนละจังหวัดเลยวิธีที่เราจะคุยกับแฟนก็ต้องคุยทางโทรศัพท์ โทรบ้างวิดีโอคอลกันบ้าง มาหากันบ้างนานๆครั้ง ช่วงแรกๆที่คบกันเรากับแฟนโทรคอลหากันทั้งก่อนนอน และเวลาที่เราว่างตรงกัน ในเกือบทุกๆครั้งที่เราคุยกันกับแฟน บีมันจะต้องอยู่ด้วยกันแฟนเราเสมอไม่ว่าจะที่ไหนๆ ไม่ว่าจะห้องนอนหรือที่ไหนๆของบ้าน แรกๆเราไม่ได้สังเกตุหรือคิดอะไรมาก แต่พอหลังตอนเราคอลกันก่อนนอน เราเห็นบีกับแฟนเรานอนห้องเดียวกัน เตียงเดียวกัน เล่นกัน โดยบางครั้งเราคุยกับแฟนเราอยู่บีก็พยายามขัดไม่ให้เราได้คุยกันตอนนั้นเราก็ยังไม่ได้คิดอะไรมาก แต่เวลาไปไหนมาไหนสองคนนี้ต้องไปด้วยกันทุกที่ ถึงขนาดที่ว่าบีจะไปเที่ยวกับเพื่อนยังต้องเอาแฟนเราไปด้วยทุกครั้งทุกที ตอนเรียนมหาลัยก็เอาน้องไปอยูาหอตัวเองด้วย ทั้งๆที่ห้องบีก็มีเพื่อนผู้หญิงอยู่อีกคน เท่ากับมีบีเพื่อนบีแฟนเราอยู่ในห้องกัน3คน เราก็ยังไม่ได้คิดอะไรอีก พอเราคบกันได้สักระยะนึงเราย้ายมาอยู่บ้านแฟนเรา ตอนเรามาอยู่แรกๆทุกอย่างปกติดี หลังๆเราอยากออกมาอยู่ข้างนอกเป็นครอบครัวของเรา เราเลยตัดสินใจออกมาอยู่อีกอำเภอซึ่งไม่ไกลจากบ้านมากนัก เราจะกลับบ้านแฟนเฉพาะวันหยุดวันปกติแฟนต้องทำงาน หลังจากที่เราออกมาอยู่ข้างนอกเราเริ่มมีปัญหากับบี เริ่มที่จะไม่ทักทายกันเหมือนเมื่อก่อน เริ่มที่จะไม่คุยกับไม่มองหน้ากัน จนปัญหานี้รู้ถึงพ่อแม่ป้าแฟน จนต้องมาคุยกันว่าปัญหาเกิดจากอะไร ตัวเราก็บอกว่าอาจเป็นเพราะว่าเราออกมาอยู่ข้างนอกหรือป่าวเลยทำให้บีมันไม่พอใจเลยไม่คุยกับเราและมีปัญหากันบ่อยๆ แม่แฟนเราก็บอกเราว่า เราเป็นน้องเราต้องทักทายพี่ก่อนไม่ว่าจะยังไงเราก็น้อง เราก็ทำเพื่อไม่อยาหใฟ้แฟนเราคิดมาก หลังจากนั้นปัญหาที่เกิดขึ้นบ่อยๆคือทุกครั้งที่เรากลับบ้าน บีจะทำเหมือนเราไม่มีตัวตนใยครอบครัวมัน คือไม่ถามไถน้องเลยว่าเป็นยังไงอะไรบ้าง สบายดีมั้ย มีแต่เราเข้าหา เราก็ยอมทำเพื่อครอบครัวของเรา แต่พอมาวันนึงที่บีต้องไปสอบที่อีกจังหวัด แล้วต้องใช้รถเรา(รถมันก็มีนะ)ซึ่งแฟนเราก็ต้องขับรถไปส่งจะมี เรา แฟนเรา บี เพื่อนบี 4คน แม่แฟนขอให้เรานั่งข้างหลังเพื่อที่จะให้บีนั่งหน้ากับแฟนเราแล้วให้เราไปนั่งกับคนที่เราไม่รู้ตักทั้งๆที่นั่นคือรถเราแต่เราไม่มีสิทธีเลือก เราก็นั่ง ตอนนั้นเราโทรคุยกับแม่เรื่องอาการป่วยของตาตลอดทาง ซึ่งตอนนั้นยังออกจากบ้านได้ไม่เท่าไหร่ ป้าบีก็โทรมาคุยเรื่องที่เรากับบีไม่คุยกันกับมัน ทำให้มันโมโหแล้วร้องไห้ แฟนเราเห็นท่าไม่ดีเลยขับรถกลับบ้าน ในระหว่างทางบีมันร้องไห้ในมือถือกระดาษชิทชู่ มันเอากระดาษชิทชู่ปาใส่หน้ารถเรา เราก็งงว่าเป็นเพราะอะไร เกิดอะไรขึ้นจนถึงบ้าน แฟนเราก็ถามปีว่าอยากให้เราไปด้วยมั้ย มันพูดออกมาว่า ไม่!!! จะไปทำไม! เคยจะเคารพพี่บ้างมั้ยยั้ยนี้ เราก็พูดกลับไปหา ทำตัวแบบนี้มันน่าเคารพมั้ย เอาแต่ใจขนาดนี้ หลังจากนั้นมันลงรถไปปิดประตูรถเราอย่างแรง มันวิ่งไปหาแม่มัน เราก็เดินเข้าบ้าน แล้วโทรถามป้ามันว่าไปคุยอะไรกับมันด้วยความโมโหเพราะเราไม่ผิดอะไร หลังจากนั้นคือแม่แฟน