เสียงเพลงที่มีส่วนทำให้มีชัยชนะในการสู้รบลที่ช่องบก

หลังจากทหารไทยสูญเสียอย่างหนัก จากการจัดกำลังรบตามรูปแบบ ของการทำสงครามเปิด
เข้าตีฐานที่มั่นของทหารเวียดนาม บนเนินต่าง ๆ ที่ช่องบก ในช่วงเทศกาลสงกรานต์ ปี พ.ศ. 2530
กกล.สุรนารี โดยคำสั่ง แม่ทัพภาคที่ 2 ได้ปรับแผนใหม่ จัดเป็นชุดปฏิบัติการขนาดเล็ก ทำสงครามแบบกองโจร
ได้มีการฝึกทบทวนให้กำลังพลในชุดปฏิบัติการ สามารถทำแทนกันได้ทุกหน้าที่ และเสริมด้วยความรู้ด้านอื่น ๆ
ผมรับผิดชอบสถานีฝึกภาษาเวียดนามเบื้องต้น ได้นำเพลง  Gia Tài Của Mẹ ของศิลปิน Trịnh Công Sơn
มาใช้สอนให้ร้องเพื่อจำคำศัพท์บางคำ  นำไปแต่งเป็นประโยคง่าย ๆ สำหรับใช้สั่งการเชลยศึกทหารเวียดนาม
เพลงนี้กำลังพลที่ได้รับการฝึก ได้นำไปร้องยั่วยุทหารเวียดนามขณะเกาติดฐาน ทำให้ทหารเวียดนามสับสน
ตื่นกลัว มีออกมามมอบตัวสิบกว่าคน และต่อมาทหารเวียดนามก็ถอนกำลังออกจากดินแดนไทยไปเงียบ ๆ

คลิกเพื่อดูคลิปวิดีโอ

Gia Tài Của Mẹ    มรดกของแม่
ศิลปิน: Trịnh Công Sơn

Một ngàn năm nô lệ giặc Tàu              หนึ่งพันปีที่เป็นทาสจีน
Một trăm năm đô hộ giặc Tây              หนึ่งร้อยปีที่เป็นขี้ข้าของฝรั่งเศส
Hai mươi năm nội chiến từng ngày     ยี่สิบปีที่สู้รบกันอยู่ทุกวี่ทุกวัน
Gia tài của mẹ, để lại cho con             นี่คือมรดกของแม่ที่ทิ้งไว้ให้ลูก ๆ
Gia tài của mẹ, là nước Việt buồn       มรดกของแม่คือเวียดนามที่แสนเศร้า

Một ngàn năm nô lệ giặc Tàu             หนึ่งพันปีที่เป็นทาสจีน
Một trăm năm đô hộ giặc Tây             หนึ่งร้อยปีที่เป็นขี้ข้าของฝรั่งเศส
Hai mươi năm nội chiến từng ngày    ยี่สิบปีที่สู้รบกันอยู่ทุกวี่ทุกวัน
Gia tài của mẹ, một rừng xương khô  มรดกของแม่คือกองกระดูกแห้ง ๆ
Gia tài của mẹ, một núi đầy mồ          มรดกของแม่คือภูเขาที่เต็มไปด้วยหลุมศพ

Dạy cho con tiếng nói thật thà                เป็นคำสั่งสอนสอนที่เล่าต่อกันมา
Mẹ mong con chớ quên màu da             แม่หวังว่าคงไม่ลืมกำพืดของตัวเอง 
Con chớ quên màu da  nước Việt xưa  จงอย่าลืมกำพืดของเวียดนามที่เก่าแก่
Mẹ trông con mau bước về nhà             ชิวิตของแม่เหลือน้อยลงทุกวัน
Mẹ mong con lũ con đường xa.             พวกเธอยังต้องเดินทางอีกยาวไกล
 Ôi lũ con cùng cha quên hận thù          โอ้ลูก ๆ และพ่อของฉันจงลืมความเคียดแค้น

