ตอนเราปลอบใจตัวเองหรือคนอื่นที่เราไว้ใจปลอบใจเรา ตอนเศร้าแล้วร้องไห้บ้าง

เพิ่งถูกแฟนบอกเลิกไปแบบกระทันหัน ตอนนี้ก็ครบ 2 เดือนแล้ว ตอนนี้ยังทำใจไม่ได้เลย ที่ผ่านมาหนีมาอยู่คนเดียว ตปท หวังว่าจะช่วยได้ แต่ตอนนี้กำลังจะกลับไทยซึ่งยังไม่อยากกลับไปเลย เพราะรู้สึก trigger ต้องซ่

เวลามีความทุกข์ เช่น ทะเลาะกับแฟน สอบตก ชีวิตฮ่วย ถึงต้องคิดถึงบ้าน คิดถึงแม่ ทั้งที่ก็ไม่ได้ช่วยให้ดีขึ้นเลย กลับทำให้เสียใจหนักกว่าเดิม ร้องไห้หนักกว่าเดิม... ยิ่งพอได้คำปลอบจากแม่ จากคนในบ้าน ยิ่ง

ตอนนั้นตัวผมอายุ 16 ปี เรียนอยู่ชั้น ม.4 ปี พ.ศ.2543 หรือ ค.ศ.2000 มีครอบครัวที่อบอุ่นทั้ง พ่อ แม่ และ ตัวผม อาศัยอยู่เป็นบ้านครึ่งปูนครึ่งไม้ เป็นบ้านสวน เหตุการณ์ที่ทำให้เป็นโรคซึมเศร้าระยะหนึ่ง มี

ไม่ว่าจะใครก็มีความทุกข์ด้วยกันทั้งนั้น แต่จะมากจะน้อยแตกต่าง ที่เราเก็บเรื่องนี้มาเล่าเพราะเรามีรุ่นพี่คนนึง มาคุยกับเราในเรื่องของความรู้สึกแต่พอแฟนเค้าโทรมาเราเองเป็นน้องนั่งอยู่ด้วยเห็นเค้าคุยโทรศ

แต่บางทีมันก็ร้องไม่ออก น้ำตาตกใน ใจเป็นทุกข์, ทั้งสมอง และใจ มันยุ่งเหยิง และท้อใจ เหนื่อยใจ ไม่มีใครมารับฟังและให้คำปรึกษา คิดลูปไปอยู่คนเดียว

หรือเพราะถ้าสถานการณ์ในชีวิตเรามันยังเศร้า ยังคงโดดเดี่ยว (ไม่มีคนใจดีแล้วเลย คนในครอบครัวพากันทยอยจากไป สามีพาลูกออกไปอยู่กับเขา) เราอยากรู้ว่า เราจะ ดีขึ้นได้ยังไง การกินยา มันดูเหมือนไม่ค่อยช่วย เร

ค่ะตามชื่อกระทู้เลยค่ะ ตอนขึ้นม.ปลายมาใหม่ๆ เห็นเพื่อนคนนี้ นะคะ โดนเพื่อนของเขาทิ้งค่ะเหมือนว่ามีปัญหากันตอนม.ต้น เห็นอยู่คนเดียวบ่อยโดนทิ้งบ่อยรู้สึกสงสารเลยไปทำความรู้จักและเอามาอยู่ในกลุ่มด้วยค่ะ

แม่คนหนึ่ง เศร้าหมอง ร้องไห้หนัก เพราะเพื่อนมัก รุมด่า ว่าไม่สวย เธอกอดลูก น้ำตาไหล ใจระทวย ลูกจึงช่วย ปลอบใจ ให้แม่เลย แม่ถามลูก ตอบด้วย แม่สวยไหม ลูกตอบไว ตามจริง ทุกสิ่งเอ๋ย ใบหน้าแม่ แย่ห่วย ไม่ส