ทำยังไงดีคะหลานสาวเริ่มมีอาการติดเกมส์ค่ะ

ตามหัวกระทู้เลยค่ะตอนนี้เครียดมากมารู้ตัวตอนสายไปจริงๆว่าเลี้ยงหลานมาแบบผิดๆตลอดหลานอาศัยอยู่กับเราค่ะพ่อเค้าทำงานอีกจังหวัดนึงหลานมาอยู่กับคุณปู่คุณย่า(ก็คือแม่เรา)​แล้วก็เรา​ คือหลานอยู่กับเรามาตั้งแต่2ขวบค่ะมาเรียนที่นี่เสาร์อาทิตย์​หรือวันหยุดพ่อเค้าก็จะมารับไปนอนด้วยพอถึงวันที่มีเรียนก็จะมาส่งตอนเช้าพวกเราใช้ชีวิตแบบนี้มาเรื่อยๆค่ะส่วนตัวคิดว่าตัวแม่กับพ่อเราก็ตามใจหลานพอตัวแล้วก็มาบวกกับตัวเราที่พอเริ่มโตระยะห่างระหว่างเรากับหลานก็เริ่มเพิ่มขึ้นค่ะตอนที่เรายังเด็กๆเราสนิทกันมากเล่นกันมาตลอดอาบน้ำด้วยกันพาไปด้วยตลอดเรื่องนี้เราก็มีส่วนผิดค่ะนึกแล้วมันก็รู้สึกผิดมันจุกอกไปหมดพอเราเริ่มโตขึ้นเวลาน้องชวนไปเล่นอะไรเราก็จะอ้างตลอดแบบมันขี้เกียจ​อะค่ะพอนานไปเข้าน้องก็เริ่มเปลี่ยนจากการวิ่งเล่นมาเป็นสื่อในโทรศัพท์​แทนเราเป็นอาที่แย่เรารู้ค่ะ(เราอยากแก้ไขในส่วนตรงนี้)​พอหลายปีเข้าน้องเราก็เริ่มเล่นเกมส์ค่ะแล้วก็เริ่มมีอาการหงุดหงิดถ้าไม่ได้เล่นหรือใครขัดใจพูดอะไรไม่ยอมฟังเถียงสุดตัวไม่ยอมคือไม่ยอมจนเราในตอนนั้นที่มองแม่เราดุหลานตีหลานเรายังเหนื่อยแทนเพราะมันไม่ยอมจริงๆจนเเม่เราพ่อเราก็ต้องยอมก่อนตลอดแต่ไอ้อาการหงุดหงิดโมโหง่ายไม่ยอมคนเป็นมาแต่เด็กเลยค่ะแบบเหมือนตอนท้องแม่เค้าหงุดหงิดอารมณ์​ไม่ดีแล้วมันส่งผลต่อลูกในท้องหรือเปล่าเราก็ไม่แน่ใจ​ ในส่วนของพ่อกับแม่ของหลานเราในมุมมองของเราพี่ชายเราตอนหลานเราเด็กๆพี่เราเลี้ยงได้ดีเลยค่ะแต่มีช่วงนึงที่พี่เราต้องย้ายที่ทำงานไปไกลกว่าเดิมจนบางอาทิตย์​กลับบ้างไม่กลับ​บ้างบวกกลับหัวหน้า​พี่เราไว้ใจพี่เรามากจนสั่งงานแต่พี่เราตลอด😂จนเหมือนช่วงนึงเค้าก็ต้องหมกมุ่นกับงานแล้วพี่เราก็ต้องขายของหลังจากกลับจากที่ทำงานด้วยค่ะเก็บร้านอีกทีก็2-3ทุ่มพูดได้ว่าพี่เราเป็นข้าราชการ​แต่รายจ่ายก็ค่อนข้าง​เยอะ​ทำให้วันนึงนอกจากกลับมาจากที่ทำงานยังต้องกลับมาขายของอีกเก็บร้านอีกเพื่อให้เงินมันหมุนได้สะดวก​ พี่เราก็เริ่มปล่อยลูกไว้กับคอมกับสื่อต่างๆที่สามารถให้น้องเราคลายเหงาได้แทนพี่เราแต่ถ้ามีเวลาว่างพี่เราก็จะใช้เวลากับน้องนะคะพาไปเที่ยวทำชิงช้าให้ทำอะไรให้หมดแล้วพูดได้ว่าในบรรดา​ครอบครัว​น้องเรากลัวพี่เราที่สุดค่ะแต่จะให้พูดว่าดี100%คงไม่ได้เพราะเวลาว่างบางครั้งพี่เราก็ปล่อยให้น้องเล่นคอม3-4ชม.