มีใครเคยเจอเหตุการณ์แบบผมไหม

ครั้งหนึ่งเคยทำงานในที่แห่งหนึ่ง เป็นที่ที่มีคนพยายามทำไสยศาสตร์ใส่ไม่ว่าที่ห้องพักอพาร์ทเม้นมีคนแอบเข้ามา ที่ทำงาน แต่ทำไม่สำเร็จ เพราะผมสวดมนต์ไหว้พระ มีเหตุว่างยาใส่อาหารในร้านอาหารเวลาผมกินมันเป็นเม็ดๆแต่ไม่รู้ว่าคือยาอะไร ในที่ทำงานมีการบอกเหล่าว่ามีคนมีอาการทางจิตรเกิดขึ้นครั้งแรกก่อนหน้าที่เค้าทำงายไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ซึ่งผมไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไรจากการบอกเหล่าว่าเค้ามีเรื่องทะเลาะกับใครบ้างซึ่งอาจเป็นคนๆเดียวกันกับที่ผมเจอ ในคืนหนึ่งมีคนไอเหมือนคนเป็นหวัด ไอในลำคอ ไออยู่หน้าห้องเหมือนพยามให้ผมสะดุ้งตื่น พอผมตื่นขึ้งผมรู้สึกเจ็บที่บริเวณหัวข้างซ้าย พอรุ่งเช้าผมไปทำงานมีอาการคล้ายมีเสียงกระซิบเล็กน้อยแล้วหายไป มึนหัวคิดช้าลง สนใจในเรื่องสำคัญน้อยลง สนใจในเรื่องในหัวสมองมากขึ้น แต่พอผ่านไปไม่กี่วันก็หายเป็นปกติ มีครั้งหนึ่งมีเสียงคนคลิ๊กเมาส์คอมพิวเตอร์เสียงดังซิ่งผิดปกติ แล้วเริ่มมีเสียงกระซิบเกิดขึ้นอีกครั้งแล้วหายไป จนกระทั่งผมออกจากงาน กลับมาอยู่ห้องพักเเห่งหนึ่งอยู่ได้ซักพักผมรู้สึกตัวมีอาการคล้ายปวดหัว รู้สึกตัวอีกทีผมก็พนมมือไหว้ เหมือนมีคำพูดบ้างอย่างให้ผมพูดตาม ซึ่งผมไม่จำเป็นต้องพูดตามก็ได้ แต่ด้วยความอยากรู้อยากเห็นผมเลยพูดออกไปว่ามันคืออะไรบ้างที่ต้องพูดทั้งหมด ผมทดลองทุกอย่างจากเสียงที่เกิดขึ้นเพื่อสนองความอยากรู้ของตัวเอง มีเชาวน์ปัญญาบ้างอย่างที่ผมใช้ประจำหายไป ผมใช้มันอยู่ตลอดจนเป็นนิสัยซึ่งเป็นคำพูดที่สำคัญมากในการแก้ปัญหาบ้างอย่าง เหมือนมีบางอย่างปิดเอาไว้ แล้วผมก็เริ่มลืมทำบ้างสิ่งสิ่งบ้างอย่างที่สมควรจะทำไม่ว่าอะไรก็แล้วแต่ ครั้งแรกผมคิดว่าถูกวางยาบ้างอย่าง จากร้านอาหารหรือคนในครอบครัว คนในครอบครัวของผมผิดปกติไปจากเดิมเหมือนพยายามปลุกผมให้ตื่นตอนประมาณ ตีหนึ่ง ตีสอง ผมเริ่มนอนไม่หลับ คล้ายหลับกึ่งตื่นกำลังฝันอยู่เห็นภาพ ตอนหลับตาผมเห็นบ้างอย่างทั้งๆที่ยังตื่นอยู่ พอผมระลึกถึงพระพุทธเจ้า ผมเห็นภาพเป็นเส้นตรงวางเรียงอย่างสวยงาม เมื่อไม่นึกถึงเป็นภาพอย่างอื่น เป็นอยู่คงอย่างนี้หนึ่งวัน แต่ละวันมีบ้างอย่างเปลี่ยนไป หลับตาไม่ได้บ้างคล้ายเหมือนจิตของเราเองดับไป ผมคิดว่าถ้าเผลอหลับอาจจะไม่ตื่นขึ้นมาอีก ผมเลยพยายามไม่หลับตา มีบ้างอย่างคล้ายกรีดแทงตามร่างกาย รู้สึกเจ็บอย่างเห็นได้ชัด มีเสียงฟ้าร้องฟ้าผ่าประมาณสองสามวันซึ่งไม่เคยเกิดขึ้น ฝนตกขึ้นมาเอง เมื่อผมนึกว่าฝนตกมันก็ตก เหมือนเป็นการทำนาย จนกระทั่งได้งานใหม่สิ่งเหล่านั้นเริ่มหายไปแม้กระทั่งอาการหลงลืม ความคิดเรื่องฝนตกไม่เกิดขึ้นมาอีก แล้วฝนก็ไม่ตก จนมาถึงตอนบวชเป็นสมณะ เหตุกลับมาอีกครั้ง การทำนายฝนตก ฝนก็ตก ฟ้าผ่าไกล้ๆแต่ฝนไม่ตกแล้วหายไปประมาณสองครั้ง แล้วเกิดขึ้นอีกเลย มีอาการหลงลืมในบ้างครั้ง มีเสียงกระซิบ เมื่อผมย้ายวันหายเป็นปกติอยู่เป็นเดือน เเล้วมันเริ่มกลับมาอีกครั้งแต่น้อยลง ในการย้ายวัดครั้งใหม่นั้น มีกิจในวัดให้ผมทำประจำที่ แล้วมีวันหนึ่งมีพระพุทธรูปคอหักอยู่ใกล้ๆที่ผมทำกิจอยู่ แล้วผมเลยหงลืมอีกครั้งจนผมต้องเอาพระพุทธรูปคอหักไปใกล้ไปจากที่ผมทำกิจอยู่เป็นประจำ มีเหตุการณ์คล้ายกันเหมือนตอนทำงาน มีคนแอบเข้าห้องทั้งวัดเก่าและวัดใหม่ ตอนนี้มันกำลังกลับมาอีกครั้งหนึ่ง เพื่อนคิดว่าในตอนนั้นผมสมควรทำอะไร มีใครที่สามารถเชื่อใจได้ไหม มีใครที่ไว้ใจได้ไหม ไม่มีใครที่ไว้ใจได้ พวกเขาต้องการให้ผมตายใช้ไหม แต่ตอนนั้นผมสบายดี ไม่ว่าจะมีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้น ผมคิดว่าเป็นเรื่องของธรรมชาติ ผมไม่รู้ว่าจิตภายผมเป็นอะไร ถ้าผมรู้ผมคงแก้มันไปแล้ว สิ่งที่ผมทำได้เพียงเชื่อใจประสบการณ์ของตัวเอง จนใกล้เคียงคำว่าหายแต่ไม่หาย เพราะมีบางอย่างไม่ยอมให้ผมหาย