* * * * * ถ อ ย * * * * *

ล่วงเลยถึงเฉยชืด       ระยะฝืดถึงฝืนฝัน
นานแล้วถึงผูกพัน       แม้บากบั่นถึงเพียงไหน
ว้าเหว่ถึงใกล้ชิด         ก่อนเคยติดถึงตัวไกล
ทดท้อถึงยังไหว         แต่ถอยใจถึงมั่นคง