สวัสดีค่ะ ขอเล่าก่อนนะคะ ถ้าขี้เกียจอ่าน ไปสู่คำถามย่อหน้าที่ 7 ได้เลยค่ะ
เราเป็นแม่ลูกสาม ที่เลิกกับแฟนแล้ว แต่กับพ่อของลูกคนที่สามยังรับปิดชอบค่าใช้จ่าย (เฉพาะของลูกเขา) ตั้งแต่คลอดลูกคนที่สาม เขาไม่ให้เราทำงาน และเลี้ยงลูกเขา โดยให้เงินเดือนละ 6พันบาท ผ่านไปปีนึงเขาขึ้นให้เป็น 9พัน เพราะเราบอกเขาว่าเราไม่ไหว อยากไปทำงาน ปกติเราทำงานมีรายได้ 2-3หมื่น และให้เงินพ่อกับแม่ด้วย ค่าเทอมลูกคนอื่นอีก เรายอมอยู่แบบนี้เพราะมีโอกาสได้เลี้ยงลูกเอง ถึงแม้เงินจะน้อยนิด ไม่ค่อยพอกิน และเขาก็บอกว่าเราควรสร้างหลักปักฐานให้ได้ก่อน โดยเขาผ่อนบ้านเอื้ออาทรให้เรา และรอยื่นกู้เป็นชื่อเรา (แต่เราไม่มีแหล่งรับรองรายได้) เขาอยากทยอยซื้อบ้านไว้ให้เราปล่อยเช่าระหว่างที่เลี้ยงลูกเขา แต่ตอนนี้เราอยู่บ้านเช่าเล็กๆ เดือนละ 3พัน กับลูก 2คน คนโตแม่เอาไปเลี้ยงให้เพราะกลัวเราเลี้ยงไม่ไหว แม่เพิ่งออกจากงานช่วงโควิดเพราะเขาตัดเงินเดือนลงเยอะมาก และแกอยากเลี้ยงหลาน ส่วนพ่อก้อไปทำงานที่ลำบากกว่าเดิม และรายได้น้อยลงมากกับหนี้ที่มีอยู่แทบไม่พอกิน เราเสียใจนะคะ ที่ช่วยเหลือท่านไม่ได้เลย และไม่ค่อยได้ให้เงินท่านมา 2-3ปี แล้วตั้งแต่มีลูกคนล่าสุด
เหมือนเราถูกพ่อของลูกคนปัจจุบันตัดโอกาสในการมีงานทำ เพราะตั้งแต่เราขอไปทำงานตั้งแต่ช่วงแรก ก่อนจะมีโควิด ตอนนั้นบอสเก่าต้องการเรากลับไปทำงานโดยให้เงินเดือน 40k แต่เขาก็อ้างว่าเศรษฐกิจไม่ดีบริษัทจะเอาผลประกอบการจากไหนมาจ่ายเงินเดือนให้ได้ตลอด และเดี๋ยวเราทำสักพักก็ต้องลาออก เลี้ยงลูกดีกว่า แล้วเขาช่วยเสริมชิวิตให้มั่นคงโดยการซื้อบ้านให้ลูก (ซึ่งรอมา 2ปีแล้ว) เรื่องงานยิ่งนานวันเข้าตัวเลือกเรายิ่งน้อยลง และเข้าสู่ยุคโควิด ที่ยิ่งไม่มีตัวเลือกเลย
เราอยู่แบบเงินไม่พอใช้มาตลอด2ปี ถ้าพูดเรื่องเงินไม่พอกับเขา เขาจะอ้างว่า เราต้องได้บ้านกันก่อน ค่าใช้จ่ายถึงจะคล่องขึ้น เขาต้องเก็บเงินไว้ค่าบ้าน เฟอร์นิเจอร์ และค่าเทอมลูกเขา เราทะเลาะกันตลอดเวลาเราบอกว่าเงินไม่พอ
ช่วงโควิดเขาเพิ่มให้เป็น 12,000บาทต่อเดือน เพราะเขามาซื้อของใช้ให้ลูกเขาไม่ได้ เราต้องซื้อเอง นม แพมเพิร์ส ต่อเดือนก็อยู่ที่ 2-3พันบาท สรุปค่ากินเราอยู่ที่ 9พันบาทเหมือนเดิม กับสามชีวิตในบ้านเช่าเล็กๆ และค่าเทอมลูกคนกลาง 8,700บาท ที่เราต้องรับผิดชอบเอง โดยทยอยหักจาก 9พันนั้นในแต่ละเดือน เปิดเทอมมาซื้อหนังสือ อุปกรณ์การเรียนให้ลูก ก็ต้องเอาเงินในกองนี้ ชีวิตอยู่กับคำว่าประหยัดไม่รู้จะประหยัดยังไงมานาน 2-3ปีแล้วค่ะ
