น้องชายเราเป็นเด็กที่มีความคิดเป็นของตัวเอง เวลาคุยกันเขาจะมีคำถามอยู่ตลอดเวลา เเต่คำที่ตอบกลับนั้น มันฟังเเล้วไม่ค่อยเข้าหูสักเท่าไหร่ อย่างเวลาบอกหรือสอน เขาก็มักจะทำเสียงจิ เเล้วชักสีหน้าไปพอใจ หรือบางทีถ้าเขาทำผิดหนักเเล้วสอน เขาก็จะตอบกลับด้วยเหตุผลที่คิดว่าตัวเองถูก อย่างเล่นกับน้องวัยอนุบาล น้องทำเขาเจ็บ เขาก็จะทำน้องคืนโดยทันที เเต่เริ่มโตหน่อยก็อาจจะไม่ทำเเต่ใช้วิธีตะคอกเเทน มีอยู่ครั้งนึกเขาคุยกับพ่อ เเต่การคุยของเขามันทำให้เราเเละเเม่คนที่นั่งฟังรู้สึกหงุดหงิด เพราะว่า พอเขาได้คำตอบเเล้ว เขาก็เหมือนยังไม่เข้าใจ เพราะเขาคิดไม่เหมือนกับที่พ่อบอก เขาคิดว่าสิ่งที่เขารู้ มันคือเรื่องจริง อย่างบางเรื่องที่เขาผิด เราบอกให้ขอโทษ หรือให้ทำให้มันถูก เขาก็จะไม่ฟัง เพราะความคิดของเขาถูกเสมอ ถ้าเขาทำเเล้วมันเหมือนจะเป็นการเสียศักดิ์ศรี ซึ่งคนในบ้านก็สอนเขาตลอด จับเข่าคุยก็เเล้ว พูด สอน ดีๆก็เเล้วหรือเเม้เเต่ตีหนักๆ เหมือนเขาจะดีขึ้นเเต่ก็เหมือนเดิม เรากลัวว่าในอนาคตเขาจะอยู่ร่วมกับคนอื่นไม่ได้ เพราะเเค่อยู่กับครอบครัวเขาก็มักจะทะเลาะกับน้องหรือเราอยู่เกือบทุกวัน เพราะเขาเป็นคนที่ไม่ค่อยยอมคน
น้องชายวัย11ปี มีนิสัยไม่ดี กลัวว่าในอนาคตจะอยู่ร่วมกับคนอื่นไม่ได้