.....

ไม่กล้าระบายไห้ใครฟังขอระบายในนี้แทนละกัน ตอนนี้เราศึกษาอยู่ที่ม.รามคำแหง คณะวิทยาศาสตร์ สาขาภาควิชาเคมี ปีนี้ก็เรียนปีที่3แล้วค่ะ แต่เก็บหน่วยกิตได้ไม่ถึงไหนเลย ทึ่เลือกเรียนเคมีเพราะเป็นวิชาที่เราชอบมากที่สุดตอนเรียนม.ปลาย (แล้วก็โง่ที่สุด😂) พอมาเรียนระดับมหาลัยคือแบบ....อิหยังว่ะ ตั้งแต่เข้าไปเรียนเราไม่มีเพื่อนเลย นั่งเรียนคนเดียว กินข้าวคนเดียว ไม่เข้าใจอะไรตรงไหนก็ไม่กล้าปรึกษาใคร เรื่องเพื่อนเราไม่ซีอยู่แล้ว เครียดที่สุดคือเราจะเรียนจบมั้ย เราาจะท้อก่นมั้ย ตั้งเเต่เรียนมาไม่เข้าใจอะไรเลย ใจนึงก็ไม่อยากเรียนต่อแล้ว ใจนึงก็อยากเรียนไห้จบอาจจะไม่จบภายใน4ปีเหมือนคนอื่นๆ แต่ก็น่าจะไม่ถึง8ปี เพราะสงสารพ่อแม่ เรียนรามสำหรับคนอื่นแล้วค่าใช้จ่ายอาจจะไม่ได้เยอะอะไร แต่สำหรับเราอ่ะ รู้สึกเสียดายมากเลยนะกว่าพ่อจะหาตังมาให้ได้ งาตพาร์ทไทม์เราก็ไม่ได้ทำ อายุ22แล้วทุกวันนี้ยังขอเงินพ่อแม่อยู่เลย รู้สึกระอายใจนิดๆ พ่อแม่เขาก็หวังไห้เราเรียนจบไวๆจะได้ทำงานช่วยค่าใช่จ่ายในบ้าน มีคนคอยไห้กำลังเยอะแต่เราก็ยังรู้สึกท้อและสิ้นหวังอยู่ดี😢

สำหรับใครที่เข้ามาอ่านกระทู้นี้ มีใครเป็นแบบเรามั้ย แล้วจัดการกับชีวิตตัวเองยังไงกันบ้างคะ