ป้าแฟนบอกเราว่างั้นเราไม่ต้องไปอยู่บ้านนี่แหละ ให้เขาไปกันสามคน เราก็เสียใจนะ รถก็รถเราแล้วมาทำกับเราแบบนี้มาไล่เราลงจากรถ หลังจากนั้นเราก็อยู่บ้านจะเหลือ แฟนเรา บี เพื่อนบี ไปกัน3คน ระหว่างทางเราคอลสายกับแฟนเราตลอด เราก็ได้ยินเสียบีมันสนุกสนานเฮฮามีความสุข คุยเล่นกับเพื่อนร้องเพลงจนถึงที่หมาย ถึงตอนนั้นก็ดึกพอดี แล้วต้องไปหาโรงแรมนอนกัน เราเลนบอกให้แฟนเรานอนในรถแล้วให้มันสองคนนอนในห้อง อต่ตอนนั้นเราไม่รู้ว่าแฟนเราได้นอนในรถจริงหรือป่าว เราื่องนี้ก็ผ่านไป หลังจากกลับมาปัญหาก็เกิด เราก็ต้องเป็นฝ่ายยอมที่จะไปคุยกับบีก่อน เพราะเป็รสิ่งที่แม่แฟนขอ วันนั้นเรานอนอยู่ในห้อง แล้วบีเรียกแฟนเราเข้าไปคุยในห้องสองคน เราก็รอจังหวะเราจะเดินออกไปข้างนอกพอดี เห็นบีกับแฟนเราไล่ดีกันออกมาจากห้อง ทำนองเล่นกัน แต่บีมันไม่ใส่กางเกง มันใช่แต่เสื้อกับกางเกงในวิ่งออกมา เราแบบนี้เราเห็รแล้วตกใจมาก แต่ก่อนหน้านี้เราเคยเห็นบีมันใส่แบบนี้ตอนมันอยู่คนเดียวแล้วเดินออกมาข้างนอก เราไม่คิดว่าตอนมันอยู่กับแฟนเรามันก็ทำแบบนี้ซึ่งเราอายุ20 แฟนเรา 22 บี24แล้วตอนนั้น มันโตๆกันหมดแล้ว เราก็ไม่ได้พูดอะไร หลังจากนั้นปัญหาที่เราไม่ค่อยคุยกันมันก็มีเข้ามาไม่หยุดย่อนแบบนี้เรื่อยๆแล้วสุดท้ายคนที่ต้องยอมคือเราทุกครั้ง ทุกครั้งที่เราไปบ้านแฟนเวลาเรากินข้าวกัน เราจะต้องเป็นคนเตรียมจากชามกับข้าวกับแม่แฟนสองคน พอกินอิ่มเราก็เก็บก็ล้างคนเดียวไม่มีใครช่วย พอวันนึงแฟนบีมันมาหามันที่บ้านแล้วกินหมูกัน หลังจากที่กินอิ่มบีเป็นคนเก็บจานชามทุกอย่างไปล้างคนเดียว เราก็แปลกใจเพราะปกติมันไม่เคยทำเลย มรแต่กินเสร็จเราเก็บเราล้างให้ทุกครั้งแต่พอแฟนบีมาบีทำเองได้ พอหลังจากแฟนบีกลับบีก็ไม่ทำอะไรกินเสร็จก็เข้าห้องปิดประตูนอนไม่คิดจะช่วยกันเก็บอะไรเลย จนวันถึงวันที่ตาเราเสีย เราก็ต้องกลับบ้านไปช่วยงานศพแล้ววันที่เราต้องกลับมาบ้านแฟนเป็นวันที่บ้านแฟนจัดวันเกิดให้บีซึ่งตอนนั้นเรากับบีไม่คุยกันอีกแล้ววันที่จัดวันเกิดเป็นวันที่เก็บกระดูกตาเราตอนเช้า ตอนเย๋นเราถึงบ้านแฟนกำลังเฮฮาเลี้ยงฉลองวันเกิดกัน เรากับแฟนก็ไปร่วมเพราะผู้ใหญ่ชวน แต่ใจเรายังไม่ค่อยอยากไปเพราะพึ่งจะเสียคนในครอบครัวมา แต่เราก็ต้องไป หลังจากวันนั้นป้าแฟนก็ทีกไลน์มาหาเราว่า ทำไมเราไม่ทักบี ทำไมเราไม่คุยกับบี ทำไมเราไม่ซื้อของขวัญมาให้บีในวันเกิด เราก็เลยตอบกลับไปว่า จริงๆหนูไม่ควรจะมาด้วยซ้ำเพราะหนูพึ่งเสียคนในครอบครัวไปแล้วจะต้องมางานฉลองมันไม่สมควร แล้วบีอ่ะแทนที่มันจะบอกกับหนูสักคำว่าพี่เสียใจด้วยนะ มันก็ไม่พูด แล้วต้องให้หนูเป็นคนซื้อของขวัญมาให้มันอีกหรอ มันสมควรแล้วหรอป้ามันก็ตอบกลับมาว่า เราเป็นครอบครัวเดียวกันมีอะไรเราต้องรักกัน พูดเหมือนโยนความผิดใฟ้เราที่เราไม่คุยกับหลานแกไม่ซื้อของขวัญมาให้หลานแก หลังจากวันนั้นไปเรากับบีก็คุยกันบ้างไม่คุยกันบ้างมาตลอด ****เราอยากถามทุกๆคนว่าเราควรทำยังไงกับปัญหานี้ดี เราต้องเป็นคนยอมตลอดเลยหรอทั้งๆที่บางครั้งเราเป็นคนถูก แต่เราต้องยอมเป็นคนผิดทั้งๆที่บีมีนเป็นคนผิด ****