Một ngàn năm nô lệ giặc Tàu                หนึ่งพันปีที่เป็นทาสจีน
Một trăm năm đô hộ giặc Tây               หนึ่งร้อยปีที่เป็นขี้ข้าของฝรั่งเศส
Hai mươi năm nội chiến từng ngày      ยี่สิบปีที่สู้รบกันอยู่ทุกวี่ทุกวัน
gia tài của mẹ, ruộng đồng khô khan   มรดกของแม่คือท้องทุ่งที่แห้งแล้ง
Gia tài của mẹ, nhà cháy từng ngàn    มรดกของแม่คือไฟไหม้บ้านนับพันครั้ง

Một ngàn năm nô lệ giặc Tàu             หนึ่งพันปีที่เป็นทาสจีน
Một trăm năm đô hộ giặc Tây             หนึ่งร้อยปีที่เป็นขี้ข้าของฝรั่งเศส
Hai mươi năm nội chiến từng ngày    ยี่สิบปีที่สู้รบกันอยู่ทุกวี่ทุกวัน
Gia tài của mẹ, một bọn lai căn          มรดกของแม่คือวบรรดาลูกครึ่งทั้งหลาย
Gia tài của mẹ, một lũ bội tình            มรดกของแม่คือคลุ่มคนที่มีปัญหา

Dạy cho con tiếng nói thật thà               เป็นคำสอนสอนที่เล่าต่อกันมา
Mẹ mong con chớ quên màu da            แม่หวังว่าคงไม่ลืมกำพืดของตัวเอง 
Con chớ quên màu da  nước Việt xưa  จงอย่าลืมกำพืดของเวียดนามก่าแก่
Mẹ trông con mau bước về nhà             ชิวิตของแม่เหลือน้อยลงทุกวัน
Mẹ mong con lũ con đường xa.             พวกเธอยังต้องเดินทางอีกยาวไกลฅ
Ôi lũ con cùng cha quên hận thù          โอ้ลูก ๆ และพ่อของฉันจงลืมความเคียดแค้น

Một ngàn năm nô lệ giặc Tàu            หนึ่งพันปีที่เป็นทาสจีน
Một trăm năm đô hộ giặc Tây             หนึ่งร้อยปีที่เป็นขี้ข้าของฝรั่งเศส
Hai mươi năm nội chiến từng ngày    ยี่สิบปีที่สู้รบกันอยู่ทุกวี่ทุกวัน
gia tài của mẹ, ruộng đồng khô khan   มรดกของแม่คือท้องทุ่งที่แห้งแล้ง
Gia tài của mẹ, nhà cháy từng ngàn     มรดกของแม่คือไฟไหม้บ้านนับพันครั้ง

Một ngàn năm nô lệ giặc Tàu            หนึ่งพันปีที่เป็นทาสจีน
Một trăm năm đô hộ giặc Tây             หนึ่งร้อยปีที่เป็นขี้ข้าของฝรั่งเศส
Hai mươi năm nội chiến từng ngày    ยี่สิบปีที่สู้รบกันอยู่ทุกวี่ทุกวัน
Gia tài của mẹ, một bọn lai căn         มรดกของแม่คือบรรดาลูกครึ่งทั้งหลาย
Gia tài của mẹ, một lũ bội tình          มรดกของแม่คือกลุ่มคนที่มีปัญหา

Dạy cho con tiếng nói thật thà               เป็นคำสอนสอนที่เล่าต่อกันมา
Mẹ mong con chớ quên màu da            แม่หวังว่าคงไม่ลืมกำพืดของตัวเอง 
Con chớ quên màu da  nước Việt xưa   จงอย่าลืมกำพืดของเวียดนามเก่แก่  
Mẹ trông con mau bước về nhà             ชิวิตของแม่เหลือน้อยลงทุกวัน
Mẹ mong con lũ con đường xa.             พวกเธอต้องเดินทงอีกยาวไกล
Ôi lũ con cùng cha quên hận thù          โอ้ลูก ๆ และพ่อของฉันจงลืมความเคียสดแค้น
                                   ---------------------------
แสดงความคิดเห็น
Preview
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่