ก็คงไม่ผิดที่ใคร ผิดเพราะผมเป็นHIV

สวัสดีครับ ผมเป็นHIV ผมต่อสู้อะไรกับมันมาด้วยตัวคนเดียว กรกฎาปีนี้ก็5ปีละครับ เป็นตอนอายุ20 ตั้งแต่หาหมอที่โรงพยาบาลเดินเรื่องอะไรไม่เป็น เกือบไม่ได้รักษา ไม่มีแรงเดิน อยากทำร้ายตัวเอง ร้องไห้ กินไม่ได้ รอนไม่หลับ เครียดเหมือนโลกถล่ม จนตอนนี้เรื่องในรพ.เดินเรื่องเป็นหมด แข็งแรง ยิ้มแย้มแจ่มใสเป็นคนปกติ จนช่วงที่ผ่านมา มีคนมาจีบผมผ่านแอพTIKTOK เราก็คุยกันปกติ จากกำแพงของผมในเรื่องของการมีแฟนที่สูงขึ้น เค้าก็ค่อยๆทะลายกำแพงผมไป (เพราะผมคิดอยู่แล้วเลือดบวกอย่างผมไม่ควรมีใคร) จากนั่นเราก็นัดเจอเริ่มพัฒนาความสัมพันธ์ เราก็ไม่ได้โอเคกับเขาเท่าไหร่นะเพราะไม่ใช่สเปก แต่ก็คุยเราก็เริ่มรุ้สึกดี แล้วเราก็ได้เตอกัน แต่เขารู้ว่าผมเป็นHIV ไม่รู้นะครับว่าเขารู้ได้ยังไง แล้วเราก็ทะเลาะกัน แล้วเขาก็ไล่ผมออกมาจากชีวิตเขา แต่ปากเขาบอกไม่รังเกียจนะ 

    ผมเข้าใจเขานะ เขาควรไปเจอควรที่ดีกว่าผม แต่ผมเป็นHIVแล้วไม่ได้แปลว่าผมไม่ต้องการความรักใช่ไหมครับ ผมก็คนยังหายใจยังมีความรู้สึกนึกคิดอยู่ ผมต่อสู้อะไรมาคนเดียวจนตอนนี้ผมเองก็เหนื่ิอยมากที่จะเข้มแข็งและเดินไปต่อคนเดียว ผมก็แค่อยากมีคนให้ผมกอดในวันที่ผมเหนื่ิอย มีรอยยิ้มให้กันในวันที่เรามีความสุข แชร์ความรู้สึกต่างๆให้กัน มองข้ามขีดจำกัดของผมที่ผมมี

    ผมก็ไม่เคยคิดร้ายหรืออะไรกับใครเลย ผมก็ใช้ชีวิตธรรมดาๆของผม แต่ผมก็เข้าใจว่ามันเป็นเรื่องยากที่ใครจะยอมรับมันได้จริงๆ TT