สวัสดีครับ สิ่งที่ผมจะเล่านั้น พยายามรวบรัดตัดรอนให้สั้นที่สุดคือผมไม่รู้ว่าความรู้สึกของผมกับแฟน ผช. ของผมนั้น ตอนนี้ระหว่างผมกับเขาเราเป็นอะไรกัน แล้วผมจะตีจากเขาอย่างไรในตอนนี้ดี (ปัญหาคงอยู่ที่ผมหละ)
ผมกับแฟนเราก้คบกันมาได้ 8-10 ปี หลักๆ ผมก็เชื่อหละว่าผมรักเค้า เวลาผมมีปัญหา ครอบครัวปัญหาชีวิต เขาก็พร้อมจะรับฟัง และช่วยแก้ปัญหาอยู่เสมอๆ (ไม่ใช่เรื่องเงินนะ) มันเป็นในแง่ความรู้สึกที่เราสบายใจ ตลอดระยะเวลาที่คบกัน มันไม่มีจุดหมายปลายทางเลยว่าเราอยากทำอะไรร่วมกันบั้นปลายชีวิต ดูเหมือนว่าชีวิตของเขาไม่ได้มีเราอยู่ด้วยเลย
ปัจจุบัน แฟนของผม ก็มีคนมาชอบคนนึง แล้วเขาก็มีความสัมพันธ์กัน และก็ช่วยเหลือเรื่องเงินกัน โดยแฟนผมก็พึ่งพาเขานั่นหละ ผมรู้ตัวครับว่าผมไม่มีปัญญาเอาเงินมาช่วยเหลือเขา มันก็เลยดูเหมือนว่าผมต้องจำยอม
ล่าสุดเมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมา แฟนผมบอกว่า คนนั้นเขาขอมานอนด้วย (มันต้องหน้าด้านขนาดไหน หรือแฟนผมไปขายฝันอะไรไว้ก็ไม่รู้มันถึงกล้ามานอน) ซึ่งเขาเคยมานอนด้วยแล้วแต่ผมรู้สึกอึดอัดที่ต้องนอนกัน 3 คน (มนอนบนเตียง) แฟนผม และเขานอนกับพื้น แต่ผมก็รู้สึกอึดอัดอยู่ดี ผมก็เลยแยกออกมานอนอีกห้อง (คอนโดตึกเดียวกันพอดีเขาปล่อยให้เช่า ผมก็เลยแยกตัวออกมมา ช่วง 7 วันที่คนนั้นมานอน) ทีนี้มันก็มีบางช่วงที่ผมต้องลบกลับไปเอาของที่ห้อง ไปกดน้ำ ไปเอาเสื้อผ้า บ้าง โดยตลอดระยะเวลาในใจมันก็ครุ่นคิดแหละว่า เขา 2 คนต้องทำอะไรกันแน่ๆ วันนี้ก็จังหวะดีครับ ผมก็ลงไปตามปกติ แต่ปกติเวลา 14.00 ประตูห้องจะเปิดไว้ แต่วันนี้ปิดประตูผมก็รู้ได้เลยว่า เขาต้องทำอะไรกันแน่ แต่สักพักเขาก็เปิดประตูออกมา พอดี จังหวะผมกำลังเคาะประตู
คนนั้นนอนถอดเสื้ออยู่บนเตียง (แต่ใส่บ๊อกเซอร์) แฟนผมเหมือนแต่งตัวอาบน้ำเสร็จแล้ว แต่ผมได้กลิ่นเหมือนน้ำยาสารหล่อลื่น (เคยใช้ก็พอจะรู้กลิ่นอะเนอะ) ผมก็เลยเดินไปดูขยะหลังบ้าน แล้วมันก็จริงครับ มีสารหล่อลื่นที่แกะห่อแล้ว อยู่ในถังขยะ
ถามว่าในใจเราสั่นๆ ไหม เรารู้อยู่แล้ว่ามันจะเกิดอะไรขึ้น แต่เหมือนเราก็ยอมให้มันเกิดขึ้น ถ้าเราอยู่ด้วยมันคงไม่เกิดขึ้น (แต่มันอึดอัดไงครับ)
