คือจะมาถามทุกคนนะคะว่าถ้าเจอเหตุการณแบบนี้ทุกคนจะทนมั๊ย??
เริ่มแรกเลยคือเรายังไม่มีงานทำกับเพื่อนอยู่คนนึง แล้วเพื่อนก็ทักไปหาพี่สาวซึ่งมีสถานะเป็นญาติ ที่ทำงานในกทม. ให้แกช่วยหางานให้ทำ แกก็หาให้เป็นร้านอาหาร เลยตัดสิ้นใจไปทำ และไปพักอาศัยอยู่แกก่อน เพราะช่วงนั่นไม่มีเงินพอที่จะหาห้องเช่ากับเพื่อน กะว่าจะทำงานจนพอมีเงินไปเช่า ตอนไปทำมันตรงกับวันที่จะตัดวิคของร้าน เขาเลยให้รายวัน(ตอนนั่นทำได้1อาทิตย์) ได้มา2,000 ฿ ตอนมาอยู่กับพี่เขาช่วงแรกๆแกใจดีมาก ยอมรับว่าชอบพี่แกนะ เลี้ยงเราดี แต่แกเป็นคนที่ชอบทำหน้าไม่เป็นมิตร เราก็ไม่อะไรหรอก วันนึงเพื่อนได้มาบอกเราว่า ตอนเงินออกพี่แกเก็บเงินที่มาอยู่ด้วยคนละ1,000 เพื่อนมันเห็นว่าเราไม่มี มันเลยจ่ายให้เรา ส่วนมันจะขอพี่ใช้ มันบอกสนิทกัน เวลามาทำงานก็มีติดรถพี่เขามาบ้าง ไม่ก็นั่งวินหรือเดิน(แล้วแต่อารมณ์) อาหารเราหากินเองตอนเช้ากับเที่ยง ส่วนตอนเย็นไปกินที่ห้อง(ส่วนใหญ่จะกินส้มตำที่ตำเองบ่อยมาก หรือนานๆซื้อที ไก่ย่าง ไข่ต้ม และก็กับข้าวถุง) ก็อยู่แบบนี้จนเงินเดือนออกเต็มเดือน(หมื่ินนิดๆ) กะว่าจะหาห้อง เพื่อนทักมาว่าพี่แกจะเก็บค่าห้องคนละ2,500 ย้ำว่าคนละ(ห้องที่อยู่ราคา1,500 หรือ2,000นี้แหละ รวมน้ำไฟไม่เกิน2,500) เราก็ไม่ได้อะไรก็จ่ายๆไป แต่เราเริ่มรู้สึกอึดอัดแล้ว ทำอะไรไม่สะดวก นอนก็นอนแบบกล้าๆกลัวๆ ขนานวันหยุดยังต้องมานั่งเล่นข้างนอก เราเลยถามกับเพื่อนว่าหาห้องกันมั๊ย เพื่อนก็บอกว่าถ้าอแกไปอยู่กัน2คนพี่แกจะไม่ช่วยอะไรแล้วนะ เราเลยบอกว่าเดี๋ยวจะหาห้องอยู่คนเดียว เพื่อนเข้าใจเรานะบอกว่าไปอยู่คนเดียวได้หรอ เราบอกได้ เราก็หาตามเน็ตบ้าง วันหยุดก็เดินหาบ้าง ช่วงที่ทำงานใหม่ๆเราไปกลับที่ทำงานกับห้องพร้อมพี่แกนะ หลังๆเราเลิกหลังพี่แกกลับก่อน เราก็นั่งวิน ตอนนั่นเป็นช่วงที่เราอึดอัดสุดๆ ขนานเลิกงาน4ทุ่ม เราก็เดินเล่นให้มันถึงห้องช้าๆ จนจะผ่านมาอีกเดือน ก่อนเงินเดือนจะออกเราคำนวณว่าจ่ายห้องไปเท่านี้ มีเก็บมีเหลือหาห้องแล้วแน่นอน พอเงินออก เพื่อนทักมาว่า เดือนนี้พี่แกเก็บคนละ4,000 (ลืมบอกระว่าเพื่อนมีแฟนแล้วแฟนมาอยู่ด้วย สรุปคืนอยู่กัน5คนให้ห้อง) เขาเก็บเรากับเพื่ิอนคนละ4,000 