The Lottery : Story Of My Life

ผมว่า  เหตุการณ์เรื่องหนึ่ง  มักมีความทรงจำอีกหลายเรื่องเป็นองค์ประกอบย่อยเสมอ การจดจำเรื่องหนึ่งเรื่องใด 
เรามักจะเชื่อมโยงเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง  ซึ่งบางครั้ง  เหตุการณ์บางอย่างเป็นแค่เพียงความทรงจำสีจาง 
และอีกหลาย ๆเหตุการณ์ ที่เราสามารถจำได้ดี  จนกลายเป็นความทรงจำที่ได้นึกถึงครั้งใด  ก็มีความสุขทุกครั้ง 
แม้มันจะผ่านวันเวลามานานเท่าไรก็ตาม 
ล็อตเตอรี่  อาจเป็นความหวังของใครหลายคน  และส่วนใหญ่ก็หวังที่จะได้รับโชคใหญ่สักครั้งในชีวิต  ผมว่าเรื่องราวของล็อตเตอรี่ มันสามารถบ่งบอกเหตุการณ์ต่าง ๆ รอบตัวได้  แล้วแต่เราจะมีความทรงจำเรื่องใดเกี่ยวกับล็อตเตอรี่ในงวดนั้น ๆ  จึงกลายมาเป็นแนวคิด  ว่าหากเราสามารถเขียนเรื่องราวเกี่ยวกับล็อตเตอรี่เก็บไว้  มันน่าจะบอกเรื่องราวต่าง ๆ ได้  อาจไม่ใช่ทั้งหมด  แต่อย่างน้อย  การเดินทางของล็อตเตอรี่  น่าจะเป็นเรื่องราวที่อยู่ในความทรงจำได้เป็นอย่างดี  หากได้รับรางวัล  ก็ถือเป็นผลพลอยได้และเป็นกำไรของชีวิตเรา  จึงมีกระทู้นี้ขึ้นมา 
อย่างน้อย ๆ  ในแต่ละเดือน  เราจะได้เห็นการเดินทางของล็อตเตอรี่และเรื่องราวประสบการณ์ชีวิตที่เกิดขึ้นกับเรา   นำมาลงบันทึกเป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นเดือนละ 2 ครั้ง  อีกอย่างถือเป็นการสะสมล็อตเตอรี่ไปในตัว  เพราะไม่ชอบเก็บไว้เป็นเอกสาร 
มันลำบากเรื่องการจัดเก็บและการดูแลรักษา     เอาล่ะ  เอาเป็นว่า ผมขอเริ่มบันทึกล๊อตเตอรี่ฉบับแรก 
เป็นฉบับของวันที่ 16 ตุลามคม 2563  แล้วกัน และจะบันทึกไปเรื่อย ๆ จนกว่าจะมีการยกเลิกการซื้อขายล็อตเตอรี่ในประเทศนี้ 

เริ่มต้นด้วยล็อตเตอรี่งวดแรกที่นำมาบันทึกไว้
ฉบับวันที่ 16 ตุลาคม 2563
ฉบับนี้  มีที่มาจากการช่วยเหลือ  ซึ่งโดยวัฒนธรรมของอาชีพม  เวลาที่คนใดคนหนึ่งประสบกับช่วงมรสุมชีวิต  จะมีการช่วยเหลือกันโดยขายล็อตเตอรี่  เพื่อนำเงินไปบรรเทาความเดือดร้อนของเจ้าตัว  ครั้งนี้คนที่ผมช่วยเหลือ  ครั้งหนึ่งเขาเคยเป็นลูกน้องผม และเมื่อถึงวาระโยกย้าย  ก็ได้ย้ายกลับไปทำงานในจังหวัดภูมิลำเนาของตนเอง  ช่วงต้นเดือนตุลาคม 2563  ได้ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์  รถเสียหายพอสมควร  แต่เจ้าตัวบาดเจ็บเล็กน้อย  ทางครอบครัวจึงได้ทำล็อตเตอรี่มาเพื่อเป็นทุนในการบรรเทาความเดือดร้อน  โดยให้พวกเราสมทบใบละ 300 บาท  ผมได้ช่วยไป 2 ใบ  จำนวน 600 บาท
นี่เป็นวิธีที่พวกเราใช้เพื่อช่วยเหลือ  อาจไม่ได้ช่วยบรรเทาความเดือดร้อนได้ทั้งหมด  แต่พอจะทำให้คนที่ประสบกับมรสุม  ได้มีความคล่องตัวในการบริหารจัดการในเรื่องที่กำลังประสบ  ให้คลี่คลายได้ในระยะหนึ่ง  ส่วนจะถูกรางวัลหรือไม่  ประเด็นนั้นก็แค่หวังเล็กๆ   แต่ประเด็นสำคัญ  คือการได้ช่วยเหลือมากกว่า  ช่วยได้ก็ช่วยกันไป  ใจเขาใจเรา  เอื้อเฟื้อแบ่งปันกัน  สังคมจะน่าอยู่...เชื่อสิ

