ขอยืมพื้นที่ระบายความในใจ

พอดีคบกับสามีมา5-6ปีแล้วค่ะ เขาดีทุกอย่าง แต่เราเข้ากับครอบครัวเขาไม่ได้ บ้านเขาเชื้อสายจีนออกจะมาฐานะ บ้านเราจนพ่อแม่แยกทางกัน เรามีลูก2คนค่ะ เค้าดูแลเราค่อนข้างดี แม่เขาค่อนข้างจะไม่ชอบขี้หน้าเรา ครั้งแรกที่เจอเราตอนแฟนพาไปแนะนำตัว เขาบอกทำไมคบคนไม่มีหัวนอนปลายตีน(ตอนนั้นเราท้องนะคะ). แม่เขาก็จ่ายทุกอย่างค่าคลอดค่าเทอม คือที่บ้านเขามีธุรกิจส่วนตัว. แฟนจะเข้าข้างแม่เขาซะส่วนใหญ่ เขาซื้อบ้านให้อยู่แยกต่างหายแล้วบอกเราว่าๆม่ชอบให้คนนอกเข้ามาจุ้นจ้าน. เรากะไม่เคยเข้าบ้านเขาอีกเลยเพราะกลัวเขาว่าเอา. กลายเป็นเขาเอาไปพูดกะคนในตระกูลว่าเราเข้ากะที่บ้ายเขาไม่ได้ ทำดีเอาหน้า(ทุกเทศกาลเราให้แฟนเราซื้อของไปให้เอาดอกไม้ไหว้วันอม่ตลอดเพราะบ้านเราทำให้แม่เราเราเลยอยากทำให้พ่อแม่แฟนบ้าง)กลายเป็นเขาบอกว่ารวยกว่าเขาหรอเขาหาซื้อเองได้ เก็บเงินไว้กินข้าวเถอะ. ผ่านไปสักพักเรามีลูกคนที่2 (ผู้ชาย) เขาเริ่มเข้ามาคุยกะเรามากขึ้น แต่หน้าลูกเราไม่เหมือนแฟนเหมือนปู่เขา แฟนเราชอบกระแนะดระแหน่ว่าไม่ใช่ลูกเขา. เราก็ไม่ได้คิดอะไร จนมาล่าสุดลูกชายร้องไห้เพราะง่วง เขากัมีตีลูกสุดแรง(ลูก6เดือน). ด่าทอสารพัด ตั้งแต่พ่อแม่เรา โคตรเรา. ว่า พ่อแม่ เราเลย ไม่มีคนเอา แล้วกระโดดถีบเรา2ทีเพราะเราขวางไม่ให้ตีลูก. เราอาศัยอยู่บ้านเขา เคยคิดอยากจะย้ายออกมาตลอดแต่นึกถึงดลัวลูกโดนเพื่อนล้อว่าไม่มีพ่อและกลัวเขาเอาลูกเราไปเพราะเราจน. เราไม่กล้าปรึกษาครอบครัวเพราะกลัวเขาต้องมาเครียด เราไม่ได้ทำงานเขาให้เราเลี้ยงลูกอยู่บ้าน. ใจอยากจะหอบลูกไปเลยก็ไม่รู้จะไปไหน ถ้ากลับบ้านก็กลัวเขามาที่บ้านแล้วด่าว่าไปไม่รอดพึ่งแต่แม่  แม่เราดูแลน้องกะหลานอีก3คนเราก็ไม่อยากไปเป็นภาระเขาเพิ่มอีก.  ไม่รู้จะหันไปปรึกษาหรือเล่าอะไรให้ใครฟังดี  ได้แต่มองหน้าลูกแล้วบอกตัวเองตลอดว่าต้องทนนะเพราะเราพึ่งเขา แต่ความอกทนเรามันสุดได้แค่ไหน แล้วต้องทำยังไงต่อดี ต้องแอบมาร้องไห้คนเดียวไม่อยากให้ลูกรู้ เขาชวนทะเลาะทีไรเราก็ไม่เคยเถียงเพราะเราไม่อยากให้ลูกต้องมาเห็นพ่อแม่ทะเลาะกัน ได้แต่ทนและแอบมาร้องไห้คนเดียว ขอบคุณที่รับฟังค่ะ