ส่วนแฟนเพื่อนเก็บ2,000 (เขาบอกว่าค่ากินกับข้าวเช้า เที่ยง เย็น และอื่นๆ) เราก็โอนให้เพราะไม่อยากมีปัญหา ตั้งแต่นั่นมา เราไม่ค่อยได้กินข้าวเย็นกับเขาเลย ส่วนใหญ่จะซื้อแล้วไปกินที่ห้องบ้าง ข้างนอกบ้าง ส่วนข้าวเช้าเราไม่เคยได้กินกับเขาเลย อดตลอดและบ่นให้พี่ที่ร้านฟัง แต่เพื่อนก็ไปกินกับพี่เขานะ ส่วนเที่ยงเราหากินเองประจำ ตอนแรกเพื่อนบอกคงแค่เดือนนี้มั้ง พอมีเดือนที่3 เพื่อนบอกพี่เก็บเหมือนเดิม ตอนนั่นนางบอกให้ห้องอยู่เลย ไม่ไหวละ จนเราไปบอกพี่ที่ร้านว่าพอมีห้องว่างมั๊ย ไม่ไหวจริงๆเก็บแพงมาก พี่ก็แนะนำว่ามีแต่ต้องจ่ายมัดจำ5,000 ซึ่งถ้าเราจ่ายจะไม่เหลือใช้เลยสักบาท จนเราต้องด้านโทรไปขอพ่อทุกวันๆ เราบอกเหตุผลแก ตอนแรกก็ไม่ให้หรอก เราขอแกตั้งแต่อยู่กับพี่เขาได้จะครบเดือน เพราะเริ่มรู้สึกว่าพี่แกไม่โอเคกับเรา สุดท้ายพ่อก็ยอม เราเลยให้เพื่อนบอกกับพี่แกว่าจะออกแล้วนะ (ตอนนั่นพี่กับเพื่อนเริ่มมีปัญหากันละ ข้าวเย็นพวกพี่แกจะกินไม่รอหรือบางครั้งไม่มี) เพื่อนก็ยังไม่บอกจนวันที่ต้องไปเอาของ เพื่อนถึงทักไป(ตอนนั่นเจอบ่นประมาณว่าอยากทำไรก็ทำ ไม่เห็นหัวกันอยู่แล้วหนิ) ตอนนั้นตื่นเต้นมากทั้งดีใจและกลัวๆ พี่ที่ร้านก็มาช่วยขน ตอนขึ้นไปแกนอนดูหนัง ส่วนแฟนแกเล่นโทรศัพท์ ไม่พูดไม่จา เราก็เก็บๆของเรากับเพื่อน บนที่นอนพี่แกวางบัตรสวัสดิการของเพื่อนกับเงิน500฿ (ลืมบอกตอนที่อยู่ เราใช้บัตรของเรากับเพื่อนซื้อของเข้าห้อง พวกแฟ้บน้ำมันขนม ซึ่งขนมแฟนพี่แกได้กินคนเดียว) ตอนนั่นยัดอย่างเดียว คิดว่าต้องรีบออก พอแบกของลงมาชั้นล่างจนหมดก็รีบย้ายไปห้องใหม่ ตั้งแต่นั่นพี่แกก็ทำหน้าเบื่อโลกใส่ตลอด เวลาเจอกัน เราก็ไม่สนแล้ว ก่อนออกก็โอนค่าห้องไปให้เหมือนเดิม เราก็ใช้ชีวิตเรียกได้ว่ามีความสุขกว่าเดิมเยอะ จนวันนึงพี่ที่ร้าน(แกรู้จักคุยกัน ขอแทนพี่ที่ร้านว่า ก. พี่ที่เคยอยู่ว่า ข.นะ)เล่าให้ฟังว่า วันนั่นพี่ ข.ชวนพี่ก.ไปกินข้าวข้างนอก เลี้ยงด้วยจ้า แล้วถามว่าเราได้พูดอะไรถึงแกมั๊ย พี่ก. ตอบว่าไม่ได้พูด พูดก็มีเรื่ิองค่าห้อง พี่ข.เลยบอกว่า ก็มีทั้งค่ากับข้าวเช้า เที่ยง เย็นละอื่นๆจะไม่ให้แพงได้ไง แล้วพี่ข.ยังบอกว่า เราเป็นคนยุให้น้องออกไปหาห้อง (what?) พี่ก.แกก็เอ่ออ่อไปงั้นแหละ เพราะแกรู้เรื่องทั้งหมดแต่แรก เราก็คิดว่าข้าวเช้า เที่ยงเราไปกินกับเขาตอนไหน ส่วนตอนเย็นเราซื้อตลอดตั้งแต่เก็บ4,000 แรก พอเพื่อนรู้ ก็เล่าให้ฟังว่า กับข้าวเย็นขอมันตลอด ครั้งละ200-400 ไม่ใช่เงินพี่แก
