ตอนนี้มีความสุขกันไหมครับ... เป็นคำถามที่โผล่ขึ้นมาในหัวระหว่างกำลังนั่งทำงานเงินเดือนหมื่นปลาย ๆ เป็นพนักงานออฟฟิศในเมืองกรุง ห่างบ้าน ห่างพ่อแม่ มีชีวิตแบบมีเงินเก็บเดือนละ 1,500 - 2,000 แล้วแต่ว่าค่าไฟเดือนนั้น ๆ เท่าไหร่ ทำงานแบบเข้าเช้าไปนั่งทำงานข้าง ๆ กับเพื่อนร่วมงานแย่ ๆ ตกเย็นนั่งรถเมล์แบบแออัดหน่อย ๆ เพื่อน ๆ มหาลัยหลาย ๆ คนก็เริ่มห่างหาย เพื่อน ๆ มัธยมยิ่งไม่ต้องพูดถึง เพื่อนที่ทำงานก็ค่อย ๆ ลาออกกันไปทีละคนสองคน เศรษฐกิจก็ไม่ได้ดีอะไรอยากกินอะไรก็ไม่ค่อยได้กิน อยากทำอะไรก็ไม่ค่อยได้ทำ ชีวิตส่งท้ายปีเก่าแบบคนเหงา ๆ ในห้องเช่าเล็ก ๆ คนเดียว ว่าจะคอลหาพ่อแม่สวัสดีปีใหม่แล้วบอกพวกท่านว่าสบายดีมีความสุข... แต่จริง ๆ ก็พึ่งมาสังเกตุว่าตอนนี้เรามีความสุขจริง ๆ หรือเปล่า แล้วถ้าไม่ความสุขเราควรไปเริ่มหาจากตรงไหน... แล้วบนโลกนี้จะมีใครมีความรู้สึกแบบนี้อีกไหมนะ
อยู่ดี ๆ ผมก็รู้สึกแบบนั้นขึ้นมาจริง ๆ ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม ทั้งที่ไม่ได้เดือนร้อนเรื่องเงินในวันนี้ ยังไม่ได้มีหนี้สิน ยังไม่ได้มีปัญหาสุขภาพทั้งของคนที่บ้านและของตัวเอง แต่กลับรู้สึกชีวิตไม่มีความสุขเลยและไม่รู้ด้วยว่าตรงไหนคือความสุขที่เรากำลังมองหา... ผมเห็นหลาย ๆ คนมีปัญหาที่ทำงาน มีปัญหาสุขภาพ แต่เขาก็มีความสุขกับอะไรสักอย่าง เขาหาความสุขเหล่านั้นมาได้ยังไงกันครับ แล้วผมจะมีความสุขแบบนั้นได้บ้างไหม
พอนั่งสมาธิหลับตาคิดถึงเรื่องที่มีความสุข ผมกลับคิดไม่ออกเลยแม้แต่ครั้งเดียว เอาจริง ๆ ผมจำไม่ได้แล้วว่าผมมีความสุขยิ้มและหัวเราะครั้งล่าสุดเมื่อไหร่ แถมความฝันของผมเองก็เริ่มเลือนลางลงเรื่อย ๆ ครั้งนึงผมเคยฝันว่าอยากเป็นนักออกแบบ มีร้านของตัวเองสักร้าน มีชีวิตแบบเรียบง่ายสบาย ๆ แต่วันนี้มันดันไม่ใช่อีกแล้ว ผมไม่รู้สึกว่าอยากออกแบบอะไรอีกแล้ว ไม่รู้สึกว่าร้านของตัวเองจะเป็นเรื่องที่เป็นจริงได้ ไม่รู้สึกว่าออกจากที่ทำงานแล้วจะทำอะไรต่อไป ไม่รู้แม้แต่ว่าอีก 5 ปีข้างหน้าเราอยากจะทำอะไร... เหมือนทุก ๆ อย่างถูกกลบลงไปซะเฉย ๆ
ใครก็ได้ครับช่วยบอกผมหน่อยว่าจะทำยังไงให้ชีวิตรู้สึกมีความสุขกว่านี้
ขอโทษที่บ่นซะยาวนะครับ แต่ใครที่มีปัญหาคล้าย ๆ กันมาร่วมแชร์กันได้นะครับ เพราะตอนนี้ผมรู้สึกว่าทุกอย่างมันว่างเปล่าจริง ๆ และไม่รู้จะทำยังไงต่อไปดีจริง ๆ บางคนก็บอกให้ออกจากงานแล้วหางานใหม่อาจจะทำให้ดีขึ้น บางคนก็บอกให้ทนต่อไปก่อนสักวันมันจะดีขึ้นเอง...
