ทะเลาะกับแม่อีกแล้ว

คือบ้านเราจะขายของพวกอาหารสัตว์ ขนม น้ำ ข้าวสาร แล้ววันนี้พ่อเราตื่นสายเพราะเมื่อคืนมีงานวันเกิดเพื่อนพ่อ เราก็เห็นว่าแม่เปิดร้านคนเดียวเลยเดินออกไปช่วย ช่วยตักอาหารหาอาหารแมว พอเราตักเสร็จ แม่ก็ใช้เราไปหยิบขนมออกมาวางแต่เราไปหาก็หาไม่เจอแม่ก็ด่าเราแม่เราเป็นคนหงุดหงิดง่ายแต่ไม่ว่าจะหงุดหงิดกับเรื่องอะไรก็มาลงที่เราตลอด เราก็หยิบของให้แม่ปกติเลย แต่เราร้อนบวกกับเราเป็นคนหน้านิ่งแล้วจะเหมือนโกรธใครมาแม่เราก็บอกว่าส่งของให้กูแบบนี้เหรอแล้วเราก็ตอบไปปกติเลยก็แม่ให้หยิบมาให้หนูก็ให้แม่ไง แม่เราก็ตบหัวเราะแล้วก็ถีบเราแถมบอกว่าจะไปไหนก็ไปกูไม่เลี้ยงแล้วด้วยความที่บ้านเรามีพี่น้อง3คนแล้วเราเป็นพี่คนโตทุกๆอย่างเราต้องทำเองหมดเลย เราเหนื่อยเราท้อแต่เราบอกใครไม่ได้เราทำได้แค่ยิ้มรับกับปัญหาทั้งที่บ้านและที่โรงเรียนแทนที่ครอบครัวจะเป็นที่ที่เราอยู่แล้วสบายใจปรึกษาได้ทุกเรื่องแต่มันกลับกันเลย ความเป็นส่วนตัวเราก็ไม่มี ทำอะไรก็รู้สึกถูกกดดันอยู่ตลอด เพราะเราเป็นพี่คนโตเหรอเราถึงต้องทำอะไรให้มันดีอยู่ตลอด บางทีเด็กอายุ13ที่กำลังจะขึ้นม.3คนนี้มันก็รับมือไม่ได้กับทุกปัญหาหรอกนะ อยากให้พ่อแม่เข้าใจเราบ้าง เราต้องทำยังไงให้เขาเข้าใจเรามากขึ้นเหรอคะ อยากให้เขาเข้าใจเราเหมือนพ่อแม่คนอื่น เขาดุด่าเราเหมือนเราไม่ใช่ลูกเขา เราอยากจะกล้าบอกเขาตรงๆส่าเราเหนื่อยเราเบื่อกับการที่ถูกทำแบบนี้และตอนนี้เราปิดเทอมแล้วงานก็เยอะขึ้นเรื่อยๆ อยากให้เข้าใจเราบ้าง เราอยากมห้เขาเข้าใจเราจริงๆว่าเรารู้สึกยังไงเมื่อโดนด่าโดนว่าโดนถุบตี