ชีวิตที่อยู่กับผู้สูงอายุแบบนี้จะต้องทำยังไง

กระทู้ที่ 5 แล้ว ขอโทษถ้ามีคนเคยอ่านเรื่องทำนองนี้มาแล้วนะคะ เราเป็นซึมเศร้า มีอาการย้ำคิดย้ำทำ เราไม่มีที่ระบาย พอนึกได้ก็อยากโพสต์​หาคนปรึกษา เราอยู่กับแม่บุญธรรม 2 คนทุกวันนี้อึดอัดเพราะอาการแบบนี้เขาเห็นแก่ตัวหรือเปล่า เขาไม่เคยสอนให้เรียนรู้ในงานที่บ้านบ้านขายของ เราไม่ค่อยเก่งเลขแต่เราเก่งด้านภาษา มีแต่ให้ลงแรงช่วย แต่ก็หวงทรัพย์สิน​ ไม่ให้ยุ่งกับเงินเลย จะไปทำงานที่อื่นก็ไม่ให้ ส่งจนจบแต่ไม่อยากให้ไปทำงานที่อื่น พูดกรอกหูทุกวัน ทำไม่ได้หรอกๆ เราเรียนจนจบได้แต่มาคิดแทนว่าเราทำงานไม่ได้ ถ้าได้งานที่จะทำได้ไกล ต้องไปกลับ หอก็ไม่ให้อยู่ รถก็ไม่ซื้อให้ การมีรถไม่ได้ให้เราสบายแต่เขาก็จะสบายด้วย ถ้าไปก็กลายเป็นคนอกตัญญู​ เหมือนพูดดักให้ช่วยแต่งานเขา มีลูกบุญธรรม​ผู้ชายอีกคนแต่เป็นน้องสาวของแม่เราดูแล  มันออกไปเพราะมันทนไม่ได้ ทุกวันนี้โดนเขาด่าไล่หลังไม่จบเล้ย ชังไรๆทุกวัน เขาไม่ได้นึกถึงว่า เลี้ยงลูกมาแล้วต้องเป็นยังไง เขาเอาแค่ตัวเขามีเงิน มีคนช่วยพาไปหาหมอ เขาเก็บเงินจนไม่ได้ใช้ ตัวเราไม่มีเงินไม่เคยถาม ชีวิตนี้จะเดินทางไหนยังไม่รู้เลย เขาไม่คิดเลยว่าอนาคตเราจะอยู่ยังไง บ่นว่าเราไม่มีตังเก็บ ช่วยงานเขาจริงแต่ดูชีวิตไม่มีอะไรเลย เพราะเขาไม่ให้อะไรเลย ค่าจ้างได้น้อยกว่าพม่าอีก แล้วงานที่บ้านเยอะมาก ต้องยกของหนัก ต้องตื่นเที่ยงคืนขายถึงเช้า แล้วเวลาจะนอนก็ชอบเปิดทีวีเสียงดัง จนเรานอนไม่ได้เลยก็บ่อย นอกจากขายของ ก็มีแมวเลี้ยงตั้ง 15 ตัว เขาชอบเอาแมวจรมาเลี้ยง สำหรับเรามันเยอะมากนะ แล้วบ้านก็รกเพราะการที่เขาอยากจัดการอะไรเอง ถ้าวันนึงเขาไม่อยู่ คนรับภาระทั้งหมดคือเรา ต้องมานั่งไล่เก็บงานที่เขาไม่เคยให้เราได้ทำเลยในอนาคต เพราะบางเรื่องมันไม่ใช่เรื่องที่ต้องมานั่งจัดการเลย เช่นการมานั่งเลี้ยงแมว TT  ตอนนี้เครียดมาก พยายามหางานทำ แต่ก็ยังหาไม่ได้ แค่นี้ก็เครียดพอแล้ว เพราะเราไม่ได้หวังมรดก เราอยากพ้นออกไปหาชีวิตที่สุขสบายกว่านี้ด้วยตัวของเราเอง เราไม่อยากจะรับภาระในภายหลังเพราะเขาเป็นแบบนี้ แต่เราไม่คิดจะทิ้งเขาด้วย แต่เขาไม่เปิดโอกาสให้เลย  เรามีความรู้จบป.ตรี แต่เราไม่มีโอกาส หาทางออกไม่ได้จริงๆ