ก่อนอื่นเลยเราขอใช้ตัวย่อเพื่อนว่า ม. ใช้ผชแทนว่า ค.
คือเรื่องมีอยู่ว่าเราชอบค.มากแบบคือไปกินข้าวไปเที่ยวซื้อของไปให้กันแล้วม.ก็สนับสนุนเราทุกอย่างเชียนู้นนี้นั้นและพอผ่านไปเราก็เกิดทะเลาะกับค.เลยห่างกันไปแบบปรับความรู้สึกทบทวนตัวเองกันแล้วเราก็อยากกลับไปเหมือนเดิมและรู้ว่าตัวเองผิดจริงเลยทักไปขอคุยขอโทษแล้วในช่วงนั้นเรามีความรู้สึกว่าม.แปลกๆแบบพูดถึงค.บ่อยกว่าเราตามกดไลกดเม้นเร็วกว่าเราในดิสก็ชอบอยู่คาสายดึกๆกับค.2คนทั้งที่มีงานกันเราก็เลยสงสัยเลยพูดออกไปแต่ก็ไม่มีอะไรเราก็เลยกลับมาโทษตัวเองว่าทำไมถึงคิดมากทำไมถึงไม่เชื่อใจนั้นเพื่อนเรานะพอผ่านไปเดือน1เราก็แบบไม่ได้ไปคุยกับเขาอีกเลยแล้วเมื่อวันที่5-6ธันวาเพื่อนเดินมาสรภาพกับเราว่าชอบ ค. เราก็คิดว่าล้อเล่นเลยไม่ไรพอถัดมาตอนเข้าแถวมันก็เริ่มพูดประมาณว่าเนี่ยมีผญแอดค.มา ม.ให้รับไหมอะไรก็ไม่รู้สรพัดอย่างละเราก็เริ่มรู้แล้วว่าเราไม่ได้คิดไปเองตอนนั้นคือความรู้สึกเราพังมากแบบมากๆเราไม่ได้เสียใจที่เพื่อนชอบค.หรืออะไรแต่เราเสียใจตรงที่ว่ามันพูดกับเราว่า"เข้าใจความรู้สึกกูหรือยังตอนพูดถึงเข้า"คือเราเฟวมากตรงนี้ทั้งที่เราไม่รู้เลยว่ามันชอบเลยพูดถึงเขาตามภาษาคนแอบชอบอ่ะเนาะแต่มันรู้ไงว่าเราพึ่งเลิกคุยกันไปแถมไม่ได้เลิกรักเขาเลยแต่มันดันพูดให้เราฟังเราโครตเฟวทั้งเรื่อง ค. ม. เลยละวันนี้ตอนช่วงบ่ายเราก็แกล้งๆพูดว่าชอบพี่ไม้ซึ่งมารู้ที่หลังว้าอยู่ห้องเดียวกับ ค. แล้วนี้ตกใจแต่ ม.พูดว่าไม่ต้องกังวลกูบอกค.ไปละว่าชอบพี่ไม้คือความรู้สึกเราคือบอกทำไมอ่ะทำไมต้องบอกเพราะใจเรายึดมั่นมากๆว่ารักค.ถ้าค.รู้ก็จะมองเรายังไงแล้วพี่ไม้อีกละแต่เราแบบยอมเป็นคนเลวไปเลยนะยอมเจ็บคนเดียวเงียบๆแม้จะไปเห็นแชทที่ค.กับม.คุยกันตลอดก็เถอะเรายอมที่จะยิ้มให้ทั้ง2คนว่าเราโครตสบายดีเราokแต่ใจเราพังไปเกือบครึ่งโดยนิสัยเราไม่ใช่คนยอมคนเพื่อนๆเรารู้แต่เรามักจะยอมเพื่อนรักเพื่อนมากแค่ความรู้สึกเพื่อนก่อนตัวเองเสมอแม้ใจเราจะแตกไปกี่รอบเราก็ยังเห็นมันเป็นเพื่อน
ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านและความคิดเห็นนะคะเราแค่อยากจะระบายเพราะเราไม่กล้าระบายกับใครแล้วขอบคุณจริงๆค่ะ
ป.ล.ล่าสุดในสายตาค.กับคนอื่นที่ม.ไปเล่าว่าเราหลายใจใส่ร้ายเราว่าเราผิดเราแย่งค.ไปจาก ม. เราโดนเกลียดไปเกือบครึ่งห้องพี่เขาและห้องเราแล้วค่ะเราเบือกที่จะนิ่งเฉยเพราะพูดไปยังไงก็ไม่มีใครรับฟังเราเลยเราแค่ขอว่าถ้าผ่านตรงนี้ไปได้สักวันเราต้องเข็มแข็งขึ้นและหันไปเปิดใจใหม่ได้ในสักวันและเราจะสามารถที่จะยิ้มแบบที่คนอื่นเคยมองว่าเรายิ้มได้สดใสอีกครั้ง
ป.ล.2 เราไม่รู้ว่าตัวเองเป็นโรคซึมเศร้าไหมแต่แบบประเมินในเว็บเราได้เต็มว่าคุณเป็นโรคซึมเศร้า
