อยากตัดครอบครัวออกจากชีวิตมากๆค่ะ ไม่เคยมีความสุขเลย

มีใครมีวิธีลดความเครียดเวลาที่บ้านตามบ้างมั้ยค่ะ 
เวลาอยู่มอ ที่บ้านติดGPSจะโทรตลอด ออกไปไหนจะโทรตลอดค่ะ บางวันตะคอกเลยว่าไม่อยู่หอติดเที่ยว บางทีเราไม่ได้เที่ยวเลยค่ะ ทำงานนอกสถานที่
วันหยุดงี้จะให้กลับบ้านด่วนเลย ห้ามไปไหนเลยค่ะ 
ทำงานไม่สะดวกเลยค่ะ จะขัดไม่กลับบ้านก็ไม่ได้ค่ะ 
อยู่บ้านก็มีแต่หดหู่ โดนต่อว่า โดนใช้ทำงาน จะนอนก็อึดอัดเพราะแค่นอนดิ้นรบกวนคนอื่นก็โดนว่า แต่คนอื่นไม่เกรงใจเราเลยค่ะ พอเราบอก ก็เงียบใส่ไม่พูดด้วยทำหนักกว่าเดิม บางคนต่อว่าเราเลย แถมต้องทำงานช่วยกันตลอด แค่เผลอนิดหน่อยก็โดนห่าว่าไม่ทำ คือต้องทำอย่างรวดเร็วและทันที มีดบาดมือขณะล้างจานต้องล้างต่อให้เสร็จไรประมาณนี้ บางครั้งเราเหนื่อยจนท้อไม่อยากกลับ ยิ่งโดนว่า ยิ่งโดนโทรจี้ตอนเรียนนี่ยิ่งประสาทค่ะ ไม่รับก็โดนต่อว่า บางครั้งก็บุกมาหาที่มอเลย 😥เราพยามไม่เครียดแต่สภาพแวดล้อมโดนต่อว่าบ่อยๆไม่โอเค เห็นครอบครัวอื่นพ่อแม่อยากให้ลูกมีความสุขอยากได้อะไรก็ได้ พ่อแม่ยอมสละทุกอย่าง ก็รู้สึกนอยด์ทุกครั้งค่ะ
นี่โดนคุมเข้มแต่เด็กเลย ไม่เคยมีสังคมเลยค่ะ ขนาดตอนเรียนมัธยมยังโดนไปรับไปส่งเลยเพราะกลัวเราออกไปไหน
ถ้าเรียนจบมากลัวว่าจะต้องอยู่บ้านจนตายไปเลยด้วย เคยคิดจะหนีออกจากบ้านก็โดนแจ้งความตามกลับมา รู้สึกเหมือนตายทั้งเป็นอยู่ทุกวันค่ะ
เราไม่ได้อยู่กับพ่อแม่นะคะ อยู่กับปู่ย่า แถมอยู่ห้องรวมกับน้องด้วย อึดอัดทุกครั้งที่ต้องอยู่บ้าน ที่เราไม่สามารถทำอะไรตามใจตัวเองได้เลยค่ะ 
เคยคิดอยากตายด้วยซ้ำ เพราะว่าถ้าอยู่แบบนี้ไปจนแก่ เราคงไม่มีความสุขตลอดไป
มีแต่คนพูดว่าเรียนจบทำงานก็แฮปปี้เอง แต่โดนคุมชะตาชีวิตแบบนี้ เราเหนื่อยจนไม่อยากเจอครอบครัวเลยค่ะ ไม่ว่าใครก็ตามที่อยู่ในครอบครัวนี้
อึดอัดมากค่ะ แบบขั้นสุดๆ 
จะว่าเราอกตัญญูที่ไม่อยากอยู่บ้านก็ได้ค่ะ เราไม่ไหวจริงๆ