มีปัญหากับครอบครัวค่ะ

ก็ตามหัวข้อเลยค่ะ อยากทราบว่าเราควรทำยังไงดี คือครอบครัวเรามีอยู่5คน มีน้า(ชาย) ยาย แม่ พี่ชาย และก็เรา คือที่บ้านอ่ะบางทีก็ดีนะคะคอยเป็นห่วงเราอยู่เหมือนกันแต่เวลาเราทำอะไรผิดนิดๆหน่อยๆชอบว่าเราจนเราเสียความรู้สึกมากๆแต่น้านี่ไม่ค่อยว่านะคะแทบจะไม่เคยแต่ส่วนมากจะเป็นเรื่องจุกจิก แต่แม่กับยายนี่คือทำเราเสียใจบ่อยมากเลย ยายส่วนมากก็ชอบสอนเราแหละ แต่บางเรื่องก็สอนแบบไม่พอดีเท่าไหร่เพราะแกเป็นคนหัวโบราณ ชอบบังคับ ใครไม่ทำตามก็คือด่าว่าอย่างเดียว แต่เรื่องที่ผ่านมานี่เราไม่ไหวจริงๆคือเราอ่ะพออาบน้ำเสร็จเราก็ทาแป้งเตรียมเข้าห้องนอน ทีนี้ยายเราเห็นก็พูดประมาณว่าจะทาแป้งทำไม ทาแล้วห้องมีแต่ฝุ่นทาครีมดีกว่า เราก็บอกไปว่ามันร้อนทาครีมแล้วเหนียวเหนอะหนะ(แอร์ที่ห้องเสีย)ยายก็พูดแบบเดิมซ้ำๆ เราก็ตอบเดิมๆ จนยายพูดว่าโง่ เรียนมาก็เยอะแต่ก็โง่ แค่นี้ก็คิดไม่ได้ เราขึ้นเลย เราก็คิดว่านี่เราอยากทำอะไรก็ทำไม่ได้เลยหรอ ต้องว่ากันถึงขนาดนี้เลยหรอ แล้วไม่ใช่ครั้งแรกด้วย ด่าเราว่าโง่บ่อยมากกับเรื่องเล็กๆน้อยๆ ซึ่งก็นั่นแหละค่ะ เราก็ร้องไห้กับเรื่องพวกนี้บ่อยมาก พวกเค้าชอบคาดหวังในตัวเรา คอยให้เราพยายาม ทั้งเรื่องเรียน เรื่องนิสัย อยากให้เราเรียนเก่ง เราก็สอบเข้ารร.ดีๆได้จนตอนนี้ได้อยู่ห้องที่ดี(สายวิทย์คณิตค่ะ)แต่ก็ไม่เคยได้อะไรเลยจากความพยายามของเรา ตอนเข้ามายังบอกกับเราด้วยซ้ำว่าทำไมสอบได้แค่นี้(เค้าจะมีลำดับบอกค่ะ แล้วเราได้ที่เกือบสุดท้าย)ตอนนั้นเราก็เสียใจ พึ่งจะขึ้นม.1เอง แต่ตอนนั้นก็ไม่ได้คิดอะไรมาก แต่พอนานๆเข้า  เค้าไม่ค่อยจะสนใจกับครส.เราเลย สอบได้คะแนนไม่ดีก็บอกว่าเราไม่พยายาม ทั้งๆที่เค้าไม่เคยสนใจเราแล้วจะรู้ได้ยังไงว่าเราไม่เคยพยายาม เราพยายามมากกว่าคนอื่นตั้งเท่าไกร่เอาแต่บอกว่าต้องทำให้ดีกว่านี้ แต่ไม่เคยให้กำลังใจกันเลย บางทีเราก็ต้องการแค่นั้นจริงๆนะคะ ไม่ได้ขออะไรมากมาย ทุกวันนี้ไม่รู้เลยว่าจะเรียนไปเพื่ออะไร มีชีวิตอยู่เพื่ออะไรทำดีแค่ไหนก็ไม่มีใครเห็นความดีของเรา มองแต่ข้อเสียของเรา อยากถามว่าควรกำจัดครส.แบบนี้ยังไงคะและทำยังไงถึงจะมีความคิดที่ดีกว่านี้ ไม่อยากอคติกับครอบครัว เราก็รักเค้าแต่ไม่อยากให้เค้ามากดดันเราอ่ะค่ะ อยากให้สนใจเรามากกว่านี้ นิสัยเหมือนเด็กเลยนะคะแต่ก็แค่มาระบายค่ะ55555 ถ้าคนที่มาอ่านก็ขอบคุณนะคะที่เข้ามาฟังเราระบาย