สวัสดีค่ะ ดิฉันขอเกริ่นเรื่องราวความรักให้เพื่อนๆได้ฟังนะคะ อยากจะขอคำแนะนำค่ะ ไม่รู้ใจตัวเองจริงๆว่าควรจะไปทางไหนดีค่ะ..
.เราคบกับแฟนตั้งแต่สมัยเรียนมหาลัยปี2 ตอนคบกันแรกๆ ทุกอย่างดีหมดค่ะ เค้าใส่ใจเราดีทุกอย่าง อยู่ด้วยกันตลอด คอยมารับเราไปกินข้าว ถึงแม้ว่าเค้าจะเลิกกิจกรรมสาขาดึก ก็ไม่เคยบ่นเหนื่อยเลยค่ะ
ปัจจุบันค่ะ คบกันได้ 4 ปีแล้วค่ะ พอเข้าปีที่4 มีความรู้สึกว่าความรักเริ่มอิ่มตัว เราไม่จำเป็นต้องคุยกันทุกวันก็ได้ แค่ให้รู้ว่ายังมีกันอยู่ก็พอ... ก็คือเราจะทักกันทุกเช้าว่า ตื่นแล้ว ทำไรอยู่ กินข้าวนะ นอนแล้วนะ ระหว่างวันเราคุยกันแค่นี้ค่ะ โทรศัพท์ไม่ได้คุยกันเลยค่ะ นานๆทีจริงๆถึงจะโทรคุยกันค่ะ แล้วเวลาคุยกัน เราไม่ได้มีเรื่องคุยกันได้ตลอดแบบเมื่อก่อนค่ะ เราเริ่มมีความรู้สึกว่าไม่ค่อยอยากรู้เรื่องของเค้า คุยกันได้ไม่ค่อยนาน อยากไปทำอย่างอื่นมากกว่า
ยกตัวอย่างเช่น เรานัดไปเที่ยวกับเค้า ซึ่งเรากับเค้าอยู่ไกลกันค่ะ กทม.คนละแถบ เราเลยนัดเจอกันแค่เดือนละครั้งค่ะ เราถามเค้าว่าจะให้เจอที่ไหน เค้าตอบเรากลับมาว่า ทำไมเค้าต้องคิดตลอด ให้เราใช้สมองคิดบ้าง ซึ่งเรางงมากเลยค่ะ เราถามเค้าด้วยน้ำเสียงปกติ คุยกันปกติ เรานี่ร้องไห้เลยค่ะ แบบเค้าไม่เคยเป็นแบบนี้ แต่พักหลังๆ เรารู้สึกว่าเค้าใส่ใจเราน้อยลง เวลาพูดอะไร ไม่ค่อยแคร์ความรู้สึกเราเท่าไหร่ จนหลังๆมานี้ เวลาเค้าพูดอะไร เราจะยอมเค้าตลอด ด้วยการที่แบบโอเค เดี๋ยวเราคิดก่อนนะว่าเจอที่ไหน เรายอมเค้าตลอดจริงๆค่ะ
เราเสียใจบ่อยครั้ง รู้สึกอึดอัด รู้สึกไม่สบายใจเหมือนแต่ก่อนเวลาคุยกัน แต่เรามักจะถามตัวเองอยู่เสมอว่า...เราไม่มีเค้าได้ไหม เราขาดเค้าได้ไหม เพราะทุกวันนี้ก็แทบจะไม่ได้คุยกันเลยค่ะ .... แต่คำตอบที่เราได้มา เราเลือกไม่ได้จริงๆค่ะ เค้าเป็นคนที่รู้เรื่องครอบครัวเราทุกเรื่อง เป็นคนแรกที่เรายอมเปิดใจทุกเรืองให้เค้าฟัง เราไม่รู้ว่าที่คบทุกวันนี้เป็นเพราะความเคยชิน ความผูกพันธ์ หรือว่าเรายังไม่พร้อมที่จะเดินจากเค้าไป...
อีกใจนึง เราคิดว่าไม่ต้องมีเค้าก็ได้ แต่อีกใจก็จินตนาการไม่ออกเลยค่ะ ถ้าวันไหนเราต้องขาดเค้าไป ...
