เคยคิดว่าเวลาเรารักใึรสักคนแล้ว เราไม่เหมาะกับเขามั้ยคะ?

อยากรู้คำตอบของแต่ละคนคะว่าควรทำยังไงแบบไหน เพราะความรักที่ผ่านมาทุกๆครั้งของเราจบแบบหายไปจากกันเลย แต่พอมาครั้งนี้จากที่เป็นคนชอบคุยไปเรื่อยๆมากกว่าจะคบเพราะเรารู้ตัวเราดีว่าเป็นคนแบบไหน ไม่ชอบแบบนั่นนี้ แล้วมีความรู้สึกขึ้นมาว่า (เหนื่อยแล้วอ่ะ อยากพอแล้วว่ะ อยากหยุดแล้วไม่รู้จะคุยไปเรื่อยๆทำไมเพราะก็มีแต่เสียความรู้สึกเอง) เสียความรู้สึกมากกว่าเสียใจอีกหลายๆครั้งที่ผ่านเข้ามา *ต่อ แล้วพอเราอยู่เดียวก็มีคนนึงที่เข้ามาทางเราแบบคนสนิทของเพื่อนแหละและความสัมพันธ์มันก็มากขึ้นเรื่อยๆ จนเรารู้สึกว่า เอาว่ะต้องใช่คนนี้แหละที่เป็นทุกอย่างของความสบายใจ ก็เลยลองอยู่ลองคุยลองใจ กันมาสักพัก (แต่ในช่วงเวลานั้นเราก็รู้จักตัวตนกันมากขึ้น มากเกินกว่าเราคิดว่าไม่เหมาะกับเขาเลยคะ) ทั้งการใช้ชีวิต ข้าวของเครื่องใช้ การอยู่การกิน ซึ่งต่างจากเรามาก เขาที่แบบเกือบจะครบ100% ส่วนเราไม่ถึงครึ่งเขาด้วยซ้ำ จนทำให้เรารู้สึกว่าไม่กล้าที่จะออกไปกับเขาเท่าไหร่ รึบางทีเราก็คิดว่าคนรอบข้างของเขาคงเหมาะกับเขามากกว่าเราสะอีก 
ปล.เราไม่ได้เลือกเยอะนะ ไม่ได้คิดว่าตัวเองด้อยไปกว่านี้ แต่ความรู้สึกอยู่ดีๆมันบอกมาแบบนี้ 

สำหรับใครที่รู้รึมีเคล็ดลับอะไรที่จะเปลี่ยนความคิดได้แนะนำได้นะคะ เพราะเราก็คิดอยู่คนเดียวมาตลอดไม่รู้จะระบายออกทางไกนเหมือนกัน✌🏻😭