สวัสดีค่ะ ตอนนี้เราอยู่ ม.4 แล้วค่ะ เคยขอแยกห้องตั้งแต่ขึ้น ม.1 แล้วค่ะ พอพูดเรื่องนี้ทีไรแม่ก็จะอารมณ์เสียใส่เราเสมอ จนเราไม่พูดเรื่องนี้เป็นปีสองปีแล้วค่ะ แต่ในใจก็อยากแยกห้องเสมอ เลยขอพ่อ และพ่อให้คำตอบว่า ก็เช่าห้องเองสิ คือเราก็แค่เด็กมอปลายคนหนึ่งที่อยากมีพื้นที่ส่วนตัวบ้างแต่ก็ไม่เคยจะมีเหมือนอื่นเลย
ปล. ตอนนี้เราอยู่ห้องเช่าเล็กๆกับพ่อและแม่ทั้งหมดสามคน แทบไม่มีพื้นที่ส่วนตัวเลย เวลาอยากอ่านหนังสือเงียบๆก็ทำไม่ได้ เพราะพ่อเราทำงานที่ห้อง แทบไม่มีสมาธิทำอะไรเลย เวลาอยากคุยกัยเพื่อนแบบใช้คำหยาบก็ทำไม่ได้เพราะมีพ่ออยู่ตลอดเวลา และรบกวนกันตลอดเวลาเลยค่ะ บางทีพ่อเปิดเพลงเสียงดัง แต่เราจะอ่านหนังสือ มันจะไม่มีสมาธิ ทุกวันนี้ทำได้แค่เสียบหูฟังแล้วเปิดเพลงดังๆเพื่อให้ตัวเองมีสมาธิอ่านหนังสือค่ะ
อยากมีห้องส่วนตัวแต่แม่ไม่ให้ทำไงดีคะ
ปล. ตอนนี้เราอยู่ห้องเช่าเล็กๆกับพ่อและแม่ทั้งหมดสามคน แทบไม่มีพื้นที่ส่วนตัวเลย เวลาอยากอ่านหนังสือเงียบๆก็ทำไม่ได้ เพราะพ่อเราทำงานที่ห้อง แทบไม่มีสมาธิทำอะไรเลย เวลาอยากคุยกัยเพื่อนแบบใช้คำหยาบก็ทำไม่ได้เพราะมีพ่ออยู่ตลอดเวลา และรบกวนกันตลอดเวลาเลยค่ะ บางทีพ่อเปิดเพลงเสียงดัง แต่เราจะอ่านหนังสือ มันจะไม่มีสมาธิ ทุกวันนี้ทำได้แค่เสียบหูฟังแล้วเปิดเพลงดังๆเพื่อให้ตัวเองมีสมาธิอ่านหนังสือค่ะ