เคยเล่าให้เพื่อนฟังประมาณนี้ ทุกคนต่างก็ถามว่าทำไมไม่ออกมา ทำไมไม่หาคนอื่น คือจะบอกว่ามันเร่องเยอะอะครับผมคิดมาก
1. ผมและแฟน เราติดเชื้อHIV ทั้งคู่ (แต่เรารับยาและกินยามาร่วม 7-8 ปีแล้วนะครับ)
2. เขามีการยืมเงินผมไปลง (จริงๆ ม็ลงทุนกับเขาแหละ) ขายเสื้อผ้า ผมก็ลงไป 1 แสนและยังไม่คืนทุน เราก็กลัวว่าจะไม่ได้เงินคืน (เพราะเขาก็ไม่รู้จะไปหาเงินคืนเรามาจากไหน) ก็เลยตั้งใจอยู่ด้วยกัน เพื่อให้เห็น Movement ต่างๆ ทั้งความเป็นอยู่และเเรื่องเงิน ถามว่าตนน้ก็ได้เงินคืนมาบ้าง แต่มันก็มียอดใหม่ที่เอากลับไปเพิ่มอีก ก็เลยเป็นปํญหา
3. จากข้อ 1 มันทำให้ผมไม่กล้ายุ่งกับใคร เพราะเชื่อว่าไม่มีใครรับผมได้หรอกถ้ารู้ว่าผมมีเชื้อ มันจ็ฉุดคิดนะครับว่าบั้นปลายชีวิตเราจะอยู่ยังไง
ตอนนี้ก็อึดอัดครับ พยายามไม่ลงหรือกลับไปห้องตัวแฟนผมเขาก็ทำปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น (เขาก็คงไม่ได้แคร์อะไรผม ) และผมกับแฟนเราก็ไม่ได้มีอะไรกันมาเข้าปีที 3 อยู้กินกันเหมือนเพื่อนพี่น้อง มากกว่าครับ
ผมไม่รู้จะ Move on ยังไงดีครับ ถ้าง่ายๆ ก็แค่ก้าวออกมาก็จบ คิดได้นะครับ แต่ทำไมทำไม่ได้ไม่รู้
จะทำอย่างไรให้ก้าวออกจากชีวิตคนๆ นึง (ใจไม่แข็งสักที) คู่ (ไม่) รักเกย์
ผมกับแฟนเราก้คบกันมาได้ 8-10 ปี หลักๆ ผมก็เชื่อหละว่าผมรักเค้า เวลาผมมีปัญหา ครอบครัวปัญหาชีวิต เขาก็พร้อมจะรับฟัง และช่วยแก้ปัญหาอยู่เสมอๆ (ไม่ใช่เรื่องเงินนะ) มันเป็นในแง่ความรู้สึกที่เราสบายใจ ตลอดระยะเวลาที่คบกัน มันไม่มีจุดหมายปลายทางเลยว่าเราอยากทำอะไรร่วมกันบั้นปลายชีวิต ดูเหมือนว่าชีวิตของเขาไม่ได้มีเราอยู่ด้วยเลย
ปัจจุบัน แฟนของผม ก็มีคนมาชอบคนนึง แล้วเขาก็มีความสัมพันธ์กัน และก็ช่วยเหลือเรื่องเงินกัน โดยแฟนผมก็พึ่งพาเขานั่นหละ ผมรู้ตัวครับว่าผมไม่มีปัญญาเอาเงินมาช่วยเหลือเขา มันก็เลยดูเหมือนว่าผมต้องจำยอม