ขอติด Tag ปัญหาชีวิต มนุษย์เงินเดือน ปัญหาวัยรุ่น และสุขภาพจิต นะครับหาก Tag ผิดขออภัยด้วยครับ
ก่อนหมดปี 2563 นี้ผมอยากมีความสุข ช่วยด้วยครับ
อยู่ดี ๆ ผมก็รู้สึกแบบนั้นขึ้นมาจริง ๆ ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม ทั้งที่ไม่ได้เดือนร้อนเรื่องเงินในวันนี้ ยังไม่ได้มีหนี้สิน ยังไม่ได้มีปัญหาสุขภาพทั้งของคนที่บ้านและของตัวเอง แต่กลับรู้สึกชีวิตไม่มีความสุขเลยและไม่รู้ด้วยว่าตรงไหนคือความสุขที่เรากำลังมองหา... ผมเห็นหลาย ๆ คนมีปัญหาที่ทำงาน มีปัญหาสุขภาพ แต่เขาก็มีความสุขกับอะไรสักอย่าง เขาหาความสุขเหล่านั้นมาได้ยังไงกันครับ แล้วผมจะมีความสุขแบบนั้นได้บ้างไหม
พอนั่งสมาธิหลับตาคิดถึงเรื่องที่มีความสุข ผมกลับคิดไม่ออกเลยแม้แต่ครั้งเดียว เอาจริง ๆ ผมจำไม่ได้แล้วว่าผมมีความสุขยิ้มและหัวเราะครั้งล่าสุดเมื่อไหร่ แถมความฝันของผมเองก็เริ่มเลือนลางลงเรื่อย ๆ ครั้งนึงผมเคยฝันว่าอยากเป็นนักออกแบบ มีร้านของตัวเองสักร้าน มีชีวิตแบบเรียบง่ายสบาย ๆ แต่วันนี้มันดันไม่ใช่อีกแล้ว ผมไม่รู้สึกว่าอยากออกแบบอะไรอีกแล้ว ไม่รู้สึกว่าร้านของตัวเองจะเป็นเรื่องที่เป็นจริงได้ ไม่รู้สึกว่าออกจากที่ทำงานแล้วจะทำอะไรต่อไป ไม่รู้แม้แต่ว่าอีก 5 ปีข้างหน้าเราอยากจะทำอะไร... เหมือนทุก ๆ อย่างถูกกลบลงไปซะเฉย ๆ
ใครก็ได้ครับช่วยบอกผมหน่อยว่าจะทำยังไงให้ชีวิตรู้สึกมีความสุขกว่านี้
ขอโทษที่บ่นซะยาวนะครับ แต่ใครที่มีปัญหาคล้าย ๆ กันมาร่วมแชร์กันได้นะครับ เพราะตอนนี้ผมรู้สึกว่าทุกอย่างมันว่างเปล่าจริง ๆ และไม่รู้จะทำยังไงต่อไปดีจริง ๆ บางคนก็บอกให้ออกจากงานแล้วหางานใหม่อาจจะทำให้ดีขึ้น บางคนก็บอกให้ทนต่อไปก่อนสักวันมันจะดีขึ้นเอง...
ขอติด Tag ปัญหาชีวิต มนุษย์เงินเดือน ปัญหาวัยรุ่น และสุขภาพจิต นะครับหาก Tag ผิดขออภัยด้วยครับ