รู้สึกกับแม่แบบนี้ เราจะบาปไหม?

แม่ทิ้งเราไปตั้งแต่เราอายุ 12 ปีย่าง 13ปี ตั้งแต่ไหนแต่ไรเราอยู่กับพ่อมาตลอด ช่วงวัยเด็กก็ไม่ค่อยได้อยู่กับแม่ เพราะแม่ทำงานต่างจังหวัด ช่วงเราอายุ 9 ปี แม่กลับมาอยู่ที่บ้าน ลาออกจากงาน แต่พออายุเราย่าง 13 ปี แม่ก็หายไป ไม่รู้เหตุผลจริงๆว่ามันคืออะไร ตอนนั้นเรารอแม่คิดว่าแม่จะกลับมาทุกวัน แต่ก็ไม่มีวี่แวว  เราไม่กล้าถามพ่อ เพราะพ่อไม่ค่อยพูดเรื่องแม่เท่าไหร่ ลืมเล่าไประหว่างที่แม่หายไป พ่อเรามารู้ทีหลังว่าแม่ติดหนี้นอกระบบหลายเจ้า พ่อก็ไปคุยกับเจ้าหนี้และชดใช้จนหมด จนอยู่มาวันหนึ่ง น่าจะม.4 อยู่ๆแม่ก็โทรมาหา โทรมาเบอร์บ้าน เราดีใจมาก แม่บอกว่าแม่อยู่ตจว. แต่แม่ว่าห้ามบอกพ่อนะ เราก็ไม่ได้บอกพ่อ เรามารู้ทีหลังไม่นานจากนั้นว่าแม่อาจจะโกหก เพราะพ่อมาบอกว่าลุง(เป็นลูกพี่ลูกน้องของพ่อ) เห็นแม่อยู่กับผู้ชายคนหนึ่งในต่างอำเภอของจังหวัดที่เราอยู่ แล้วแม่ก็เห็นลุงด้วย แต่แม่หลบๆเหมือนไม่อยากให้เห็น พ่อเลยพาเราไปตามแม่ที่อำเภอนั้นแต่ก็ไม่เจอ ระหว่างนั้นเราก็ติดต่อกับแม่บ้าง แต่ไม่ได้บอกพ่อ และเราก็ไม่ถามแม่เลย ว่าแม่อยู่ที่ไหนกันแน่ มีหายๆกันไปแล้วติดต่อกลับมาบ้าง จนเรามีมือถือ เราก็ให้เบอร์ส่วนตัวกับแม่ การติดต่อกันก็ไม่ค่อยต่อเนื่องแต่ก็ไม่ได้หายกันไปซะทีเดียว จนเราเข้าสู่วัยทำงาน แม่ก็ติดต่อมาบ่อยขึ้น แม่เริ่มเล่นไลน์เป็นก็@มา ส่วนใหญ่ก็คุยกันในไลน์  ปัจจุบันความรู้สึกเรา เราไม่ค่อยอินกับความเป็นแม่ของแม่เลย ช่วงเวลาที่เราควรจะได้อยู่กับแม่ก็ไม่เคยมีแม่อยู่ตรงนั้น บางครั้งก็คิดว่าตอนที่แม่หายไปไม่ติดต่อกลับมาหาเราเลย 3 ปีกว่าๆ ทำไมแม่ไม่หายไปเลย ยอมรับว่าเราลืมไปบ้างว่าเราเคยมีแม่ เหมือนเราไม่อยากคิดถึงแม่แล้ว เราเคยร้องไห้หนักๆหลายวันที่อยู่ๆตอนนั้นแม่ก็ไป ไม่บอกเราว่าแม่ไปไหน พ่อต้องมาลำบากหาเงินมาใช้หนี้ให้แม่ ดีที่เจ้าหนี้แต่ละคนเขาไม่ได้ใจร้ายก็ให้พ่อทยอยเคลียร์หนี้ไม่เร่งรัดอะไร เราไม่อยากคุยกับแม่แล้ว แต่ก็ต้องคุยเพราะคิดว่ายังไงแม่ก็คือแม่ ถ้าไม่มีแม่เราก็ไม่ได้เกิดมาครบ 32 แบบนี้ แต่พอคิดถึงเรื่องในอดีตต่างๆที่แม่ทำไว้ เราก็รู้สึกว่าทำไมแม่ต้องติดต่อกลับมาหาเรา น่าจะหายๆไปเลย เราอยากถามว่าที่เรามีความรู้สึกแบบนี้มันเรียกว่าอกตัญญูใช่ไหม เราบาปใช่ไหม ที่คิดไม่ดีกับแม่แบบนี้

ปล.ระหว่างที่แม่หายไปแล้วยังติดต่อกันถี่ๆ ช่วงที่เราอยู่มัธยมเคยเจอแม่ 1 ครั้ง ตอนประมาณอายุ 15 แล้วหลังจากนั้นก็คือไม่ได้เจอหน้าแม่อีกเลย (ปัจจุบันเราอายุ 28 แล้ว)