สรุปค่าใช้จ่ายกับพี่เขา ช่วงแรกไปวันที่13 เก็บสิ้นเดือน1,000 อันนี้เพื่อนจ่าย เดือนแรก 2,500 เดือน2และ3 8,000 ถ้าเป็นคุณจะอยู่มั๊ย ข้าวเย็นส้มตำรวมๆไม่ถึงร้อย กินกัน5คน นานๆกินอาหารข้างนอก ก็สลับกับจ่าย โทรศัพท์เรามาชาร์ตที่ร้าน แฟ้บก็แฟ้บเราซื้อ สบู่ ยาสีฟัน ยาสระผม เราก็ซื้อ บางวันเราซื้อของเข้า แฟนแกก็มากิน เราก็ไม่ได้ว่าอะไร เขาไปบอกคนอื่นว่าเราไม่รู้จักบุญคุณ นี้คือเราผิดหรอที่ออกมาอยู่กับเพื่อน??
เป็นใคร ใครจะทน เพื่อนๆคิดว่าพี่แกทำถูกมั๊ย ที่แกเก็บเราเท่านี้ทุกเดือนหรือเราทำผิดที่คิดเล็กคิดน้อย?
ปล.ช่วงแรกที่เก็บเรา4,000 เพื่อน4,000 และแฟนเพื่อน2,000 รวม10,000 พี่แกมีเงินซื้อทองใส่เลยจ้า
ปล.2 ค่าห้องไม่เคยเกิน2,500 แกไม่เคยบอกว่าเท่าไหร่ แต่เคยเห็นว่า 2,200 แต่เก็บพวกเราเท่านี้??
เขาหาว่าเราไม่รู้จักบุญคุณ และไปบอกคนอื่นว่ายุให้น้องออกจากห้องเขา เราผิดหรอ?
เริ่มแรกเลยคือเรายังไม่มีงานทำกับเพื่อนอยู่คนนึง แล้วเพื่อนก็ทักไปหาพี่สาวซึ่งมีสถานะเป็นญาติ ที่ทำงานในกทม. ให้แกช่วยหางานให้ทำ แกก็หาให้เป็นร้านอาหาร เลยตัดสิ้นใจไปทำ และไปพักอาศัยอยู่แกก่อน เพราะช่วงนั่นไม่มีเงินพอที่จะหาห้องเช่ากับเพื่อน กะว่าจะทำงานจนพอมีเงินไปเช่า ตอนไปทำมันตรงกับวันที่จะตัดวิคของร้าน เขาเลยให้รายวัน(ตอนนั่นทำได้1อาทิตย์) ได้มา2,000 ฿ ตอนมาอยู่กับพี่เขาช่วงแรกๆแกใจดีมาก ยอมรับว่าชอบพี่แกนะ เลี้ยงเราดี แต่แกเป็นคนที่ชอบทำหน้าไม่เป็นมิตร เราก็ไม่อะไรหรอก วันนึงเพื่อนได้มาบอกเราว่า ตอนเงินออกพี่แกเก็บเงินที่มาอยู่ด้วยคนละ1,000 เพื่อนมันเห็นว่าเราไม่มี มันเลยจ่ายให้เรา ส่วนมันจะขอพี่ใช้ มันบอกสนิทกัน เวลามาทำงานก็มีติดรถพี่เขามาบ้าง ไม่ก็นั่งวินหรือเดิน(แล้วแต่อารมณ์) อาหารเราหากินเองตอนเช้ากับเที่ยง ส่วนตอนเย็นไปกินที่ห้อง(ส่วนใหญ่จะกินส้มตำที่ตำเองบ่อยมาก หรือนานๆซื้อที ไก่ย่าง ไข่ต้ม