เข้าเรื่องเลยนะคะ เราและสามีอยุ่ด้วยกันมา 13 ปีแล้ววมีลูกชาย2 คน เราเริ่มสร้างทุกอย่างมาด้วยกัน ส่วนมากคนที่เป็นหลักจะเป็นเราคะ เค้าเป็นคน ดื่ม เที่ยว ไม่ค่อยสนใจเราเท่าไร แต่เราก็ทนแรกๆอาจจะทนเพราะรักเค้ามาก เสียเค้าไม่ได้ ยอมทำทุกอย่างให้เค้ากลับมา ทั้งๆที่เค้าไม่ได้ช่วยเหลืออะไรครอบครัวเลย จนมาเข้าปีที่ 11 เราตกงาน งานที่ทำมีปัญหา ทุกอย่างต้องเปลี่ยนเป็นชื่อสามีคะ เค้าก็กลายมาเป็นคนรับผิดทุกอย่างในบ้านโดยที่เราก็ยังพอมีงานทำทุกอย่างและยังรับผิดชอบค่าใช้จ่ายร่วมกับเค้าครึ่งนึงมาตลอดคะ....จากที่เค้าไม่ค่อยแคร์เราอยุ่แล้วก็หนักเลยคะ ชอบโมโห ด่าเราแรงๆ ทั้งๆที่เรายังไม่ได้ทำอะไรผิดหนักเข้าก็ใช้คำพูดที่รุนแรงขึ้น แต่เราก็ยังต้องทนอยุ่เพราะเรายังไม่มีงานทำเป็นหลักที่แน่นอน วันนึงเค้าให้ครอบครัวน้องชายเข้ามาอยุ่ด้วยพร้อมกับแม่ของเค้า..แน่นอนคะปัญหาเกิดหนักมากคะ..เพราะเป็นคนรับผิดชอบค่าใช้จ่ายในบ้านทุกอย่างรวมถึงค่าบ้าน และค่าเทอมลูกๆ..ค่าใช้จ่ายของครอบครัวเราแบบเดือนชนเดือนคะบางเดือนก็ไม่พอ...ทำให้เราต้องพูดถึงค่าใช้จ่ายในบ้านต้องคนละครึ่ง..เท่านั้นแหละคะบ้านแตกเรากลายเป็นคนเห็นแก่ตัว คิดเล็กคิดน้อย เค้าพูดไล่เราออกจากบ้านคะ เราก็ยังทนอยุ่ทั้งๆที่คนในบ้านไม่มีใครพูดคุยกับเราเลย ก็จะมีเพียงลูกๆเท่านั้น..หน้าที่เราก็ยังรับผิดชอบเหมือนเดิม เพียงแค่ก่อนเข้าบ้านเราจะกินข้าวให้เรียบร้อย เราตั้งใจจะไม่ช่วยเหลืออะไรในบ้านอิกแล้วคะ เราจะเก็บเงินแล้วพาลูกออกมาหาที่อยุ่ใหม่ ตอนนี้เราทำงาน2 ที่มีเงินเดือนประจำและอิกที่จะได้เป็นค่าคอมคะ รายได้เราจะพอค่าใช้สำหรับเรา3 คนแม่ลูกอยุ่กันอย่างสบาย มีตังเหลือเก็บแน่นอนคะ..นี่คือสิ่งที่เราคิดไว้ แต่คงต้องใช้เวลาอิกสัก2 เดือนเพื่อให้การเงินเรามั่นคงก่อน
