อึดอัดกับครอบครัวสามี จะเลิกก็ลังเล

เราพึ่งคลอดลูกได้ 1 เดือน แล้วมาอยู่บ้านสามีเพราะสามีบอกว่าแม่สามีจะช่วยเลี้ยง เราผ่าคลอดประกอบกับเลี้ยงเด็กไม่เป็น ปรากฏว่าพอเรามาอยู่บ้านสามี แม่สามีจะช่วยเลี้ยงแค่กลางวัน พอกลางคืนก็นอน เรานอนเจ็บแผลไปร้องไห้ไป แทนที่จะช่วยกันตอนกลางคืน เพราะเราไม่ไหว บางคืนป้อนนมลูกทั้งหลับๆ  ตอนคลอดใหม่เราใช้สามีตอนดึก แม่สามีกับลุกขึ้นมาไล่สามีให้ไปนอนทั้งที่เราอุ้มลูก แผลก็เจ็บ พวกเขาจะไม่ค่อยอะไรกับเราเท่าไหร่ แต่จะเอาหลานกับลูกชาย คือเราอยู่บ้านเขา เราเหมือนตัวคนเดียว คือพวกพ่อแม่สามี พยายามอยู่ห่างๆ เช่น ถ้าเราอยู่ในบ้านเขาจะอยู่นอกบ้าน ถ้าเราเข้าห้องเขาถึงจะเข้าบ้าน เวลาเรานั่งใกล้ๆ เขาจะขยับนั่งห่างๆ สามีก็แนวๆเดียวกัน เราก็งงว่าอยู่กันมาได้ยังไง  สามีทำงานกทม. กับบ้านเสาร อาทิตย์ สามีเป็นคนดี แต่เราอยู่ด้วยกับรุ้สึกว่ามันอึดอัด เหมือนอยู่กับแบบหลบๆ ยิ่งสามีกัแทนที่จะรู้สึกดี กับรู้สึกว่าทำไมมันเหมือนเราอยู่ตัวคนเดียวกับลูก พอสามีกับมาแทนที่จะมาอยู่กับเรากับไปอยู่กับพ่อแม่ ยิ่งทำให้ความรู้สึกอ้างว้างมากขึ้น เราอยากเลิกแต่ก็ลังเล กลัว ไม่กล้า  แล้วก็ลูกอีก  แต่เรายิ่งอยู่ยิ่งอึดอัด พื้นที่ของเราจริงๆคือห้อง  ทำไมเราไม่กล้าที่จะเดินออกมา คือมันอึดอัดมากๆ เหมือนอยู่กับคนแปลกหน้าทุกวัน  แต่เรารักลูกมาก ถ้าเลิกกัน คงต้องเป็นปัญหาเรื่องลูกแน่ๆ  แล้วเราก็ตัวคนเดียว แต่เรามีบ้านของตัวเอง มีเงินเก็บนิดหน่อย ใครก็ได้ช่วยแนะนำที นับวันเรายิ่งอึดอัด และคิดว่าอีกไม่นานคงเป็นโรคซึมเศร้าแน่ๆ