ช่วยดึงสติที เมื่อต้องตกอยู่ในสถานะมือที่สาม!!!

สวัสดีค่ะหนูอายุ 17 ปี หนูเติบโตมาแบบคนที่เกือบจะไม่ได้ลืมตาดูโลก ถ้าไม่มีผู้ใหญ่รั้งไว้ในวันที่แม่ไม่พร้อม พอยิ่งโตขึ้น ความทรงจำที่มีต่อแม่กลับมีแต่รอยช้ำ ทั้งคำด่าทอที่รุนแรง การถูกเอาไปเปรียบเทียบ

ขอบคุณทุกความเห็นนะคะ

เรารู้จักกันผู้ชายคนนึง เราเรียนด้วยกันเมื่อตอนปี1เทอม1มันเป็นวิชานอกสาขาเลยมีหลายสาขาที่เรียนด้วยกัน เราชอบเค้าตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอในคาบ แต่ไม่เคยได้คุยกัน ได้พูดกัน จนเรียนจบคอร์สก็ต่างทางใครทางมัน

คยเลิกกับแฟนเก่าที่เป็นคนรักคนแรกในชีวิตมาได้ 4 ปีกว่าค่ะ เค้าคุยกับแม่ลูกติดละหว่างมีเราแล้วบอกว่าไม่ได้เป็นอะไรกันแค่น้องอย่าคิดมาก สุดท้ายเราก็ทะเลาะกับเค้าเรื่องน้องคนนี้บ่อยๆแล้วก็เลิกกันขึ้นมาจร

แรกๆเราไม่รู้เลยว่าเค้ามีเจ้าของแล้ว เราไปเที่ยว ไปนั่นนี่ด้วยกันบ่อยมาก จนช่วงหลังเรามารู้เขามีเมียกับลูกแล้ว เราไปไม่ถูกเลย เรารักเขานะ รักมากๆด้วย แต่เราก็เสียใจมากเหมือนกัน เราไม่รู้จะทำไง เราเดิน

รักกันมาก็สองปีกว่าละ ก่อนที่จะแยกจากกัน เธอไปเรียนต่อ กทม. ก็เข้าใจและเธอก็บอกให้เรารีบตามไป บอกรักบอกคิดถึงเราทุกวัน ตอนนี้เราก็เรียนจบแล้ว จะไปต่อมหาลัยกับเธอ กลับมาบอกว่าไม่ต้องรีบมาก็ได้นะ คืองงอ

ลองนึกภาพดูนะ: เมื่อความเงียบดันไม่ทำให้เราหลับ เคยไหมครับ? ปิดไฟ ปิดเน็ต วางมือถือ เตรียมตัวจะเข้านอนให้เต็มที่แล้ว แต่ใจเจ้ากรรมดันไม่ยอมหยุดนิ่งซะอย่างนั้น! สำหรับใครที่ต้องรับมือกับภาวะ "ไบโ

เราเคยคุยกับคนๆหนึ่ง จนเลิกคุยกันได้เกือบ2ปี แต่หลังจากเดือนก่อนเขาก็มาคอมเม้นรูปเราในigถามว่าจำเขาได้ไหม เขายังคิดถึงเรานะ ก็เหมือนกลับมาคุยกันอีกรอบ คุยกันทุกวัน โทรหาตลอดในไลน์  แต่เราไม่เคยกล

สวัสดีค่ะ จากกระทู้ล่าสุดของจขกท ที่เคยบอกว่า คบกับแฟนมาสิบกว่าปี แต่มีเพื่อนที่ทำงานแฟนเป็นมือที่สาม ตอนนี้เรื่องผ่านมาเกือบจะเดือนแล้ว จขกท เลิกกับแฟนไปแล้ว แต่รู้สึกยังทำใจไม่ค่อยได้เลย เคยผูกพัน