เป็นไหมรู้สึกเป็นภาระของครอบครัว

โรคซึมเศร้า...แต่ "ครอบครัวไม่เข้าใจ คิดว่าเป็นแฟชั่นหรือเรียกร้องความสนใจ

เราคิดว่าเราอาจเป็นโรคซึมเศร้า ท้อแท้ อารมฉุนเฉียวง่าย ร้องไห้ง่ายแค่คิดเรื่องที่เสียใจผิดหวังก็ร้องไห้แล้ว บ่อยครั้งที่ไม่อยากอยู่โลกนี้แล้ว เราคิดว่าไม่มีใครเข้าใจเราเลยว่าเราตลอด เราไม่อยากพบเจอผู้

รู้สึกว่าชีวิตไม่เคยมีอะไรเป็นใจให้เลย ตั้งใจทำงานเก็บเงิน ลงทุน เพื่อในวันข้างหน้าจะได้มี ได้สบาย แต่เหมือนโชคชะตา หรือ เกิดมาชดใช้กรรม อายุจะเข้าเลข 3 เก็บเงินมาครึ่งชีวิต มีแค่ 2.9M แต่ก็ไปเทรดฟอเร

เรารู้สึกท้อแท้มากอ่ะ นั่งอยู่ดีๆน้ำตาก็ไหล ผิดหวังกับตัวเอง ผิดหวังกับคนในครอบครัว รู้สึกว่าทำอะไรก็ผิดไปหมด เราจะหันหน้าไปบอกใครก็ไม่ได้เลยอ่ะ กลัวว่าเขาจะมองว่าเราเพ้อเจ้อ คือมันพูดไม่ถูกอ่ะ เราอยา

เราขอถามทุกคนหน๋อยนะ อาการเราคือเราจะคิดน้อยใจตัวเองเสมอ เราร้องให้ตลอดคิดว่าตัวเองคือที่ระบายอารมณ์ของทุกคนเราเป็นตนแบบแคร์ทุกคำพูดกลัวว่าตัวเองพูดหรือทำอะไรทำให้คนอื่นเขามองเราไม่ดี เราไม่อยากเข้าสั

พอโตมาเราเริ่มรู้สึกว่าเราท้อกับชีวิต ส่วนตัวเราเป็นคนไม่ค่อยมีสังคมมากนักตั้งแต่เด็ก เลยรู้สึกว่าอะไรๆก็เหมือนอยู่ตัวคนเดียวมาตั้งแต่น้อย อีกทั้งมีปมเรื่องครอบครัวตอนเด็ก ที่ทางครอบครัวมีสองบ้าน แต่ต

การที่เราต้องมาเจอปัญหาหลายๆอย่างเข้ามา ทั้งเรื่องตัวเอง เเละครอบครัว เราพยามดิ้นต่อไปทุกเรื่องนะ ค่อยๆเเก้ไป ทีละอย่าง เเต่เหมือนจะโถมเข้ามาหาตลอด คือส่วนใหญ่บางทีไม่ใช่เรื่องของตัวเรา เเต่เปนคนในครอ

ตามหัวข้อเลยค่ะคือว่าเราเป็นแบบนี้บ่อยมากอยู่ดีๆก็เศร้าอยากร้องไห้เหมือนคนอกหักทั้งๆที่ตัวเองไม่มีแฟนเครียดเรื่องครอบครัวเป็นบางครั้งแต่เศร้าบ่อยไม่รู้สาเหตุบางครั้งน้ำตาก็ไหลออกมาเองทั้งๆที่ไม่รู้ว่า

สวัสดีค่ะ เราขอเข้าเรื่องเลยนะคะ วันนี้ได้ระบายความในใจของเราตั้งแต่เป็นเด็ก ว่าแม่ทำร้ายร่างกายเราหนักหน่วงมากๆ และยังพูดจาแบบ "ไม่น่ามีลูกแบบ" เราเล่าให้แม่ฟัง แม่กลับบอกว่าเราเป็นโรคคิดไป

มหาลัยไม่ใช่คำตอบของอิสรภาพ . ใช่อยู่ แต่สำหรับผมการออกไปใช้ชีวิตข้างนอกไม่ว่าจะที่ใดก็ตามโดยออกจากบ้านมาดีที่สุดคงเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้ผมได้สัมผัสถึงอิสรภาพ . ตั้งแต่เด็ก ชีวิตของผมต้องอาศัยอยู่ด้วย