ผมเิารถไปเรียนโดนไม่ได้บอกพ่อบอกแต่แม่เพราะตอนดึกพ่อเขากินงานเลี้ยงอยู่เลยไม่ได้ไปบอกแต่บอกแม่ทิ้งไว้ เขาเฃยโทรมาต่อว่าพอกลับมาถึงบ้านเขาก็บ่นใส่ผมอลยพูดสวนกับไปว่สก็พ่อเมาอยู่พ่อเลยววนกับมาว่าใช่สิ้โตแล้วนิปีกดล้สขาแข็งแล้วนอจะไปไหนก็ไปไป๊ไม่ต้องกลับมาเลยผมก็ไม่ได้ตอบโต้อะไรก็เดินเข้าบ้านพอดึกดึกโดนเรียกไปว่าอีกรอบผมก็ฟังพ่อก็พํดในเชิงดูถูกว่าโตแล้วนิมีแรงแล้วนิจะไปไหนก็ไปปีกกล้าขาแข็งแล้วนิแล้วใช่คำพูดเชิงไล่ผมออกยากบ้าน ผมก็ขอโทษเขาไปแล้วผมก็ไม่ได้ออกไปช่วยทำงานบ้านตั้งแต่คืนนั้น(โดนใช้คำพูดเชิงแบบนี้มาหลายครั้งแล้ว ครั้งนี้คงถึงจุดที่ผมทนไม่ไหวจริงๆ)ผมรู้ว่าเขาห่วง เขารัก แต่คำว่ารักของเขามันสวนทาฃกับตำพูดที่เขาพูดออกมา
แม่ก็ได้มีการline มาบอกต้องเข้าใจพ่อนะพ่อเป็นคนนิสัยแบบนั้นชอบพูดแรง แต่เขาก็รักลูกนะ ให้ผมไปขอโทษพ่อเขาอีกรอบ
คือผมต้องไปขอโทษเขาแล้วทำแบบมันได้เกิดไรขึ้นก็ต้องทนรับฟังคำพูดแรงแบบนั้นไปเพราะมันเป็นนิสัยของเขา
ผมรู้สึกว่าผมทนมานานแล้วไม่ไหวแล้วเลยไม่ไปขอโทษอีกรอบเก็บตัวอยู่คนเดียว
ผมควรจะทำยังไงดีครับ
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ใส่ข้อความ
ช่วยคิดหน่อยครับ