อยากจบแต่ไม่อยากเลิกควรทำยังไงดีคะ

.. คนเราทุกคนเกิดมาก็ต้องตายไม่ว่าจะสักวันใดวันหนึ่ง.. ทุกคนเตรียมความพร้อมมากน้อยแค่ไหนสำหรับเรื่องนี้.. ความตายนั้นเป็นสิ่งที่ง่ายกว่าการเกิดมากๆ.. ... สำหรับเราขอแค่ตายอย่างสงบไม่ทุกข์ทรมานก็พอ..

พยายามทำงานหนักกว่าคนอื่น เพื่อเพิ่มโอกาสในการที่ใครคนนั้นเพียงคนเดียว มองเห็นเราอีกครั้ง แบบทัดเทียมกับคนอื่น พยายามดูแลรูปลักษณ์ภายนอก เพื่อให้ตัวตนของเราเปล่งประกายออกมา เป็นคนไม่มีพิษเป็นภัย พยาย

ควรทำยังไงดีคะคือคนที่เราชอบเค้าทักมาคุยแล้วคุยกันได้ซักพักแล้วแล้วเราก็รู้สึกกับเค้ามากๆด้วยจนตอนนี้เค้าดูเปลี่ยนไปนี่ก็คิดมากจนร้องไห้

ยิ่งเวลาผ่านไป แทนที่จะคิดถึงน้อยลง กลับมาขึ้นทุกวัน ทรมานมากกับการที่ต้องรู้สึกแบบนี้ ทำยังไงดีคะ...

เรามีความทุกข์ เศร้าใจ ปัญหาต่างๆรุมเร้า แต่เราไม่สามารถร้องไห้ได้แม้มันจะหนักหนาสักเท่าไร..เราร้องไม่ได้มันทรมานจัง... บางทีก็อดที่จะอิจฉาคนที่ร้องไห้ได้ง่ายๆได้ปลดปล่อยมันออกมา...

ตอนนี้เวลานั่งสมาธิ ช่วงนาทีแรก ๆ ก็ตามลมตามจับอาการทางกายไป พอสักพัก มันจะมีตัวเศร้า ตัวเสียใจ ตัวทุกข์ ผุดขึ้นมาแถวลิ้นปี่ บางทีมันก็กระจายไปที่ท้องบ้างแล้วกลับมาที่ลิ้นปี่อีกที (คิดว่าไอ้ความรู้สึก

เมื่อวันที่ 24 มกราคม 2569 เราขับขี่มอเตอร์ไซค์อยู่บนถนนตามปกติมีรถกระบะตู้ทึบมาชนท้ายเรา ทำ ทำให้รถเราล้มเกิดบาดแผลตามร่างกาย รถที่ชนเราประกันชั้น1 นอกจากค่าขาด ประโยชน์จากการใช้รถแล้ว ผมได้ไปหาข้อมู

เป็นเพื่อนกัน แต่มีความสำพันธ์ที่เกินเพื่อน ช่วงแรกดีมากเลย3-4ปี แต่เป็นเพื่อน เหมือนจะเป็นแฟนในบางครั้งแต่ก็ไม่ใช่ แต่มาตอนนี้เค้าบอกว่าไม่ได้คิดอะไรตั้งแต่แรกอยู่แล้ว ไปไหนด้วยกัน อยู่ด้วยกัน แต่ไม่