สอบถามความเห็นหน่อยครับ
คือผมเลิกกับแฟนเก่าที่คบกันมาเกือบ2ปี ส่วนเหตุผลที่เลิกคือนิสัยการกระทำที่เข้ากันไม่ได้ รวมถึงเรื่องบางเรื่องที่เคยทะเลาะกันแต่ไม่เคลียร์ ปรับกันไม่ได้จนมันมาระเบิดทีหลัง กับบางเรื่องที่เราให้อภัยไม่ได้จริงๆ บวกกับที่เคยจับได้ว่าเขาเคยมีใจให้คนอื่นแต่ไม่แสดงออกมา เราก็เก็บไว้เพราะอย่างน้อยเขาก็ไม่ได้ไปจากเรา พร้อมกับความรู้สึกที่ค่อยๆหมดไปจนไม่เหลือ
ย้อนกลับไปตั้งแต่ตอนที่คบจากการกระทำนิสัยเขา และหลายๆครั้งที่ทะเลาะกันแล้วโดนบอกเลิก(สุดท้ายผมง้อจนคืนดีได้) บวกกับปัญหาที่เคยเกิดขึ้นในครอบครัว ความเครียดและกดดันจากที่ต่างๆผมเริ่มมีอาการซึมเศร้า ไม่ค่อยอยากอยู่บนโลก แต่ที่บ้านก็ไม่ค่อยเชื่อกับอาการพวกนี้เลยลองไปทำแบบทดสอบโรคนี้ดู ปรากฏว่ามีโอกาสเป็นโรคซึมเศร้าสูง แต่ก็ไม่สามารถไปหาแพทย์ได้ ผมเลยพยายามประคับประคองใจให้สู้ต่อไปให้ได้
พอบอกเลิกออกไปแรกๆมันก็เศร้ามากๆผมเป็นคนบอกเลิกเอง ผมลบทุกอย่างเกี่ยวกับเขาออกไป ลบคนรู้จักรอบตัวเขาออกหมดเพราะต้องการออกมาถาวร ผมคิดจะทำร้ายตัวเองอยู่หลายรอบ หลังจากนั้นไม่กี่วันก็ไปเจอคนๆนึงตอนแรกๆก็คุยธรรมดาระบายปัญหา แต่พอหลังมาก็ชอบกันเพราะคุยด้วยแล้วสบายใจ เป็นคนที่ทำให้หายเศร้า เขามีนิสัยและการกระทำที่เข้ากันมากกว่าคนเก่ามากๆ ถึงจะเป็นระยะเวลาสั้นๆแต่ก็แสดงออกมาได้ชัดเจนมากๆจนตัดสินใจคบกัน ถ้ารวมเวลาจากที่เลิกก็แค่อาทิตย์เดียวจริงๆ ช่วงนั้นคนเก่ารู้ก็ทักมาถามว่าคุยก่อนเลิกหรอ แล้วก็อ้างว่าท้องซึ่งจริงๆไม่ใช่เพราะอยากให้ผมกลับไป คนรอบข้างบางคนที่ไม่สนิทไม่รู้เรื่องราวจริงๆก็มีพูดถึงว่าเราดูเริ่มต้นเร็วเกินไป
ทุกคนคิดเห็นยังไงครับ ผมเริ่มต้นเร็วไปหรือเปล่าครับ
ปล.ตอนนี้คบกับแฟนใหม่มาจะครบเดือนแล้วครับ ก็รู้สึกดีมากๆ คลั่งรักกัน มีความสุขมากกว่าที่เคยอะครับ แล้วก็รู้สึกใจฟูมากๆกับคนนี้ความคิดลบๆจากอาการซึมเศร้าเริ่มไม่ค่อยมีแล้วด้วยครับ
ผมเริ่มต้นใหม่เร็วไปไหม
คือผมเลิกกับแฟนเก่าที่คบกันมาเกือบ2ปี ส่วนเหตุผลที่เลิกคือนิสัยการกระทำที่เข้ากันไม่ได้ รวมถึงเรื่องบางเรื่องที่เคยทะเลาะกันแต่ไม่เคลียร์ ปรับกันไม่ได้จนมันมาระเบิดทีหลัง กับบางเรื่องที่เราให้อภัยไม่ได้จริงๆ บวกกับที่เคยจับได้ว่าเขาเคยมีใจให้คนอื่นแต่ไม่แสดงออกมา เราก็เก็บไว้เพราะอย่างน้อยเขาก็ไม่ได้ไปจากเรา พร้อมกับความรู้สึกที่ค่อยๆหมดไปจนไม่เหลือ
ย้อนกลับไปตั้งแต่ตอนที่คบจากการกระทำนิสัยเขา และหลายๆครั้งที่ทะเลาะกันแล้วโดนบอกเลิก(สุดท้ายผมง้อจนคืนดีได้) บวกกับปัญหาที่เคยเกิดขึ้นในครอบครัว ความเครียดและกดดันจากที่ต่างๆผมเริ่มมีอาการซึมเศร้า ไม่ค่อยอยากอยู่บนโลก แต่ที่บ้านก็ไม่ค่อยเชื่อกับอาการพวกนี้เลยลองไปทำแบบทดสอบโรคนี้ดู ปรากฏว่ามีโอกาสเป็นโรคซึมเศร้าสูง แต่ก็ไม่สามารถไปหาแพทย์ได้ ผมเลยพยายามประคับประคองใจให้สู้ต่อไปให้ได้
พอบอกเลิกออกไปแรกๆมันก็เศร้ามากๆผมเป็นคนบอกเลิกเอง ผมลบทุกอย่างเกี่ยวกับเขาออกไป ลบคนรู้จักรอบตัวเขาออกหมดเพราะต้องการออกมาถาวร ผมคิดจะทำร้ายตัวเองอยู่หลายรอบ หลังจากนั้นไม่กี่วันก็ไปเจอคนๆนึงตอนแรกๆก็คุยธรรมดาระบายปัญหา แต่พอหลังมาก็ชอบกันเพราะคุยด้วยแล้วสบายใจ เป็นคนที่ทำให้หายเศร้า เขามีนิสัยและการกระทำที่เข้ากันมากกว่าคนเก่ามากๆ ถึงจะเป็นระยะเวลาสั้นๆแต่ก็แสดงออกมาได้ชัดเจนมากๆจนตัดสินใจคบกัน ถ้ารวมเวลาจากที่เลิกก็แค่อาทิตย์เดียวจริงๆ ช่วงนั้นคนเก่ารู้ก็ทักมาถามว่าคุยก่อนเลิกหรอ แล้วก็อ้างว่าท้องซึ่งจริงๆไม่ใช่เพราะอยากให้ผมกลับไป คนรอบข้างบางคนที่ไม่สนิทไม่รู้เรื่องราวจริงๆก็มีพูดถึงว่าเราดูเริ่มต้นเร็วเกินไป
ทุกคนคิดเห็นยังไงครับ ผมเริ่มต้นเร็วไปหรือเปล่าครับ
ปล.ตอนนี้คบกับแฟนใหม่มาจะครบเดือนแล้วครับ ก็รู้สึกดีมากๆ คลั่งรักกัน มีความสุขมากกว่าที่เคยอะครับ แล้วก็รู้สึกใจฟูมากๆกับคนนี้ความคิดลบๆจากอาการซึมเศร้าเริ่มไม่ค่อยมีแล้วด้วยครับ