เรื่องน้องเค้า แม่เค้า มักจะคอนเติมเชื้อไฟให้สามีเราเกลียดเราทุกๆวัน เราได้ยินบ้าง ไม่ได้ยินบ้าง แรกๆก็โกรธนะคะ แต่เลือกที่จะเงียบไว้ ไม่ไปยุ่งเกี่ยวใดๆด้วย พวกเค้าไม่ทำงานกันคะ ตั้งแต่อยุ่กับสามีมาไม่เคยเห็นพวกเค้าทำงานเป็นชิ้นเป็นอัน มักจะมารบกวนสามีเรามาตลอด นี่คือสาเหตุที่เราต้องคิดไว้ว่าพวกเค้าคงย้ายกันมาอยุ่แบบถาวรเพราะขนข้าวของมาเต็มบ้านเลยคะ พวกเค้าไม่มีบ้านอยุ่กันคะ เค้าเช่าห้องอยุ่กันมาตลอด และน้องชายเค้าเพิ่งออกจากคุกมาเนื่องจากโดนคดีค้ายาเสพติด แม่เค้าก็ทำงานคาราโอเกะ ช่วงนี้ติดโควิดทำให้แม่เค้าไม่มีรายได้คะ
ตอนนี้เรารู้สึกน้อยใจสามีมากๆที่ไม่เคยเห็นถึงสิ่งที่เราสร้างกันมาเพื่อลูกๆเรา เคยตกลงกันไว้แล้วว่าจะไม่เอาใครเข้ามาอยุ่ด้วยแต่เค้ากลับไม่สนใจไม่ใส่ใจความรู้สึกเราเลย ตอนแรกเราคิดว่าจะสู้ยังใงก็บ้านเราสร้างมาด้วยน้ำพักน้ำแรง แต่อิกใจก็คิดว่าถอยดีกว่าเรายังแม่แรงสร้างใหม่ได้และไม่ต้องมาเสียสุขภาพจิตด้วย หากเราออกไปสามีคงรับผิดชอบคนเดียวไม่ไหวแน่ๆเราก็นึกเสียดายนะคะ....ขอบคุณที่มีพื้นที่ให้ระบาย และมาแสดงความคิดเห็นให้เราหาทางออกดีๆเจอด้วยคะ ขอบคุณนะคะ
ควรไปต่อหรือพอแค่นี้
เรื่องน้องเค้า แม่เค้า มักจะคอนเติมเชื้อไฟให้สามีเราเกลียดเราทุกๆวัน เราได้ยินบ้าง ไม่ได้ยินบ้าง แรกๆก็โกรธนะคะ แต่เลือกที่จะเงียบไว้ ไม่ไปยุ่งเกี่ยวใดๆด้วย พวกเค้าไม่ทำงานกันคะ ตั้งแต่อยุ่กับสามีมาไม่เคยเห็นพวกเค้าทำงานเป็นชิ้นเป็นอัน มักจะมารบกวนสามีเรามาตลอด นี่คือสาเหตุที่เราต้องคิดไว้ว่าพวกเค้าคงย้ายกันมาอยุ่แบบถาวรเพราะขนข้าวของมาเต็มบ้านเลยคะ พวกเค้าไม่มีบ้านอยุ่กันคะ เค้าเช่าห้องอยุ่กันมาตลอด และน้องชายเค้าเพิ่งออกจากคุกมาเนื่องจากโดนคดีค้ายาเสพติด แม่เค้าก็ทำงานคาราโอเกะ ช่วงนี้ติดโควิดทำให้แม่เค้าไม่มีรายได้คะ
ตอนนี้เรารู้สึกน้อยใจสามีมากๆที่ไม่เคยเห็นถึงสิ่งที่เราสร้างกันมาเพื่อลูกๆเรา เคยตกลงกันไว้แล้วว่าจะไม่เอาใครเข้ามาอยุ่ด้วยแต่เค้ากลับไม่สนใจไม่ใส่ใจความรู้สึกเราเลย ตอนแรกเราคิดว่าจะสู้ยังใงก็บ้านเราสร้างมาด้วยน้ำพักน้ำแรง แต่อิกใจก็คิดว่าถอยดีกว่าเรายังแม่แรงสร้างใหม่ได้และไม่ต้องมาเสียสุขภาพจิตด้วย หากเราออกไปสามีคงรับผิดชอบคนเดียวไม่ไหวแน่ๆเราก็นึกเสียดายนะคะ....ขอบคุณที่มีพื้นที่ให้ระบาย และมาแสดงความคิดเห็นให้เราหาทางออกดีๆเจอด้วยคะ ขอบคุณนะคะ