***เราควรทำอย่างไรดีค่ะ รบกวนขอคำแนะนำจากผู้มีประสบการณ์ตรงหน่อยค่ะ***
ปรึกษาเรื่องแฟนที่คบอยู่ค่ะ ควรไปต่อหรือพอแค่นี้-ปัญหาโลกแตก
.เราคบกับแฟนตั้งแต่สมัยเรียนมหาลัยปี2 ตอนคบกันแรกๆ ทุกอย่างดีหมดค่ะ เค้าใส่ใจเราดีทุกอย่าง อยู่ด้วยกันตลอด คอยมารับเราไปกินข้าว ถึงแม้ว่าเค้าจะเลิกกิจกรรมสาขาดึก ก็ไม่เคยบ่นเหนื่อยเลยค่ะ
ปัจจุบันค่ะ คบกันได้ 4 ปีแล้วค่ะ พอเข้าปีที่4 มีความรู้สึกว่าความรักเริ่มอิ่มตัว เราไม่จำเป็นต้องคุยกันทุกวันก็ได้ แค่ให้รู้ว่ายังมีกันอยู่ก็พอ... ก็คือเราจะทักกันทุกเช้าว่า ตื่นแล้ว ทำไรอยู่ กินข้าวนะ นอนแล้วนะ ระหว่างวันเราคุยกันแค่นี้ค่ะ โทรศัพท์ไม่ได้คุยกันเลยค่ะ นานๆทีจริงๆถึงจะโทรคุยกันค่ะ แล้วเวลาคุยกัน เราไม่ได้มีเรื่องคุยกันได้ตลอดแบบเมื่อก่อนค่ะ เราเริ่มมีความรู้สึกว่าไม่ค่อยอยากรู้เรื่องของเค้า คุยกันได้ไม่ค่อยนาน อยากไปทำอย่างอื่นมากกว่า
ยกตัวอย่างเช่น เรานัดไปเที่ยวกับเค้า ซึ่งเรากับเค้าอยู่ไกลกันค่ะ กทม.คนละแถบ เราเลยนัดเจอกันแค่เดือนละครั้งค่ะ เราถามเค้าว่าจะให้เจอที่ไหน เค้าตอบเรากลับมาว่า ทำไมเค้าต้องคิดตลอด ให้เราใช้สมองคิดบ้าง ซึ่งเรางงมากเลยค่ะ เราถามเค้าด้วยน้ำเสียงปกติ คุยกันปกติ เรานี่ร้องไห้เลยค่ะ แบบเค้าไม่เคยเป็นแบบนี้ แต่พักหลังๆ เรารู้สึกว่าเค้าใส่ใจเราน้อยลง เวลาพูดอะไร ไม่ค่อยแคร์ความรู้สึกเราเท่าไหร่ จนหลังๆมานี้ เวลาเค้าพูดอะไร เราจะยอมเค้าตลอด ด้วยการที่แบบโอเค เดี๋ยวเราคิดก่อนนะว่าเจอที่ไหน เรายอมเค้าตลอดจริงๆค่ะ
เราเสียใจบ่อยครั้ง รู้สึกอึดอัด รู้สึกไม่สบายใจเหมือนแต่ก่อนเวลาคุยกัน แต่เรามักจะถามตัวเองอยู่เสมอว่า...เราไม่มีเค้าได้ไหม เราขาดเค้าได้ไหม เพราะทุกวันนี้ก็แทบจะไม่ได้คุยกันเลยค่ะ .... แต่คำตอบที่เราได้มา เราเลือกไม่ได้จริงๆค่ะ เค้าเป็นคนที่รู้เรื่องครอบครัวเราทุกเรื่อง เป็นคนแรกที่เรายอมเปิดใจทุกเรืองให้เค้าฟัง เราไม่รู้ว่าที่คบทุกวันนี้เป็นเพราะความเคยชิน ความผูกพันธ์ หรือว่าเรายังไม่พร้อมที่จะเดินจากเค้าไป...
อีกใจนึง เราคิดว่าไม่ต้องมีเค้าก็ได้ แต่อีกใจก็จินตนาการไม่ออกเลยค่ะ ถ้าวันไหนเราต้องขาดเค้าไป ...
***เราควรทำอย่างไรดีค่ะ รบกวนขอคำแนะนำจากผู้มีประสบการณ์ตรงหน่อยค่ะ***