อยากจะออกไปใช้ชีวิตของตัวเอง แล้วแม่หละ?

สวัสดี​ค่ะ ขอเริ่มจากตัวเราเองนะคะ  

ปีนี้เราอายุ 22  และเราคบกับแฟนมา4-5ปี เราอยู่ไกลกันแฟนอยู่กทม.  เราอยู่เหนือ เราเจอกันด้วย นานๆทีไปมาหากันบ้าง  ระหว่างเราไม่มีปัญหา​กันเลย  ทะเลาะกันบ้างแต่  เราต่างคนต่างรู้ใจกันดี บ้านเรามีกัน3คน พี่ชาย แม่ และเรา 

แม่เราขายของตั้งแต่เราเกิด  เราก็ช่วยแม่ตั้งแต่เด็กจนถึง ณ ปัจจุบัน​ เราไม่มีรายได้เป็นของตัวเอง เพราะว่าเราช่วยงานแม่ แต่เราไม่เคยเอาตังค์กับแม่เลย ทุกวันนี้แฟนเลี้ยงเรามากกว่า ตั้งแต่ตอนยังเรียนอยู่แล้วที่แฟนเลี้ยงเราบ่อยๆ ในวันที่เราไม่มีจะกิน 
เราขอแม่ไม่ค่อยได้ ตั้งแต่เรียนแล้ว พอแม่รู้ว่าแฟนเราเลี้ยงแม่ก็ๆม่ค่อยให้แล้ว  หลังเราเรียนจบเราเคยออกไปทำงานรับเงินเดือน เงินออกเราก็ให้แม่หมดที่เราได้ และแน่นอน  พี่ชายเราที่เป็นครู  ก็ให้เงินแม่หมด(ไม่ทุกเดือน)​เช่นกัน เรากินอยู่กับแม่เหมือนเดิม มหาลัยก็ไม่ได้ไปต่อ   เพราะถ้าไปจะไม่มีคนช่วยงานที่ร้านแม่​​

เราอยากออกไปใช้ชีวิตของตัวเอง   จริงจังกับหน้าที่การงาน  ออกไปอยู่กับแฟน  แต่ตลอดเวลาที่ผ่านมาตั้งแต่เด็ก  แม่จะชอบพูดกับเราว่า เราจะทิ้งแม่ เราจะต้องแต่งงานไปอยู่กับวามีเดี๋ยวก็ทิ้งแม่  บอกเราไม่รักแม่  แล้วบางครั้ง แม่ก็ชอบบอกว่าตัวเองเป็นเหมือนกรงนก​ ขังลูกๆ  ไม่ให้ไปไหน  เรารู้สึก​แย่มากๆเวลาที่แม่พูด  นั้นทำให้เวลาที่แม่แฟนถามเราจะแต่งตอนไหน จะมาอยู่ทำงานส่งตังให้แม่มั้ย   เราเครียดทถกครั้งเลยที่เวลาที่คนพูดแบบนั้น  เพราะมันทำให้นึกถึง การปลูกฝังที่แม่บอกเรามาตลอด  แม่ทั้งชม  ทั้งพูดเหมือนน้อยใจ  ว่าเราเป็นลูกที่ดี   ไม่ทิ้งแม่  ทำงานให้ตังแม่  ไม่เหมือนลูกคนอื่น  มีก็ไม่ให้แม่  ออกจากแม่ไปอยู่กับสามีหมด  เรากลัวที่จะต้องคุยกับแม่  ว่าเราอยากใช้ชีวิต​ของตัวเอง  ออกไปสร้างชีวิตตัวเอง   เราโดนปลูกฝัง​มาตลอด  คนในตระกูล​เรา  ลูกหลารก็ติดอยูากับ  พ่อแม่หมด  แต่งงานมาก็อยู่กับพ่อกับแม่  ฝ่สยเราหมดไม่ว่าขายหรือหญิง​   แล้วเราจะทำยังไงดี  เราเครียดและกลัวจะกลายเป็นลูกที่แย่สำหรับแม่  แต่เราก็อยากใช้ชีวิตของตัวเอง   เราไม่สามารถปรึกษา​แม่  หรือพี่  หรือพ่อได้เลย  แฟนเราก็รู้นิสัยแม่เราดี  ขนาดแค่เราจะไปเที่ยวหาแฟนที่กทม.  เรายังเครียดปล้วเครียดอีก  จะบอกแม่ยังไงดี 
สุดท้ายเราก็เลือก  มัดมือชก  บอกว่าแฟนจองตั๋ว​แล้ว  เราถึงได้ไป  เห่ออ... เราควรจะทำไงดี เรารักแม่มาก แต่เราก็อยากให้ตัวเองได้โตกว่านี้  เราอยู่กับแม่ เหมือนเราไม่โตขึ้นเลย เราไม่ได้เรียนรู้อะไรจากสังคมเลย บางอย่างหนูก็ตัดสินใจเองและแก้ปัญหาเองได้แต่บางทีเราก็อยากจะเรียนรู้อะไรให้มากขึ้น  เราอยากจริงจังกับหน้าที่การงานของตัวเอง   

เราอาจจะเล่างงๆ  เพราะเรื่องมันยาวนานมากกว่า  5ปี  เราเองก็ไม่รู้จะเล่ายังไง  😞  ขอโทษ​ด้วยเราเครียด  เำราะไม่รู้จะหาทางออกที่ดียังไง
แสดงความคิดเห็น
Preview
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่