เรื่องความสัมพันธ์กับเขา เรายังไม่รู้เลยตัวเองอยู่ในสถานะอะไร เพราะเขาบอกตั้งแต่เราท้องว่าถ้าเราจะเก็บเด็กไว้ ก็ต้องรับสภาพกับคำว่าแม่เลี้ยงเดี่ยวลูกสามให้ได้ เพราะเขาจะไม่แต่งงานกับเรา ชีวิตเขามีแต่งาน งาน และงาน และเขาไม่มีเงินพอไปแต่งงาน ถ้าเราเอาเด็กออกก็คบกับเราปกติ ให้เงินซัพพอร์ตบ้างเหมือนที่ผ่านมา แต่ถ้ามีลูกเขาจะให้แต่ลูกเขาเท่านั้น เราจะไม่ได้อะไรเลย ซึ่งฟังแบบนร้ก็ชัดเจนแล้วว่าเขาเอาแต่ลูก
แต่เราก็อยู่แบบมีความหวังมาตลอด หลังจากเคยตัดใจไปตอนท้องว่าเจาไม่เอาเราแล้ว แต่ตอนเขากลับมาก็หวังว่าจะมีโอกาสได้อยู่กันพ่อแม่ลูก แต่เขาดูไม่เห็นเราสำคัญเลย ไม่ถามไม่พูดถึง เรา คุยกันแต่ละครั้งก็มีแต่เรื่องลูก เราเลยต้องทำใจให้ได้ว่าเขาไม่เอาเราแล้ว แต่เรายังรักเขาอยู่นะคะ ยังคิดว่ามีความหวังเลยยังตัดใจไม่ได้
เข้าเรื่องคำถามค่ะ มีผู้ชายคนหนึ่งที่จีบเรามาตั้งแต่ 3-4ปีแล้ว เราไม่ชอบเขาด้วยรูปร่างและสัญชาติ แต่เขาหน้าที่การงานดี โปรไฟล์ดี ช่วยซัพพอร์ตเราได้ และนานๆ ครั้งเขาขอนัดทานข้าวโดยมีลูกๆ เราไปด้วยตลอด เขาชอบเด็กและลูกเราก็ชอบเขาเพราะเขาใจดี รักเด็ก อยากได้อะไรก็ซื้อให้ แต่เหมือนเขาจีบเรามานานเราไม่ยอมตกลงสักที และการที่เห็นเราลำบากมาตลอดเลยขอยื่นขอเสนอว่า คบกับเขาแบบโอเพ่นได้ไหม เขาจะให้เงินทุกเดือน ให้มากกว่า 9พันนี้ และพาเราไปกิน ไปช้อปปิ้ง ให้มีความสุข แต่เราต้องมีอะไรกับเขาบ้างให้ความสุขเขาบ้าง
มันเหมือนเป็นการตัดสินใจที่เปลี่ยนชีวิต
1.ถ้าเราเซย์เยส ทุกอย่างจะเปลี่ยน เราไม่ต้องพาลูกอดมื้อกินมื้อ เขาจะพาเราไปกินของดีๆ ซื้อของให้ ดูแลทั้งเราและลูก ตามใจเด็กๆ ทำให้ลูกเรามีรอยยิ้มตลอดเวลา และเราอยากได้อะไรแต่งหน้าแต่งตัวเขาก็ซื้อให้หมด และให้เงินเดือนทุกเดือนตามจำนวนที่เราต้องการขอไป แต่เราลำบากใจตรงที่ต้องมีอะไรกัน
2.ถ้าเราเซย์โน เราก็กลับมาอยู่แบบเดิม รอความหวังว่าแฟนจะกลับมารัก และขอแต่งงาน (ไม่รู้ต้องทำยังไงเขาถึงจะทำแบบนั้นได้ เราต้องใช้มารยาหญิงเบอร์ไหน เพราะเขาใจแข็งกับเรามาก) กลับมาอยู่กับเงินไม่พอใช้ หุงข้าวด้วยแกส หาผัก ปลาที่ร้านถูกๆ มาทำกับข้าว (ที่ไม่อร่อย) กิน ลูกอยากได้อะไร ก็ได้แต่พูดว่า เอาไว้ก่อนลูก แต่งตัวยายเพิ้ง เพราะไม่มีตังซื้อชุดใหม่ๆ กางเกงในเสื้อในก้อขาดๆ ยานๆ สิ้นเดือนมาก็เครียดเพราะเงินไม่พอซื้อข้าว ตอนนี้ค่าเทอมลูกยังไม่ได้จ่ายเลยเพราะมันไม่พอจริงๆแ
เราควรตอบว่าอะไรดีคะ แต่ในใจก็อยากให้พ่อแม่สบาย แม่ก็ไม่มีรายได้แล้ว ถ้าได้เงินเดือนจากตรงนี้จะได้ส่งให้แม่
