แรกเริ่มเรื่องคือ​ หนูอาศัยอยู่กับแฟน​ (หนูท้อง2เดือน)​และพ่อป่วยอัมพาตไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้​  ก่อนหน้านี้หนูไปเปิดร้านขายอาหารแถวๆบ้านแม่​ และจำเป็นต้องปิดร้านเล็กๆเพื่อมาดูแลพ่อบ้านที่พี่สาวเช่าให้ ในระยะเวลา2ปีที่ผ่านมาหนูและแฟนสลับกันดูแลและแทบไม่มีใครเข้ามาเยี่ยมไม่เคยมีใครมาทำหน้าที่ดูแลแทนหนูแม้แต่1วัน​  หรือวันที่หนูไปสบายแต่แล้วเมื่อ​ สค.62​ หนูคลอดลูกชาย​ และแม่เริ่มเข้ามาหาบ้าง​ มาเล่นกับหลาน​ ไปมาๆบ้าง​ แต่มาหาแค่หลานเท่านั้น​  จนเมื่อต้นเดือน​  ต.ค63หนูอยากเริ่มต้นชีวิตใหม่อยากมีรายได้เพื่อหาเลี้ยงพ่อให้มากขึ้นโดยจะได้ไม่ต้องรบกวนคนอื่นเพื่อ​อหยิบยืมค่าอาหารแพมเพิสต่างๆ​  หนูเลยคุยกับแม่ว่าอยากขายของ​ และตัวแม่ก็อยากขายแต่เค้าเป็นมะเร็ง​ อาการสงลแล้ว​ แต่ด้วยความที่เค้าพักอยู่กับแฟนใหม่บ้านที่เราเคยไปขายของก่อนที่พ่อจะป่วย​ เราจึงตกลงจะกลับไปขายอีกเพราะมีฐานลูกค้าเยอะ​ เพราะไปหาเช่าที่ตามตลาดหรือหน้าบ้านคนก็ยังหาไม่ได้​ จึงตัดสินใจเชื่อคำพูดแม่​ ว่าช่วงนี้เขาอยู่คนเดียวสามีจะไปทำงานตจว.อีกหลายปี  ซึ่งช่วงที่คุยกันแฟนแกอยู่ตจว.หลายเดือนแล้วค่ะ​ เราก็ใจนึงอยากดูแลแม่จึงตัดสินใจนำเงินก้อนไปลงทุนโดยไม่บอกแฟนปรึกษากันก่อน​ คงจะเป็นก้อนใหญ่ก้อนเดียวที่หาได้แล้วค่ะ(จึงเสียใจและผิดหวังมาก)​วันแรกให้แฟนหยุดงาน​ ไปช่วยซื้อปูนมาเทหน้าบ้านต่อก๊อกน้ำทำเคาน์เตอร์​ใหม่​ ซื้อไม้มาหมดเยอะมากและวันที่2​ แฟนแม่กลับมาด้วยคำพูดว่าออกจากงานแล้วไม่ไปทำอีกแล้วซึ่ง​ เราถอดใจแล้ว​ เพราะลงทุนหลายพันแล้วค่ะ​ จึงจำใจทำต่อและค้าขาย​ และจริงอย่างที่คิดไว้​ เค้าจะต้องมาทำของในร้านเรากินซึ่งแม่เราเป็นคนจัดแจงสำคัญและไม่ช่วยเลี้ยงลูกเราอย่างที่สัญญาจนเราเชื่อมั่น​ บ้านติดริมถนนใหญ่ค่ะ​ และชอบปล่อยหลานวิ่งลงมาริมถนนไม่ค่อบอยากเดินตาม​ ปละอีกหลายเรื่องค่ะ​ ทำให้เราผิดหวังเสียใจทุนจมเยอะเป็นหนี้หนักมาก​ เราถอนตัวออกมาจากตรงนั้น​ และตอนนี้แม่เราขายเอง​ อ้อ​ เขา​พยามสวมรอยขายตั้งแต่วันที่เราปิดร้านไว​ ขายแบบจับเสือมือเปล่า​ ด้วยเหตุผลอ้างว่าเสียดายลูกค้า​ แต่ก่อนหน้านี้ไม่เคยคิดทำมาค้าขายอะไรนะคะ​ แต่ตอนนี้มีแฟนแกก็อยากขายมากมานานแล้วค่ะแต่ไม่กล้าเริ่มกันเอง​  หรือบางวันก็เราหยุดก็เอาเนื้อวัว​ เนื้อหมูที่เราแช่ไว้มาทำขายเก็บเงินเอง​ เพื่อตัวเองค่ะ จนตอนนี้เราเหลือเงินก้อนเล็กๆไม่กี่พันมาเริ่มต้นเองตลาดนัด​ ซึ่งเสียค่าที่วันละ200​ และขายไม่กี่วันก็เจ๊งแล้วค่ะ​ หมดทุกสิ่งทุกอย่างเหลือแต่อุปกรณ์​ ค่าใช้จ่รยประดังเข้ามาตอนนี้เงินซื้อของใช้พ่อและลูกยังแทบไม่มีค่ะจากอาหารวันละ3มื้อลดเหลือ2มื้อและตอนนี้ปีใหม่หางานทำยากมากค่ะ​ แชะเราเป็นโรคภูมิบกพร่องน้ไเหลืองเสียตอนนี้โรคกำเริบเพราะทานยาแล้วผื่นประทุออกมาเครียดและอยากตายค่ะรู้สึกแย่ไปหมดมีรถเก๋งๆเก๋าๆไว้ขับพาพ่อไปหาหมอก็ขายเอาเงินไปชงทุนขายของและก็ไม่รอดค่ะ​ มูฟออนจากสิ่งที่แม่ทำไม่ได้จิตใจย่ำแย่มากๆค่ะ​ พยามคิดว่าทำบุญ​ให้ที่เค้าทำมาหากินแต่อดนึกไม่ได้ว่าเขาทำไมไม่สงสารเราค่ะทั้งที่เราห่วงเค้า​ จมทุกข์​จุกในอกวนๆอยู่เรื่องเดียวค่ะเพราะเสียดายเงินก้อนถ้าเราเชื่อแฟนเราที่ผ่านทุกข์​มาด้วยกันคงมีที่หน้าร้านดีๆค้าขายมีความสุขค่ะ​ หนูเสียใจมากๆค่ะสงสาร​ คนที่เราดูแลอยู่  ตอนนี้แม่ขายของเองมีความสุขกับครอบครัวเขาค่ะ