ล่าสุดเมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมา แฟนผมบอกว่า คนนั้นเขาขอมานอนด้วย (มันต้องหน้าด้านขนาดไหน หรือแฟนผมไปขายฝันอะไรไว้ก็ไม่รู้มันถึงกล้ามานอน) ซึ่งเขาเคยมานอนด้วยแล้วแต่ผมรู้สึกอึดอัดที่ต้องนอนกัน 3 คน (มนอนบนเตียง) แฟนผม และเขานอนกับพื้น แต่ผมก็รู้สึกอึดอัดอยู่ดี ผมก็เลยแยกออกมานอนอีกห้อง (คอนโดตึกเดียวกันพอดีเขาปล่อยให้เช่า ผมก็เลยแยกตัวออกมมา ช่วง 7 วันที่คนนั้นมานอน) ทีนี้มันก็มีบางช่วงที่ผมต้องลบกลับไปเอาของที่ห้อง ไปกดน้ำ ไปเอาเสื้อผ้า บ้าง โดยตลอดระยะเวลาในใจมันก็ครุ่นคิดแหละว่า เขา 2 คนต้องทำอะไรกันแน่ๆ วันนี้ก็จังหวะดีครับ ผมก็ลงไปตามปกติ แต่ปกติเวลา 14.00 ประตูห้องจะเปิดไว้ แต่วันนี้ปิดประตูผมก็รู้ได้เลยว่า เขาต้องทำอะไรกันแน่ แต่สักพักเขาก็เปิดประตูออกมา พอดี จังหวะผมกำลังเคาะประตู
คนนั้นนอนถอดเสื้ออยู่บนเตียง (แต่ใส่บ๊อกเซอร์) แฟนผมเหมือนแต่งตัวอาบน้ำเสร็จแล้ว แต่ผมได้กลิ่นเหมือนน้ำยาสารหล่อลื่น (เคยใช้ก็พอจะรู้กลิ่นอะเนอะ) ผมก็เลยเดินไปดูขยะหลังบ้าน แล้วมันก็จริงครับ มีสารหล่อลื่นที่แกะห่อแล้ว อยู่ในถังขยะ
ถามว่าในใจเราสั่นๆ ไหม เรารู้อยู่แล้ว่ามันจะเกิดอะไรขึ้น แต่เหมือนเราก็ยอมให้มันเกิดขึ้น ถ้าเราอยู่ด้วยมันคงไม่เกิดขึ้น (แต่มันอึดอัดไงครับ)
เคยเล่าให้เพื่อนฟังประมาณนี้ ทุกคนต่างก็ถามว่าทำไมไม่ออกมา ทำไมไม่หาคนอื่น คือจะบอกว่ามันเร่องเยอะอะครับผมคิดมาก
1. ผมและแฟน เราติดเชื้อHIV ทั้งคู่ (แต่เรารับยาและกินยามาร่วม 7-8 ปีแล้วนะครับ)
2. เขามีการยืมเงินผมไปลง (จริงๆ ม็ลงทุนกับเขาแหละ) ขายเสื้อผ้า ผมก็ลงไป 1 แสนและยังไม่คืนทุน เราก็กลัวว่าจะไม่ได้เงินคืน (เพราะเขาก็ไม่รู้จะไปหาเงินคืนเรามาจากไหน) ก็เลยตั้งใจอยู่ด้วยกัน เพื่อให้เห็น Movement ต่างๆ ทั้งความเป็นอยู่และเเรื่องเงิน ถามว่าตนน้ก็ได้เงินคืนมาบ้าง แต่มันก็มียอดใหม่ที่เอากลับไปเพิ่มอีก ก็เลยเป็นปํญหา
3. จากข้อ 1 มันทำให้ผมไม่กล้ายุ่งกับใคร เพราะเชื่อว่าไม่มีใครรับผมได้หรอกถ้ารู้ว่าผมมีเชื้อ มันจ็ฉุดคิดนะครับว่าบั้นปลายชีวิตเราจะอยู่ยังไง
ตอนนี้ก็อึดอัดครับ พยายามไม่ลงหรือกลับไปห้องตัวแฟนผมเขาก็ทำปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น (เขาก็คงไม่ได้แคร์อะไรผม ) และผมกับแฟนเราก็ไม่ได้มีอะไรกันมาเข้าปีที 3 อยู้กินกันเหมือนเพื่อนพี่น้อง มากกว่าครับ
ผมไม่รู้จะ Move on ยังไงดีครับ ถ้าง่ายๆ ก็แค่ก้าวออกมาก็จบ คิดได้นะครับ แต่ทำไมทำไม่ได้ไม่รู้