ลูกเจ้าของกิจการ มีวิธีคุยกับพ่อแม่ยังไงครับ ถ้าเราจะไม่ทำกิจการต่อ

สวัสดีครับ เรื่องราวปัญหาของผมก็ตามหัวข้อกระทู้เลยครับ ผมเป็นลูกชายคนเดียวในบรรดาพี่น้อง 3 คน ดังนั้นกิจการที่บ้านพ่อจึงอยากให้ผมมารับช่วงต่อ ถามว่าพี่น้องอีก2คน ทำไมพ่อจึงไม่ให้ทำต่อ เพราะทั้งสองคนเป็นผู้หญิง บวกกับทำงานรับราชการกันทั้งคู่แล้ว ผมเคยปรึกษาพี่น้องอีก2คนและแม่ ว่าผมไม่อยากทำกิจการต่อจากพ่อเลย ก็เหมือนจะเข้าใจ แต่สุดท้ายก็จบลงด้วยประโยคที่ว่า 'ถ้าแกไม่ทำแล้วใครจะทำ'  ผมรู้สึกว่าไม่มีใครเข้าใจในสิ่งที่ผมอยากทำเลย ตอนจบใหม่ๆระหว่างรองานผมเคยช่วยงานอยู่1ปี จากนั้นไม่ไหวเลยขอออกมาทำข้างนอก ในหน่วยงานราชการ ผมแฮปปี้กับการทำงานถึงแม้เงินราชการ อาจจะไม่ได้มากเท่าไหร่ แต่ก็มากกว่าทำงานที่บ้าน แต่เมื่อหักค่าใช้จ่ายต่างๆเงินเดือนก็แทบไม่เหลือ แต่ทั้งนั้นผมก็มีความสุขกับการทำงานและการใช้ชีวิตนอกบ้าน มีแรงตื่นไปทำงาน จ-ศ จนเมื่อตุลาปีที่แล้วพ่อได้ขอให้ออกมาช่วยอีกครั้ง ตอนนั้นก็ไม่รู้อะไรทำให้ผมใจอ่อนกลับมาช่วยอีกครั้ง ทั้งๆที่ได้ออกไปแล้ว แล้วถ้ายืนกรานตั้งแต่ตอนนั้นว่าจะไม่กลับมาก็น่าจะดีกว่านี้ แต่ผมก็ตัดสินใจไปแล้วว่าจะกลับมาช่วย จนผมกลับมาช่วยอีกครั้ง ผมกลับรู้สึกว่าไม่มีความสุขอย่างที่คิดเลย ผมต้องทำงาน จ-ส หยุดแค่วันอาทิตย์ วันหยุดราชการต่างๆไม่ได้หยุด บางอาทิตย์ก็ทำทุกวัน จนผมแทบไม่มีเวลาออกไปใช้ชีวิต แม้กระทั่งไปหาแฟนต่างจังหวัด ยังไม่ได้ไปเลย ในเรื่องการทำงานก็ทำงานเหมือนเป็นลูกน้องมากกว่า ทำทุกอย่าง ตั้งแต่ยกของ ส่งของ สั่งของ ผมเคยคุยกับพ่อเรื่องจัดระบบร้านให้ดีกว่านี้จะได้เหนื่อยน้อยลง แต่พูดไปก็เท่านั้น เพราะพ่อผมเป็นคนที่ไม่ยอมฟังใคร ผมมีความคิดที่จะะออกไปทำงานข้างนอกอีกครั้งถึงแม้เงินเดือนหักค่าใช้จ่ายแทบไม่เหลือ แม้จะไม่ได้อยู่สุขสบายเหมือนทำที่บ้าน แต่ผมกลับมีความสบายใจมากกว่า ผมคิดไว้ว่าการออกไปครั้งนี้จะไม่กลับมาทำต่ออีกเลย อยากใช้ชีวิตในแบบที่ตัวเองอยากใช้ อยากเดินตามความฝันของตัวเอง แต่พอคิดว่าจะพูดเรื่องนี้กับพ่อยังไง ให้แกไม่เสียใจและยอมให้ผมออกไปใช้ชีวิต โดยที่กระทบกระทั่งน้อยที่สุด ผมกลับไม่กล้าที่จะพูดกับแกครับ. เลยอยากถามลูกเจ้าของกิจการท่านอื่นๆที่ เคยพูดเรื่องนี้กับพ่อแม่ แล้วท่านยอมให้เราออกมาทำงานข้างนอก ว่ามีวิธีพูดคุยยังไงบ้างครับTT