ตอนเราปลอบใจตัวเองหรือคนอื่นที่เราไว้ใจปลอบใจเรา ตอนเศร้าแล้วร้องไห้บ้าง

เวลามีความทุกข์ เช่น ทะเลาะกับแฟน สอบตก ชีวิตฮ่วย ถึงต้องคิดถึงบ้าน คิดถึงแม่ ทั้งที่ก็ไม่ได้ช่วยให้ดีขึ้นเลย กลับทำให้เสียใจหนักกว่าเดิม ร้องไห้หนักกว่าเดิม... ยิ่งพอได้คำปลอบจากแม่ จากคนในบ้าน ยิ่ง

ตอนนั้นตัวผมอายุ 16 ปี เรียนอยู่ชั้น ม.4 ปี พ.ศ.2543 หรือ ค.ศ.2000 มีครอบครัวที่อบอุ่นทั้ง พ่อ แม่ และ ตัวผม อาศัยอยู่เป็นบ้านครึ่งปูนครึ่งไม้ เป็นบ้านสวน เหตุการณ์ที่ทำให้เป็นโรคซึมเศร้าระยะหนึ่ง มี

ไม่ว่าจะใครก็มีความทุกข์ด้วยกันทั้งนั้น แต่จะมากจะน้อยแตกต่าง ที่เราเก็บเรื่องนี้มาเล่าเพราะเรามีรุ่นพี่คนนึง มาคุยกับเราในเรื่องของความรู้สึกแต่พอแฟนเค้าโทรมาเราเองเป็นน้องนั่งอยู่ด้วยเห็นเค้าคุยโทรศ

เพื่อนชายสนิทมาก อกหักอย่างแรง เครียดมากจนจะคิดสั้น ไอ้เราก็คอยปลอบอยู่เป็นเพื่อนตลอด แรกๆก็อยู่เป็นเพื่อนจนดึกแล้ว กลับบ้าน อยู่มาวันหนึ่ง มันเกิดพูดมาว่าให้นอนเป็นเพื่อนทีบ้านสักพัก ไม่อยากอยู่ตัวค

ค่ะตามชื่อกระทู้เลยค่ะ ตอนขึ้นม.ปลายมาใหม่ๆ เห็นเพื่อนคนนี้ นะคะ โดนเพื่อนของเขาทิ้งค่ะเหมือนว่ามีปัญหากันตอนม.ต้น เห็นอยู่คนเดียวบ่อยโดนทิ้งบ่อยรู้สึกสงสารเลยไปทำความรู้จักและเอามาอยู่ในกลุ่มด้วยค่ะ

สวัสดีค่ะ หนูอายุ 16 กำลังจะ 17 ปี ที่มาตั้งกระทู้นี้เพราะหนูแบกเรื่องราวที่หนักหน่วงมานานมากจนไม่รู้จะทำยังไง เรื่องของหนูมันโหดร้ายจนอาจเป็นข่าวได้เลย แต่หนูไม่อยากมีปัญหากับใครและไม่อยากดัง แค่อยาก

เชื่อว่าคนทุกคนไม่อยากจะแสดงความอ่อนแอให้ใครเห็น แต่ถ้าเราอยู่ในสถานะการณ์ที่มีคนมายืนร้องไห้ต่อหน้าเรา ในความคิดของเพื่อนๆ มีประโยคหรือวิธีไหนทำให้เขาเย็นลงจากอาการทุกข์นั้นไหมครับ? มาแชร์กันได้ครับผ

​ รู้สึกตอนนี้ตัวเอง ว่างเปล่า ไม่รู้สึกอะไร ทำอะไรก็ ว่างเปล่าไปหมด หาอะไรทำต่างๆนาๆ ก็รู้สึก ว่างเปล่า ไปซะหมด ออกไปไหนก็ทำได้แต่ทำหน้านิ่งๆ ไม่รู้สึกว่าอยากจะยิ้ม พอตัวเองเจอเรื่องเศร้าๆมา ก็ร้องไ