คบกับผู้ชายเพื่อออกจากความลำบากของชีวิตตามข้อเสนอ
เราเป็นแม่ลูกสาม ที่เลิกกับแฟนแล้ว แต่กับพ่อของลูกคนที่สามยังรับปิดชอบค่าใช้จ่าย (เฉพาะของลูกเขา) ตั้งแต่คลอดลูกคนที่สาม เขาไม่ให้เราทำงาน และเลี้ยงลูกเขา โดยให้เงินเดือนละ 6พันบาท ผ่านไปปีนึงเขาขึ้นให้เป็น 9พัน เพราะเราบอกเขาว่าเราไม่ไหว อยากไปทำงาน ปกติเราทำงานมีรายได้ 2-3หมื่น และให้เงินพ่อกับแม่ด้วย ค่าเทอมลูกคนอื่นอีก เรายอมอยู่แบบนี้เพราะมีโอกาสได้เลี้ยงลูกเอง ถึงแม้เงินจะน้อยนิด ไม่ค่อยพอกิน และเขาก็บอกว่าเราควรสร้างหลักปักฐานให้ได้ก่อน โดยเขาผ่อนบ้านเอื้ออาทรให้เรา และรอยื่นกู้เป็นชื่อเรา (แต่เราไม่มีแหล่งรับรองรายได้) เขาอยากทยอยซื้อบ้านไว้ให้เราปล่อยเช่าระหว่างที่เลี้ยงลูกเขา แต่ตอนนี้เราอยู่บ้านเช่าเล็กๆ เดือนละ 3พัน กับลูก 2คน คนโตแม่เอาไปเลี้ยงให้เพราะกลัวเราเลี้ยงไม่ไหว แม่เพิ่งออกจากงานช่วงโควิดเพราะเขาตัดเงินเดือนลงเยอะมาก และแกอยากเลี้ยงหลาน ส่วนพ่อก้อไปทำงานที่ลำบากกว่าเดิม และรายได้น้อยลงมากกับหนี้ที่มีอยู่แทบไม่พอกิน เราเสียใจนะคะ ที่ช่วยเหลือท่านไม่ได้เลย และไม่ค่อยได้ให้เงินท่านมา 2-3ปี แล้วตั้งแต่มีลูกคนล่าสุด
เหมือนเราถูกพ่อของลูกคนปัจจุบันตัดโอกาสในการมีงานทำ เพราะตั้งแต่เราขอไปทำงานตั้งแต่ช่วงแรก ก่อนจะมีโควิด ตอนนั้นบอสเก่าต้องการเรากลับไปทำงานโดยให้เงินเดือน 40k แต่เขาก็อ้างว่าเศรษฐกิจไม่ดีบริษัทจะเอาผลประกอบการจากไหนมาจ่ายเงินเดือนให้ได้ตลอด และเดี๋ยวเราทำสักพักก็ต้องลาออก เลี้ยงลูกดีกว่า แล้วเขาช่วยเสริมชิวิตให้มั่นคงโดยการซื้อบ้านให้ลูก (ซึ่งรอมา 2ปีแล้ว) เรื่องงานยิ่งนานวันเข้าตัวเลือกเรายิ่งน้อยลง และเข้าสู่ยุคโควิด ที่ยิ่งไม่มีตัวเลือกเลย
เราอยู่แบบเงินไม่พอใช้มาตลอด2ปี ถ้าพูดเรื่องเงินไม่พอกับเขา เขาจะอ้างว่า เราต้องได้บ้านกันก่อน ค่าใช้จ่ายถึงจะคล่องขึ้น เขาต้องเก็บเงินไว้ค่าบ้าน เฟอร์นิเจอร์ และค่าเทอมลูกเขา เราทะเลาะกันตลอดเวลาเราบอกว่าเงินไม่พอ
ช่วงโควิดเขาเพิ่มให้เป็น 12,000บาทต่อเดือน เพราะเขามาซื้อของใช้ให้ลูกเขาไม่ได้ เราต้องซื้อเอง นม แพมเพิร์ส ต่อเดือนก็อยู่ที่ 2-3พันบาท สรุปค่ากินเราอยู่ที่ 9พันบาทเหมือนเดิม กับสามชีวิตในบ้านเช่าเล็กๆ และค่าเทอมลูกคนกลาง 8,700บาท ที่เราต้องรับผิดชอบเอง โดยทยอยหักจาก 9พันนั้นในแต่ละเดือน เปิดเทอมมาซื้อหนังสือ อุปกรณ์การเรียนให้ลูก ก็ต้องเอาเงินในกองนี้ ชีวิตอยู่กับคำว่าประหยัดไม่รู้จะประหยัดยังไงมานาน 2-3ปีแล้วค่ะ
เรื่องความสัมพันธ์กับเขา เรายังไม่รู้เลยตัวเองอยู่ในสถานะอะไร เพราะเขาบอกตั้งแต่เราท้องว่าถ้าเราจะเก็บเด็กไว้ ก็ต้องรับสภาพกับคำว่าแม่เลี้ยงเดี่ยวลูกสามให้ได้ เพราะเขาจะไม่แต่งงานกับเรา ชีวิตเขามีแต่งาน งาน และงาน และเขาไม่มีเงินพอไปแต่งงาน ถ้าเราเอาเด็กออกก็คบกับเราปกติ ให้เงินซัพพอร์ตบ้างเหมือนที่ผ่านมา แต่ถ้ามีลูกเขาจะให้แต่ลูกเขาเท่านั้น เราจะไม่ได้อะไรเลย ซึ่งฟังแบบนร้ก็ชัดเจนแล้วว่าเขาเอาแต่ลูก
แต่เราก็อยู่แบบมีความหวังมาตลอด หลังจากเคยตัดใจไปตอนท้องว่าเจาไม่เอาเราแล้ว แต่ตอนเขากลับมาก็หวังว่าจะมีโอกาสได้อยู่กันพ่อแม่ลูก แต่เขาดูไม่เห็นเราสำคัญเลย ไม่ถามไม่พูดถึง เรา คุยกันแต่ละครั้งก็มีแต่เรื่องลูก เราเลยต้องทำใจให้ได้ว่าเขาไม่เอาเราแล้ว แต่เรายังรักเขาอยู่นะคะ ยังคิดว่ามีความหวังเลยยังตัดใจไม่ได้
เข้าเรื่องคำถามค่ะ มีผู้ชายคนหนึ่งที่จีบเรามาตั้งแต่ 3-4ปีแล้ว เราไม่ชอบเขาด้วยรูปร่างและสัญชาติ แต่เขาหน้าที่การงานดี โปรไฟล์ดี ช่วยซัพพอร์ตเราได้ และนานๆ ครั้งเขาขอนัดทานข้าวโดยมีลูกๆ เราไปด้วยตลอด เขาชอบเด็กและลูกเราก็ชอบเขาเพราะเขาใจดี รักเด็ก อยากได้อะไรก็ซื้อให้ แต่เหมือนเขาจีบเรามานานเราไม่ยอมตกลงสักที และการที่เห็นเราลำบากมาตลอดเลยขอยื่นขอเสนอว่า คบกับเขาแบบโอเพ่นได้ไหม เขาจะให้เงินทุกเดือน ให้มากกว่า 9พันนี้ และพาเราไปกิน ไปช้อปปิ้ง ให้มีความสุข แต่เราต้องมีอะไรกับเขาบ้างให้ความสุขเขาบ้าง
มันเหมือนเป็นการตัดสินใจที่เปลี่ยนชีวิต
1.ถ้าเราเซย์เยส ทุกอย่างจะเปลี่ยน เราไม่ต้องพาลูกอดมื้อกินมื้อ เขาจะพาเราไปกินของดีๆ ซื้อของให้ ดูแลทั้งเราและลูก ตามใจเด็กๆ ทำให้ลูกเรามีรอยยิ้มตลอดเวลา และเราอยากได้อะไรแต่งหน้าแต่งตัวเขาก็ซื้อให้หมด และให้เงินเดือนทุกเดือนตามจำนวนที่เราต้องการขอไป แต่เราลำบากใจตรงที่ต้องมีอะไรกัน
2.ถ้าเราเซย์โน เราก็กลับมาอยู่แบบเดิม รอความหวังว่าแฟนจะกลับมารัก และขอแต่งงาน (ไม่รู้ต้องทำยังไงเขาถึงจะทำแบบนั้นได้ เราต้องใช้มารยาหญิงเบอร์ไหน เพราะเขาใจแข็งกับเรามาก) กลับมาอยู่กับเงินไม่พอใช้ หุงข้าวด้วยแกส หาผัก ปลาที่ร้านถูกๆ มาทำกับข้าว (ที่ไม่อร่อย) กิน ลูกอยากได้อะไร ก็ได้แต่พูดว่า เอาไว้ก่อนลูก แต่งตัวยายเพิ้ง เพราะไม่มีตังซื้อชุดใหม่ๆ กางเกงในเสื้อในก้อขาดๆ ยานๆ สิ้นเดือนมาก็เครียดเพราะเงินไม่พอซื้อข้าว ตอนนี้ค่าเทอมลูกยังไม่ได้จ่ายเลยเพราะมันไม่พอจริงๆแ
เราควรตอบว่าอะไรดีคะ แต่ในใจก็อยากให้พ่อแม่สบาย แม่ก็ไม่มีรายได้แล้ว ถ้าได้เงินเดือนจากตรงนี้จะได้ส่งให้แม่