ช่วยผมเติมเเต่งกลอนดอกสร้อยให้ไพเราะขึ้นหน่อยครับ​

นักเอ๋ยนักเรียน​           เพียรอ่านเขียนไปเถิดจะเกิดผล
มานะพยายามฝึกฝนตน​          จงรีบค้นคว้าหาความรู้ไป
ควบคู่คุณธรรมประจำใจ​         เพื่อเป็นเเสงไฟนำพาจิตใจ
ไร้ธรรมเหมือนไร้สิ่งนำไฉน​     เปรียบเหมือเรือใบขาดหางไปเอย

ขอบคุณทุกท่าน​ร่วงหน้าครับผม