เรามีเรื่องราวของการแอบชอบเพื่อน ไม่ใช่สิ ไม่มีคำว่าแอบชอบ เพราะเขารู้ว่าชอบ มาเล่าให้ฟัง ว่าจะมีใครเป็นแบบเราไหม?.

คือว่าเราชอบเพื่อนคนนึง(เขาหล่อมากก็ว่าได้ แต่เราไม่ได้ชอบเขาที่ความหล่อของเขาเลยนะ จะบอกว่านิสัยห่วยแตกพอสมควร555) ตั้งแต่รู้ว่าเริ่มชอบเค้าก็ตอนป.6ละมั่ง5555 ตอนนี้เราก็ปวชปี2จะปี3แล้ว นานใช่ไหมละ เหมือนแรกๆเขาจะยังไม่รู้ว่าเราชอบนะแต่พอเพื่อนล้อก็นะ... พอมัธยมเราก็เหมือนมีความหวังแหละ เขาเคยบอกว่าถ้าไม่ติดว่าเป็นเพื่อนกันเขาคงคบกับเราไปแล้ว(เพื่อนผู้ชายที่คุยกับเขาบอกเรามาอีกทีนะ) เราก็เลยคิดว่าพอนานไปเดี๋ยวก็เลิกชอบเองแหละ ตอนนั้นพอเราจบม.3ก็ย้ายไปเรียนคนละที่ เราตัดสินใจย้ายมาเรียนอีกจังหวัดนึงเพราะคิดว่าจะเลิกชอบเขาได้ แต่พอย้ายมาเทอมนึงเขาก็คบกับรุ่นน้องที่เรารู้จัก เราแบบ...ประมาณแบบกูชอบของกูมาตั้งนาน🥺555 เราก็เลยลองเปิดใจไปชอบพี่คนนึงซึ่งเขาดูดีพอสมควรหรือจะเรียกว่าฮอตพอสมควรก็ว่าได้ แล้วใครจะไปรู้ว่าเราจะได้คุยกับพี่เขาจริงๆ แต่พอมีโอกาสเราก็ตัดพี่เขาไปเฉยเลยเพราะรู้สึกว่าเขาอายที่จะมีเรารึป่าวก็ไม่รู้หรือจริงๆเราอาจจะไม่ได้ชอบเขาก็ได้ ผ่านไปสัก6-7เดือนรึป่าวนะไม่แน่ใจ เพื่อนคนที่เราชอบก็เลิกกับแฟน เราก็รู้สึกเป็นห่วงเขายังไงไม่รู้ มันแบบเข้าใจอารมณ์แบบเฮิร์ตไหม555 เราก็ได้แต่ถามเพื่อนที่อยู่กับเขาได้แต่คอยกดความรู้สึกสตอรี่ เพราะเราไม่กล้าอะ เขารู้ว่าเราชอบ แต่พออะไรๆผ่านไป จนปีที่ผ่านมาเราได้กลับไปจังหวัดหวัดที่เคยอยู่เพราะมีธุระ เลยไม่ค่อยมีเวลาไปเจอเพื่อนเท่าไหร่ เชื่อไหมเรามีโอกาสได้เห็นเขาแค่เสี้ยววินาทีเพราะเขาขี่รถผ่านตรงที่เรากำลังรอรถอยู่ จนตอนนี้เราก็ไม่รู้จะชวนคุยยังไง เพราะเขากลัวว่าจะเสียเพื่อน เขาบอกว่าเป็นเพื่อนกันก็ดีแล้ว เพราะถ้าเลิกกันกลัวจะเสียเพื่อนอะไรประมาณนี้ แต่เราไม่ได้คิดแบบนั้นเลย ตลอดเวลา6-7ปีที่ผ่านมาเราชอบเขาแค่คนๆเดียวและไม่เคยมีใครมาเปลี่ยนใจเราได้เลยเราไม่เคยเปิดใจให้ใครได้เลย เราพยายามเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อเขาแต่ยกเว้นลดน้ำหนักนะกำลังพยายามอยู่55 เรารอเวลาที่จะได้กลับไปเจอเขาอีกครั้งซึ่งการเจอของเราก็คือการรวมกลุ่มเพื่อนนั่นเอง แต่เอาเข้าจริงๆพอจะได้เจอเขา ก็กลับเป็นเราเองที่กล้าๆกลัวๆไปซะเอง เรากลัวว่าเราจะไม่สวยไม่โอเครไปซะหมดทุกอย่าง แต่เราก็หวังอยู่ลึกๆว่าเขาจะลองเปิดใจให้เราบ้างไม่ใช่เพียงเพราะกลัวเสียเพื่อนแล้วปิดบังความรู้สึกของตัวเองไว้ เราเชื่อมาตลอดว่าถ้ามันใช่สักวันมันคงใช่จริงๆซึ่งเราก็รอมันอยู่เหมือนกำลังวิ่งไปเรื่อยๆโดยไม่มีปลายทาง....

#หวังว่าเพื่อนๆพี่ๆน้องๆทุกคนจะอ่านจบแหละให้คำแนะนำกับเรื่องราวของเราได้บ้างนะคะ