หมด passion ในการเรียน

สวัสดีค่ะ ตอนนี้เรากำลังเรียนเอกฝรั่งเศสอยู่มหาวิทยาลัยแห่งนึง ปีที่ 2 แล้วค่ะ เราเริ่มเข้าเรียนเอกนี้ เพราะตอนแรกเราคิดว่าเราชอบ ตั้งแต่ม.ปลาย เราก็เรียนศิลป์ภาษาฝรั่งเศสมาตลอด อยู่กับภาษานี้มานานจนมันรู้สึกผูกพันธ์ เลยสานต่อมาในระดับมหาวิทยาลัย ช่วงปีที่ 1 เรียกได้ว่าเป็นช่วงปรับตัว เราเจอคนที่เก่งกว่าและหลากหลายประเภทเลยค่ะ เราก็ยอมรับและปรับตัวให้เข้ากับชีวิตมหาลัย แต่แล้วมีช่วงนึงที่เรารู้สึกว่า เราไม่อยากเรียนเอกนี้ต่อแล้ว เราทำคะแนนได้น้อยมาก ทั้งๆที่ตอนมัธยมเราเคยทำได้ดี แต่พอมหาลัย เราก็พยามตั้งใจ อ่านหนังสือเยอะๆ ไปติวกับเพื่อน และคาดหวังว่าจะได้เกรดดีๆ แต่ก็เหมือนจะยังไม่มากพอ เราได้เกรดที่ตกต่ำมากค่ะ เราเคยเครียดมาก แต่ยังดีที่มีเพื่อนๆคอยปลอบ คอยบอกว่าไม่เป็น เราทำเต็มที่แล้ว ซึ่งจุดๆนี้คือแรงผลักดันที่จะทำให้เราสู้ต่อ เราเลยสู้มาจนถึงทุกวันนี้ และมันกลับกลายเป็นว่า ถึงเราจะพยามแค่ไหน ลิมิตเรามันได้แค่นี้ เราก็ยังเอาชนะตัวเองไม่ได้เลยค่ะ ตอนนี้เรารู้สึกท้อแท้ หมดกำลังใจจะเรียน เราอยากทำให้ครอบครัวภูมิใจ แต่ทำไมผลลัพธ์ถึงออกมาไม่เป็นไปตามที่คาดหวัง เราโดนกดดันโดยอาจารย์ท่านนึงมาตลอดค่ะ ท่านค่อนข้างจะเข้มงวด เวลาเรียนจะตรึงเครียดมาก เราหมดกำลังใจจะเรียนกับอาจารย์ท่านนี้ค่ะ แต่เราต้องฝืนตัวเองไปแบบนี้ อนาคตเรายังไม่เห็นความสว่างเลย เราท้อจริงๆ แต่ลึกๆเราก็อยากสู้ต่อแหละค่ะ กระทู้นี้เราแค่อยากระบายออกมา เผื่อตัวเราในอนาคตมาอ่านเจอ
ขอบคุณค่ะ