เค้าควรหาที่ปรึกษาดีมั้ยคะ?

เค้าเป็นคนที่ไม่มั่นใจในตัวเองค่ะแถมที่บ้านย่าก็ไม่สบายวันนั้นเค้าเล่นเกมกับเพื่อนย่าเค้าก็เรียกตลอกเวลาเพราะย่าเค้าเป็นอัลไซเมอร์ค่ะเลยถามแต่เรื่องซ้ำๆก็เลยเงียบไม่ตอบย่าเพราะย่าจะได้เงียบค่ะเพราถ้ายิ่งตอบย่าก็ยิ่งเรียกและด้วยความที่เค้าเล่นเกมกับเพื่อนเลยต้องเปิดไมค์เพื่อนก็ถามว่าเสียงใครนู้นๆนี้หนูก็พยายามเล่าให้ฟังฟังไปต้นๆพวกเขาก็ดูจะสนใจจนหลังๆเค้าก็เมินแต่เค้าไม่มีที่ปรึกษาเลยเพราะไม่กล้าบอกความทุกข์ของตัวเองกลัวเพื่อนๆจะเมินเพราะก่อนหน้านี้ก็เคยปรึกษามาแล้วแต่เขาดูเหมือนจะเมินก็เลยไม่หาคนปรึกษาอีกเลย เลยเก็บมาตลอดจนวันนั้นที่เล่นเกมกับเพื่อนเราก็รู้สึกว่าความหวังเลยตั้งใจพิมพ์ระบายในกลุ่มว่าเราเป็อย่างนี้นะๆแต่สุดท้ายพวกเขาก็เมินจากนั้นหนูก็เก็บมาคนเดียวจนถึงตอนนี้และเค้าก็อิจฉาคนสวยมากๆเพราะเค้าเป็นคนที่ขี้เหร่อ้วนเตี้ยดำมีสิวเต็มหน้าเพื่อนๆก็ชอบทักในสิ่งที่เราไม่ชอบก็เก็บไว้ในใจคนเดียวอีกเหมือนกันจนคิดว่าเราจะลองหาคนปรึกษาอีกดีมั้ยเพราะกลัวว่าถ้าเก็บไว้มากๆก็อาจจะคิดอะไรออกไปค่ะ

ปล.ถ้าพิมพ์ไม่เข้าใจหรือพิมพ์ผิดอย่างไรก็ขอโทษด้วยค่ะ

ปล.2 เค้าอายุแค่13ปีนะคะ