ถ้าเกิดเพื่อนทำแบบนี้กับเราควรทำไงดีคะ
คือเรื่องมีอยู่ว่าเราชอบค.มากแบบคือไปกินข้าวไปเที่ยวซื้อของไปให้กันแล้วม.ก็สนับสนุนเราทุกอย่างเชียนู้นนี้นั้นและพอผ่านไปเราก็เกิดทะเลาะกับค.เลยห่างกันไปแบบปรับความรู้สึกทบทวนตัวเองกันแล้วเราก็อยากกลับไปเหมือนเดิมและรู้ว่าตัวเองผิดจริงเลยทักไปขอคุยขอโทษแล้วในช่วงนั้นเรามีความรู้สึกว่าม.แปลกๆแบบพูดถึงค.บ่อยกว่าเราตามกดไลกดเม้นเร็วกว่าเราในดิสก็ชอบอยู่คาสายดึกๆกับค.2คนทั้งที่มีงานกันเราก็เลยสงสัยเลยพูดออกไปแต่ก็ไม่มีอะไรเราก็เลยกลับมาโทษตัวเองว่าทำไมถึงคิดมากทำไมถึงไม่เชื่อใจนั้นเพื่อนเรานะพอผ่านไปเดือน1เราก็แบบไม่ได้ไปคุยกับเขาอีกเลยแล้วเมื่อวันที่5-6ธันวาเพื่อนเดินมาสรภาพกับเราว่าชอบ ค. เราก็คิดว่าล้อเล่นเลยไม่ไรพอถัดมาตอนเข้าแถวมันก็เริ่มพูดประมาณว่าเนี่ยมีผญแอดค.มา ม.ให้รับไหมอะไรก็ไม่รู้สรพัดอย่างละเราก็เริ่มรู้แล้วว่าเราไม่ได้คิดไปเองตอนนั้นคือความรู้สึกเราพังมากแบบมากๆเราไม่ได้เสียใจที่เพื่อนชอบค.หรืออะไรแต่เราเสียใจตรงที่ว่ามันพูดกับเราว่า"เข้าใจความรู้สึกกูหรือยังตอนพูดถึงเข้า"คือเราเฟวมากตรงนี้ทั้งที่เราไม่รู้เลยว่ามันชอบเลยพูดถึงเขาตามภาษาคนแอบชอบอ่ะเนาะแต่มันรู้ไงว่าเราพึ่งเลิกคุยกันไปแถมไม่ได้เลิกรักเขาเลยแต่มันดันพูดให้เราฟังเราโครตเฟวทั้งเรื่อง ค. ม. เลยละวันนี้ตอนช่วงบ่ายเราก็แกล้งๆพูดว่าชอบพี่ไม้ซึ่งมารู้ที่หลังว้าอยู่ห้องเดียวกับ ค. แล้วนี้ตกใจแต่ ม.พูดว่าไม่ต้องกังวลกูบอกค.ไปละว่าชอบพี่ไม้คือความรู้สึกเราคือบอกทำไมอ่ะทำไมต้องบอกเพราะใจเรายึดมั่นมากๆว่ารักค.ถ้าค.รู้ก็จะมองเรายังไงแล้วพี่ไม้อีกละแต่เราแบบยอมเป็นคนเลวไปเลยนะยอมเจ็บคนเดียวเงียบๆแม้จะไปเห็นแชทที่ค.กับม.คุยกันตลอดก็เถอะเรายอมที่จะยิ้มให้ทั้ง2คนว่าเราโครตสบายดีเราokแต่ใจเราพังไปเกือบครึ่งโดยนิสัยเราไม่ใช่คนยอมคนเพื่อนๆเรารู้แต่เรามักจะยอมเพื่อนรักเพื่อนมากแค่ความรู้สึกเพื่อนก่อนตัวเองเสมอแม้ใจเราจะแตกไปกี่รอบเราก็ยังเห็นมันเป็นเพื่อน
ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านและความคิดเห็นนะคะเราแค่อยากจะระบายเพราะเราไม่กล้าระบายกับใครแล้วขอบคุณจริงๆค่ะ
ป.ล.ล่าสุดในสายตาค.กับคนอื่นที่ม.ไปเล่าว่าเราหลายใจใส่ร้ายเราว่าเราผิดเราแย่งค.ไปจาก ม. เราโดนเกลียดไปเกือบครึ่งห้องพี่เขาและห้องเราแล้วค่ะเราเบือกที่จะนิ่งเฉยเพราะพูดไปยังไงก็ไม่มีใครรับฟังเราเลยเราแค่ขอว่าถ้าผ่านตรงนี้ไปได้สักวันเราต้องเข็มแข็งขึ้นและหันไปเปิดใจใหม่ได้ในสักวันและเราจะสามารถที่จะยิ้มแบบที่คนอื่นเคยมองว่าเรายิ้มได้สดใสอีกครั้ง
ป.ล.2 เราไม่รู้ว่าตัวเองเป็นโรคซึมเศร้าไหมแต่แบบประเมินในเว็บเราได้เต็มว่าคุณเป็นโรคซึมเศร้า