สวัสดีค่ะคือเรารู้สึกไม่ดีเลยรู้สึกครอบครัวของเรามันไม่เหมาะกับเราเลยคือครอบครัวเราดีมากดีจนมันส่งผลให้เราย้อนความก่อนนะคือตั้งแต่จำความได้พี่ชายเราพ่อแม่เราก็มีความรุนแรงมาตลอด เช่น พ่อทะเลาะกับแม่จนต้องตีแม่เราต้องเห็นแม่เราร้องไห้ตลอดเวลาเราเข้าไปช่วยเราก็โดนพ่อด่าด้วยคำที่หยาบคายมากแล้วทำรายความรู้สึกเรามาโดยตลอด บางครั้งพ่อก็ตีพี่ชายเรา เราต้องเห็นความรุนแรงแบบนั้นมาตลอด เรารู้สึกแย่มากเราไม่เคยได้ความรักจากคนในครอบครัวเลยเราเลยกลายเป็นเด็กที่ไม่ค่อยยิ้มไม่ค่อยเข้ากับคนในครอบครัวหรือญาติ คนในครอบครัวเราหรือญาติเราไม่เคยถามเราเลยว่าเรารู้สึกยังไงเราเป็นอะไรบ้างมั้ยไม่เคยมี มีแค่ตัวเราเองที่ค่อยปลอบตัวเองมาตลอด ญาติทุกคนเข้ากับเราไม่ได้เลยเพราะเราเป็นคนที่ไม่ค่อยยุ่งกับใครเราชอบอยู่เงียบๆคนเดียว วันนึงพ่อกับแม่ทะเลาะกันเราเห็นพ่อด่าแม่ตบแม่ตีแม่ทุกอย่างเราพยายามช่วยแม่แล้วก็ไม่ได้ดีขึ้นแม่เลยจะออกไปอยู่กับญาติแม่แม่เลยอยากให้เราไปอยู่ด้วยเพราะไม่ไม่เหลือใครแล้วพี่ชายก็ไปไม่ได้เพราะมันไกลจากโรงเรียนที่เรียนเราเลยตัดสินใจไปกับแม่แต่พ่อได้พูดคำนึงมาว่า ถ้าเราออกไปไม่ต้องเป็นพ่อลูกกันอีกเลย เราได้ยินคือมันแย่มากกับความรู้สึกเรา เราเลยออกมาอยู่กับแม่แล้วญาติแม่อีกไม่กี่เดือนพี่ชายก็มาอยู่ด้วย เราได้ไปเที่ยวกับแม่แฟนใหม่แม่พี่ชายแล้วญาติพ่อได้โทรมาต่อว่าเราด้วยคำหยาบที่คนเป็นพ่อไม่ควรพูดกับลูก ตั้งแต่นั้นเราไม่เคยคุยกับพ่อเลย เราได้มาเรียนต่างประเทศเราพยายามเรียนให้มันได้คะแนนดีๆถึงเราจะไม่มีความสุขเลยเราพยายามมากกดดันมากการเรียนแต่ก็ไม่เคยมีให้เห็นมันต่างกับพี่ชายที่ทำอะไรทุกคนก็เห็นดีไปหมดเรียนเก่งทุกอย่างเก่งต่างจากเราเรารู้สึกแย่ที่ไม่มีใครในครอบครัวที่จะเห็นความพยายามเราเลยบางทีเราก็รู้สึกแย่ท้อสุดๆเรารู้สึกอยากจะตายมากเราอยากจะแลกกับน้องชายเราที่เสียชีวิตไปแล้วเราอยากตายแทนน้องมากเพราะเราอยู่ไปก็ไม่เคยทำอะไรดีเลยต่างจากน้องชายเรา คือเราพยายามยิ้มหลอกตัวเองแล้วนะว่ามีความสุขหลอกทุกคนว่ามีความสุขแต่บางครั้งเราก็อยากได้คนที่ปรึกษาได้ เราไม่รู้เราควรทำยังไงดีกับความรู้สึกแย่อันนี้ #เราเหมือนคนเป็นโรคซึมเศร้ารึป่าว #เราควรทำยังไง ขอโทษที่อาจจะพิมพ์งงๆหน่อยนะ
ปัญหาทางครอบครัว