คือแม่ชอบไล่ให้ไปตาย ไปที่ไหนก็ไป ไม่ใช่ลูกกู แม่ชอบพูดเหมือนเราเกิดมาเป็นตัวปัญหา เหมือนท่านไม่พร้อมที่จะให้เราเกิดมาอยู่แล้ว แล้วแม่ไปเอาลูกของน้องแม่มาเลี้ยงอีก คือน้องอยากได้อะไรได้หมด แต่กับเราที่เป็นลูกแท้ๆขออะไรไม่เคยได้ คือเข้าใจแหละว่าเป็นน้อง ยังเด็กอยู่ แต่บางทียังไงมันก็น้อยใจ แต่คือเราเป็นลูกไหมอะ เราตั้งใจเรียนมากนะ เกรดออกมา 3.90 เราพูดให้แม่ฟังแต่แม่กลับไม่ดีใจเลย แต่กับน้องได้แค่เกรด 2 กว่าแม่ดูดีใจมาก คือแบบน้อยใจนะบางที แต่ก็ไม่กล้าพูดอะไรไปอยู่ดี เคยมีหลายครั้งที่เรารู้สึกดิ่งมากๆ เคยนอนคิดว่าถ้าตายๆไปก็คงจบ คงจะไม่มีอะไรให้คิดมากแล้ว แต่ก็ไม่กล้าทำอยู่ดี เพราะในใจยังอยากใช้ชีวิต อยากทำในสิ่งที่ยังไม่ได้ทำ ตอนนี้รอแค่จบก็จะได้ออกจากบ้านหลังนี้แล้ว จะได้ใช้ชีวิตของตัวเองแล้ว บอกกับตัวเองว่าทนหน่อยนะ แต่ถ้าไม่ไหวก็คงบอกพ่อแล้วก็ย้ายกลางคัน แล้วแม่ก็คงดูถูกพ่อกับเราอีก เพราะตอนนี้พ่อกับแม่เราหย่ากันแล้ว แม่เราไม่ชอบพ่อเรามาก
แม่ชอบไล่ให้ไปตาย ทำยังไงดีคะ