เริ่มเลยละกันจะได้ไม่เสียเวลา
ผมกับแฟน อยู่ด้วยกันมาก็ราว ๆ 4 ปีละ ส่วนตัวอายุ 26ปี เป็นคน ตจว. แฟนอายุ 31ปี เป็นคน กทม. ตั้งแต่เกิด ก่อนหน้านี้แฟนผมการงานไม่ค่อยมั่นคงเท่าไร เข้า ๆ ออก ๆ อย่างกับเข้าเซเว่น ก่อนเขาจะ เข้าหรือออก จากงานเขาก็จะบอกผมทุกครั้ง นางก็บอกเหตุผล ต่าง ๆ ส่วนใหญ่จะมีปัญหากับเพื่อนร่วมงาน เพราะนางเป็นคนที่สีหน้ามาก่อนคำพูด ผมก็เออ ออ เข้าใจ ไม่อยากพูดอะไรมาก เวลาผมพูดหรือบอกอะไรที่ขัดใจนาง ก็จะเป็นเรื่องทะเลาะกันทุกที
เอาหล่ะเข้าเรื่องเลยละกัน
เรื่องมีอยู่เวลา ประมาณปลายปี 2562 ช่วงเดือนสิงหานางพึ่งได้เข้าทำงานใหม่ พอประมาณกลางเดือน พฤษจิกายน นางบอกปวดหัว คลื่นไส้ + กับประจำเดือนไม่มา ผมก็เลยพาไปโรงบาล ผลตรวจก็คือ แจ๊คพ็อตครับ (ท้อง) หลังกลับจากโรงพยาบาลก็นั่งคุยกันเกี่ยวกับเรื่องอนาคต กับแม่ยาย แล้วก็แฟน **ขอเพิ่มเติมนะครับ แม่ยายผมก็พักใกล้กันซึ่งผมกับแฟนย้ายออกมาอยู่ต่างหากแล้ว** ว่าจะเอายังไงดี อีกเดือนเดียวตัวแฟนผมก็จะได้บรรจุแล้ว สรุปให้แฟนเก็บไว้เป็นความลับก่อน อย่าพึ่งแจ้งฝ่ายบุคคล พอมาประมาณ ต้นเดือนธันวา หมอนัดไปตรวจก็ไปกันปกติ นางก็เขียนใบลาเรียนร้อยพร้อมกับยื่นใบนัดหมอ *แต่ไม่ได้ลงรายละเอียดนะครับว่าตรวจอะไร* พอมาถึงช่วงจะครบกำหนดบรรจุพนักงาน ไม่รู้ยังไง แฟนไปแจ้งฝ่ายบุคคลว่า ท้อง ผลสุดท้ายโรงงานประเมินไม่ผ่านงาน พอผมรู้เรื่องก็ทะเลาะกันอยู่พักนึง หลังจากนั้นก็ใช้ชีวิตปกติ ดูแลกันไป ผมก็เป็นเสาหลักของครอบครัวจนครบกำหนดคลอด *มิถุนา ปี 2563**ช่วงแรกๆ ยังไม่มีปัญหาอะไร ระหว่างนั้นผมก็เริ่มที่จะถามเรื่องเลี้ยงลูกแล้ว จะทำยังไง, *ตามประสาคน ตจว. ส่วนใหญ่พอลูกได้ซัก 4-6 เดือนก็จะเอาลูกไปฝากให้ทางบ้านเลี้ยงแล้วตัวเองไปทำงานอะไรงี้เนาะ* นางก็บอกอยากเลี้ยงเอง ไม่อยากให้แม่ผมเลี้ยง อ้างเหตุผล นู้นนี่ ตอนนี้เลยเคลียดละว่าจะเอายังไง จะไหวไหม กับ ชีวิตเมืองกรุง แต่ก็พูดอะไรมากไม่ได้ คำว่าครอบครัวยังไงก็ต้องสู้
พอลองซัก 3 เดือนผมคิดละว่าแบบนี้ไม่ไหวแน่ ทั้งค่าบ้าน ค่ารถ สารพัดค่า *เงินเดือน 18k ตอนนั้น* ผมก็เริ่มปรึกษากับแฟน แล้วว่าจะกลับไปอยู่ ตจว. บ้านผม ซึ่งผมก็จะไปด้วย เพราะอย่างน้อยงานก็พอมีที่จะทำ รายได้อาจจะต่างกันนิดหน่อยอย่างน้อยก็ลดค่าใช้จ่ายประจำเดือนได้บ้าง สรุปตกลงกันหลังปีใหม่ จะไปด้วยกัน พอมาถึงเดือน มกราคม2564 ย้ายมาที่บ้านผม ตจว. ละทุกอย่างมันไม่เป็นอย่างที่นางคิด ทั้งเรื่องการใช่ชีวิต การอยู่ การกิน (ปกติอยู่กรุงเทพ ผมจะเป็นคนจัดการเรื่องงานบ้านทุกอย่าง ผมเข้างาน 9 โมงเช้าแล้วที่พักกับที่ทำงานอยู่ใกล้กันใช้เวลาเดินไม่ถึง 5 นาที) แต่พอมาอยู่นี่ ตามประสาคน ตจว. พ่อ-แม่ผมก็ออกไปทำงาน แต่เช้า 7โมง 7โมงครึ่งไรงี้ ผมก็เข้างาน 8 โมง ในตอนนี้นางเริ่มมีปัญหาละ เพราะนางต้องทำเองทุกอย่าง ทั้งงานบ้านในส่วนของเรา (ผม แฟน ลูก) กับข้าวตอนเช้า ป้อนข้าวลูก *ตอนนี้ลูกอายุ 7เดือนแล้ว* เพราะก่อนหน้านี้ผมทำทุกอย่าง เช้ามานางจะอาบน้ำ ป้อนข้าวลูกแค่นั้น จนสิ้นเดือน มกรา นางตัดสินใจที่จะกลับไปอยู่ กทม. **ขอย้อนนิดนึงนะครับ ทางแม่แฟนผมมีปัญหาอะไรซักอย่างกับพี่น้องเขา เลยต้องย้ายออกมาเช่าบ้านต่างหาก**
แต่ผมไม่กลับไปด้วย เพราะผมคิดว่ากลับไปก็คงไม่พ้นสถานะการณ์เดิม แล้วก็ต้องไปหางานช่วงโรคระบาดแบบนี้ ไม่ใช่เรื่องง่าย ตอนแรกก็เหมือนจะเข้าใจนะ แต่พอมา 2-3 วันมานี้ คือทะเลาะกันทุกวัน นางอยากให้ผมกลับไป (เพราะอยู่ทีบ้านผมมันลำบาก) ผมก็อยากให้นางกลับมา (เพราะคิดถึงลูก อยู่ด้วยกันตลอด ตั้งแต่น้องคลอด)
ผมก็เลยอยากจะขอความเห็นหน่อยครับ ใครเคยเจอปัญหาแบบนี้บ้าง ควรจะทำยังไงกับชีวิตดี ตอนนี้เอาตรง ๆ ก็เหมือนเลิกกันเลยก็ว่าได้ ทั้ง ๆ ที่ยังไม่เลิกกัน ต่างคนต่างเปลี่ยนความรู้สึก สำหรับผมคิดแค่เรื่องลูกเท่านั้น ตอนนี้
ปล..ขอบคุณล่วงหน้าครับ
ไม่รู้จะตั้งหัวข้อว่าอะไร ผมเป็นผู้ชายที่เห็นแกตัวหรือเปล่า เริ่มเลยแล้วกัน