แล้วก็เอาน้ำเอาข้าวไปให้พอกิน​ มันก็มีทั้งดีและไม่ดีที่พี่เราดูแลสั่งสอนน้องค่ะ​  ในส่วนของแม่น้องั้นก็ทำงานอยู่ต่างจังหวัด​เหมือนกัน​ค่ะคนละจังหวัด​กับ​พี่​เรา​ด้วย​ แต่ก็ไม่ได้ไกลกันมากเรารู้สึกว่าตัวแม่น้องกับน้องค่อนข้าง​มีระยะห่าง​กันค่ะอาจจะด้วยเพราะตัวพี่เค้าไม่ค่อย​ได้เลี้ยงเพราะ​ต้องไปทำงานตั้งแต่๒ขวบเลยกลับบ้างไม่กลับบ้างถ้าไม่ติดงานอะไรเค้าจะกลับค่ะแต่เหมือนกลับมาก็มากอดลูกเสร็จ​ปุ๊บ​ก็โทรศัพท์​คนละเคลื่องไม่ได้หากิจกรรมอะไรทำกับลูกนอกจากหาเสื้อผ้า​ของเล่นที่น้อง​อยากได้มาให้แล้วก็พากันไปเที่ยว๓คนพ่อแม่​ลูก​เท่านั้นค่ะข้าวปลาก็จะใหแม่ของพี่เค้าเป็นคนหาให้ลูกเค้ากินค่ะหรือไม่ถ้าเค้าทำหรือสั่งให้ได้เค้าก้ทำค่ะ​ กลับมาที่พ่อกับแม่เรานะคะสองคนนี้ด้วยความเป็นหลานคนแรกแล้วแก่กันแล้ว60ทั้งคู่ก็เลี้ยงหลานแบบคนสมัยก่อนค่ะเน้นให้กินอิ่มนอนอุ่นเรื่องการบ้านอะไรก็ไม่ค่อยได้สนใจกันเพราะก็ทำไม่ได้ใส่ใจแล้วคงเชื่อใจเด็ก​ บางครั้งถ้าน้องเราดื้อเกินไปก็ดุด่าตีปกติแต่ก็จะมีบางครั้งที่พวกเค้าอาจจะไม่ทันคิดและพูดอะไรที่มันกระทบกับจิตใจน้องบ้างเกินไปเราก็จะเตือนแต่บางครั้งเค้าก็อาจจะไม่ฟังและว่าเราเพราะคิดว่าตัวเองอยู่มานานอาบน้ำร้อนมาเยอะบางเรื่องมันก็จริงค่ะอย่างที่เค้าว่าแต่บางเรื่องมันก็ไม่ใช่​ เฮ้อมาถึงตรงนี้เราอยากจะขอคำปรึกษาทุกคนค่ะว่าเราจะเริ่มปรับแก้อะไรได้บ้างคะจะเริ่มจากตรงไหนเราไม่สนค่ะว่าน้องเราจะได้ที่เท่าไหร่ของห้องขอแค่ให้มีความรับผิดชอบในหน้าที่แล้วมีจิตใจสดใสไม่เครียดหงุดหงิดเราก็โอเคแล้วค่ะ​ เราอยากปรับทัศนคติ​ใหม่ทั้งบ้านเพราะที่ผ่านมาเราเลี้ยงดูกันมาแบบผิดๆจริงๆอยากให้น้องมีเรื่องอะไรไม่สบายใจก็มาปรึกษาเราได้ไม่ใช่คิดว่าถ้าปรึกษาไปก็คงไม่ได้อะไรนอกจากดุด่าเค้าทำให้เค้าหงุดหงิด​ ไม่มีกำแพงระหว่างเรา​ ให้พื้นที่สำหรับกันและกันแต่ความรับผิดชอบก็ต้องมีด้วย​ ขอบคุณ​ล่วงหน้านะคะ😔😔