จากใจจริงๆเลยนะคะพึ่งขึ้นม.ปลายสายวิท-คนิต ละเป็นครั้งแรกในชีวิตเลยที่รู้สึกเครียดมากเพราะจำบทเรียนไม่ได้แต่มันต้องจำค่ะ เนื่องจากต้องจำไปสอบ คือเคยเห็นคนวิจารณ์การศึกษาไทยว่า สอน 👉 จำไปสอบ👉สอบ👉ลืม ซึ่งมันจริงมากๆ จำไปสอบปลายภาคได้ 2 วันก็ลืมหมดแล้วค่ะ โดยเฉพาะพวกชีวะเคมี มันคือการจำไปสอบจริงๆ เนื้อหาเยอะมากๆแล้วเอามาอัดในหัว กอลจิออดี ทำหน้าที่อันนี้นะ แบ่งเซลมีแบ่งนิวเคลียสกับไซโทพลาสซึม ไมโทซิสแบบนี้ แบบนี้ ไมโอซิสอย่างนี้ๆ จุดของลิวอิส ค่า en ea ie บลาๆ เราห้อง1 ยังต้องอ่าน3-4 รอบ ไหนจะจำอีกแค่วิชาเดียวอย่างชีวะกลับรู้สึกเหมือนกินเนื้อที่สมองไปครึ่งซีก ละพวกหน่วยกิต 0.5 แต่ทำตัวแบบสำคัญเว่อเนื้อหาเยอะมากอย่างพระพุทธงี้ คือ OMG, I can't จริงๆ แล้วห้องอื่นเด็กอื่นๆที่เค้าขยันแล้วแต่ทำไม่ได้ก็ต้องยอมเพราะจำไม่ได้งี้เหรอคะ เคยอ่านใน twitter เค้าบอกว่า ตปท. เป็นการสอนแบบเห็นภาพ คือเราตัวแทนเด็กไทยไงคะนึกภาพไม่ออก ว่าตปท.เค้าสอนกันยังไงแบบเห็นภาพ เพราะเราเคยชินกับการสอนจำแล้วไปสอบแล้วก็ลืม คืออยากทราบอะคะว่าสอนยังไงให้การศึกษาเขาดีกว่า ทั้งๆที่ เค้าชม.เรียนน้อยกว่าของเรา.
ระบบการศึกษาต่างประเทศเป็นยังไง