พ่อแม่ไม่เชื่อว่าเราเป็นซึมเศร้าค่ะ

เราไปหาหมอตั้งแต่ตุลาที่ผ่านมา เค้ารับรู้ตลอด หมอบอกเราเป็นซึมเศร้าจริงๆ ได้ไปหาหมอแทบทุกอาทิตย์พอเค้าเห็นไปบ่อยๆ เค้ากลับพูดว่า “ก็พูดให้ตัวเองหนัก หมอก็ต้องบอกว่าหนักตามสิ” เราก็แบบ เอ้า เราก็พูดตามที่เรารู้สึก ตามที่เราเป็น แล้วทำไมเค้าต้องมาพูดแบบนี้ด้วย ตลอด4-5เดือนมานี่ เค้าไม่เข้าใจเราบ้างเลยเหรอ ต่อมาเราโดนพักการเรียนให้กลับไปอยู่บ้านค่ะ เพราะเราไม่ค่อยไปรร. แล้วเค้ายังพูดอีกว่า จะให้ไปหาหมอเดือนละครั้ง แล้วสั่งให้เราพูดกับหมอว่าเราดีขึ้น ทั้งที่เราไม่ได้รู้สึกดีขึ้นเลยซักนิด แล้วล่าสุดวันนี้ เราก็ไปหาหมอตามที่หมอนัดกับพ่อ เราก็บอกหมอเรื่องอาการของเราไป แล้วก็บอกเรื่องพักการเรียนด้วย แล้วหมอก็ขอคุยกับแม่ทางโทรศัพท์ค่ะ หมอพูดเรื่องขอมาคุยตัวต่อตัว เพราะกลัวว่าถ้าคุยทาฃโทรศัพท์ มันจะสื่อสารได้ไม่ดีพอ หลังจากวางสายไป ตอนเราขึ้นรถจะกลับบ้าน เค้าก็โทรหาพ่อค่ะ แล้วเค้าก็เปิดลำโพง พูดว่า เราไปบอกหมอว่าพ่อแม่ให้ดรอป ทั้งที่ไม่/ด้ให้ดรอป ไปพูดหนัก หมอเลยหนักตาม น้ำเสียงคือแซะ ด่า ดีๆนี่เองเลยค่ะ แล้วพ่อก็พูดอีก ว่าเรื่องโทรศัพท์ ว่าเราเอาแต่เล่น เอาแต่ติ่งเกาหลี ติ่งหนัง พูดตรงๆเลยค่ะ เรายอมอยู่จนถึงทุกวันนี้ เพราะสิ่งพวกนี้ด้วยซ้ำ เค้าเป็นสิ่งที่ช่วยให้เรายิ้มได้ ทำให้เรามีความสุขได้ ทำให้เลือกที่จะอยู่โลกใบนี้ต่อไปด้วยซ้ำ เค้าพูดอีกว่า ถ้าเจอหมอเค้าจะพูดให้หมดเลย ว่าเราเอาแต่ติ่งพวกนี้ เค้าไม่เคยรู้เลย ว่าเรามีความสุขกับสิ่งนี้ เค้าเคยบอกให้เราเลิกติ่ง เลิกตาม แต่มันคือความสุขของเราอะค่ะ พูดไปเค้าก็ไม่ฟังเลย เค้ามีคำตอบที่ต้องการ แต่ก็ยังจะถามเรา พอเราตอบไป เค้าก็แซะ ก็ด่า ก็ว่าใส่เลย เราจะทำยังไงให้เค้าเข้าใจกับสิ่งที่เราเผชิญอยู่คะ เค้าก็เห็น ก็รับรู้จากปากหมอ ทำไมเค้ายังไม่เชื่อเราอีก