และก็กับข้าวถุง) ก็อยู่แบบนี้จนเงินเดือนออกเต็มเดือน(หมื่ินนิดๆ) กะว่าจะหาห้อง เพื่อนทักมาว่าพี่แกจะเก็บค่าห้องคนละ2,500 ย้ำว่าคนละ(ห้องที่อยู่ราคา1,500 หรือ2,000นี้แหละ รวมน้ำไฟไม่เกิน2,500) เราก็ไม่ได้อะไรก็จ่ายๆไป แต่เราเริ่มรู้สึกอึดอัดแล้ว ทำอะไรไม่สะดวก นอนก็นอนแบบกล้าๆกลัวๆ ขนานวันหยุดยังต้องมานั่งเล่นข้างนอก เราเลยถามกับเพื่อนว่าหาห้องกันมั๊ย เพื่อนก็บอกว่าถ้าอแกไปอยู่กัน2คนพี่แกจะไม่ช่วยอะไรแล้วนะ เราเลยบอกว่าเดี๋ยวจะหาห้องอยู่คนเดียว เพื่อนเข้าใจเรานะบอกว่าไปอยู่คนเดียวได้หรอ เราบอกได้ เราก็หาตามเน็ตบ้าง วันหยุดก็เดินหาบ้าง ช่วงที่ทำงานใหม่ๆเราไปกลับที่ทำงานกับห้องพร้อมพี่แกนะ หลังๆเราเลิกหลังพี่แกกลับก่อน เราก็นั่งวิน ตอนนั่นเป็นช่วงที่เราอึดอัดสุดๆ ขนานเลิกงาน4ทุ่ม เราก็เดินเล่นให้มันถึงห้องช้าๆ จนจะผ่านมาอีกเดือน ก่อนเงินเดือนจะออกเราคำนวณว่าจ่ายห้องไปเท่านี้ มีเก็บมีเหลือหาห้องแล้วแน่นอน พอเงินออก เพื่อนทักมาว่า เดือนนี้พี่แกเก็บคนละ4,000 (ลืมบอกระว่าเพื่อนมีแฟนแล้วแฟนมาอยู่ด้วย สรุปคืนอยู่กัน5คนให้ห้อง) เขาเก็บเรากับเพื่ิอนคนละ4,000 ส่วนแฟนเพื่อนเก็บ2,000 (เขาบอกว่าค่ากินกับข้าวเช้า เที่ยง เย็น และอื่นๆ) เราก็โอนให้เพราะไม่อยากมีปัญหา ตั้งแต่นั่นมา เราไม่ค่อยได้กินข้าวเย็นกับเขาเลย ส่วนใหญ่จะซื้อแล้วไปกินที่ห้องบ้าง ข้างนอกบ้าง ส่วนข้าวเช้าเราไม่เคยได้กินกับเขาเลย อดตลอดและบ่นให้พี่ที่ร้านฟัง แต่เพื่อนก็ไปกินกับพี่เขานะ ส่วนเที่ยงเราหากินเองประจำ ตอนแรกเพื่อนบอกคงแค่เดือนนี้มั้ง พอมีเดือนที่3 เพื่อนบอกพี่เก็บเหมือนเดิม ตอนนั่นนางบอกให้ห้องอยู่เลย ไม่ไหวละ จนเราไปบอกพี่ที่ร้านว่าพอมีห้องว่างมั๊ย ไม่ไหวจริงๆเก็บแพงมาก พี่ก็แนะนำว่ามีแต่ต้องจ่ายมัดจำ5,000 ซึ่งถ้าเราจ่ายจะไม่เหลือใช้เลยสักบาท จนเราต้องด้านโทรไปขอพ่อทุกวันๆ เราบอกเหตุผลแก ตอนแรกก็ไม่ให้หรอก เราขอแกตั้งแต่อยู่กับพี่เขาได้จะครบเดือน เพราะเริ่มรู้สึกว่าพี่แกไม่โอเคกับเรา สุดท้ายพ่อก็ยอม เราเลยให้เพื่อนบอกกับพี่แกว่าจะออกแล้วนะ (ตอนนั่นพี่กับเพื่อนเริ่มมีปัญหากันละ ข้าวเย็นพวกพี่แกจะกินไม่รอหรือบางครั้งไม่มี) เพื่อนก็ยังไม่บอกจนวันที่ต้องไปเอาของ เพื่อนถึงทักไป(ตอนนั่นเจอบ่นประมาณว่าอยากทำไรก็ทำ ไม่เห็นหัวกันอยู่แล้วหนิ) ตอนนั้นตื่นเต้นมากทั้งดีใจและกลัวๆ พี่ที่ร้านก็มาช่วยขน ตอนขึ้นไปแกนอนดูหนัง ส่วนแฟนแกเล่นโทรศัพท์ ไม่พูดไม่จา เราก็เก็บๆของเรากับเพื่อน บนที่นอนพี่แกวางบัตรสวัสดิการของเพื่อนกับเงิน500฿ (ลืมบอกตอนที่อยู่ เราใช้บัตรของเรากับเพื่อนซื้อของเข้าห้อง พวกแฟ้บน้ำมันขนม ซึ่งขนมแฟนพี่แกได้กินคนเดียว) ตอนนั่นยัดอย่างเดียว คิดว่าต้องรีบออก พอแบกของลงมาชั้นล่างจนหมดก็รีบย้ายไปห้องใหม่ ตั้งแต่นั่นพี่แกก็ทำหน้าเบื่อโลกใส่ตลอด เวลาเจอกัน เราก็ไม่สนแล้ว ก่อนออกก็โอนค่าห้องไปให้เหมือนเดิม เราก็ใช้ชีวิตเรียกได้ว่ามีความสุขกว่าเดิมเยอะ จนวันนึงพี่ที่ร้าน(แกรู้จักคุยกัน ขอแทนพี่ที่ร้านว่า ก. พี่ที่เคยอยู่ว่า ข.นะ)เล่าให้ฟังว่า วันนั่นพี่ ข.ชวนพี่ก.ไปกินข้าวข้างนอก เลี้ยงด้วยจ้า แล้วถามว่าเราได้พูดอะไรถึงแกมั๊ย พี่ก. ตอบว่าไม่ได้พูด พูดก็มีเรื่ิองค่าห้อง พี่ข.เลยบอกว่า ก็มีทั้งค่ากับข้าวเช้า เที่ยง เย็นละอื่นๆจะไม่ให้แพงได้ไง แล้วพี่ข.ยังบอกว่า เราเป็นคนยุให้น้องออกไปหาห้อง (what?) พี่ก.แกก็เอ่ออ่อไปงั้นแหละ เพราะแกรู้เรื่องทั้งหมดแต่แรก เราก็คิดว่าข้าวเช้า เที่ยงเราไปกินกับเขาตอนไหน ส่วนตอนเย็นเราซื้อตลอดตั้งแต่เก็บ4,000 แรก พอเพื่อนรู้ ก็เล่าให้ฟังว่า กับข้าวเย็นขอมันตลอด ครั้งละ200-400 ไม่ใช่เงินพี่แก
สรุปค่าใช้จ่ายกับพี่เขา ช่วงแรกไปวันที่13 เก็บสิ้นเดือน1,000 อันนี้เพื่อนจ่าย เดือนแรก 2,500 เดือน2และ3 8,000 ถ้าเป็นคุณจะอยู่มั๊ย ข้าวเย็นส้มตำรวมๆไม่ถึงร้อย กินกัน5คน นานๆกินอาหารข้างนอก ก็สลับกับจ่าย โทรศัพท์เรามาชาร์ตที่ร้าน แฟ้บก็แฟ้บเราซื้อ สบู่ ยาสีฟัน ยาสระผม เราก็ซื้อ บางวันเราซื้อของเข้า แฟนแกก็มากิน เราก็ไม่ได้ว่าอะไร เขาไปบอกคนอื่นว่าเราไม่รู้จักบุญคุณ นี้คือเราผิดหรอที่ออกมาอยู่กับเพื่อน??
เป็นใคร ใครจะทน เพื่อนๆคิดว่าพี่แกทำถูกมั๊ย ที่แกเก็บเราเท่านี้ทุกเดือนหรือเราทำผิดที่คิดเล็กคิดน้อย?
ปล.ช่วงแรกที่เก็บเรา4,000 เพื่อน4,000 และแฟนเพื่อน2,000 รวม10,000 พี่แกมีเงินซื้อทองใส่เลยจ้า
ปล.2 ค่าห้องไม่เคยเกิน2,500 แกไม่เคยบอกว่าเท่าไหร่ แต่เคยเห็นว่า 2,200 แต่เก็บพวกเราเท่านี้??