สภาพของเจ้าตัวและรถที่ประสบอุบัติเหตุ

ฉบับวันที่ 1 พฤศจิกายน  2563
ฉบับนี้ได้มาตอนวันลอยกระทง  เมื่อ 15 พ.ย.63  วันนั้นพวกเรา 3 คน มีผม  น้องออย  และน้องเอิง  แก๊งค์ ตัว อ. ของพวกเรา
ก่อนไปลอยกระทง  พวกเราไปกินอาหารเย็นกันที่โลตัสหาดใหญ่  ร้านหาดใหญ่ซาชิมิ 

โดยครั้งนี้พวกเราเข้าร่วมโครงการจ่ายคนละครึ่ง
ซึ่งเป็นโครงการของรัฐ เพื่อต้องการกระจายรายได้และเกิดกระแสเงินสดหมุนเวียนในระบบเศรษฐกิจ  โดยกำหนดวงเงินให้กับผู้เข้าร่วมโครงการคนละ 3,000 บาท  เข้าบัญชี G-Wallet ของแอพ "เป๋าตัง"  โดยมีเงื่อนไขกำหนดให้ใช้ได้ในวงเงิน 150 บาทต่อวัน 
ใช้ได้จนถึงวันที่ 31 ธันวาคม 2563  และวันนี้พวกเรากินกัน 3 คน ราคารวม 1,000 กว่าบาท  ช่วยลดค่าใช้จ่ายให้กับพวกเราไป 450 บาท
เสร็จจากมื้อค่ำ  พวกเราตกลงจะไปลอยกระทงกันที่วัดแหลมพ้อ อ.สิงหนคร  จ.สงขลา  ซึ่งเป็นวัดติดทะเลสาป   ลงสะพานเปรม ฯ แรก  ทางซ้ายมือหากขับมาทางสงขลา - สิงหนคร  ตอนออกจากโลตัส  ฝนตกหนักมาก  เอาไงดี???  เป็นคำถามที่ผมถามน้องออย  น้องออยเลยบอก  ว่าไหน ๆ ก็ไหน ๆ  งั้นเอาให้สุด  เผื่อทางโน้นฝนไม่ตก  เลยแยกกับน้องเอิง  แล้วขับนำไปที่วัด 
ไปถึงฝนซาให้พวกเราได้เดินสะดวก  แต่ยังปรอย ๆ เม็ดเล็กๆ มาตลอด  น้องเอิงมาถึงทีหลัง  พกร่มมาด้วย  พวกเรามาตัวเปล่า ๆ  เดินหากระทง  ได้กระทงแบบขนมปัง  อันละ 10 บาท  อย่างน้อยได้เป็นอาหารปลาไปด้วย  ซื้อมา 2 อัน  กับไฟแช็คอีก 1 ดอก  เดินไปที่ท่าน้ำ  ฝนตกลงมาอีกรอบ  ยืนเปียกหนาวสั่น  อยากถ่ายรูปสวย ๆ ก่อน  ก็ถ่ายยากเหลือเกิน 
จุดเทียนกลางสายฝน  นี่มันติดยากอย่างที่เขาบอกจริง ๆ 555  แต่น้องเอิงก็ไม่ละความพยายาม  ถ่ายให้ผมกับน้องออยจนได้มาหลายรูป  ผมจึงถ่ายให้น้องเอิงบ้าง  ถ่ายยากมาก  จุดเทียนกะว่าจะให้แสงเทียนสะท้อนลงบนใบหน้าเพื่อทำให้รูปออกมาสวย  แต่จุดปุ๊บ  ลมพัด เทียนดับทันที  จึงได้รูปมาพอประมาณ  น่าเสียดายจริง ๆ
ลอยกระทงเสร็จ  พวกเราจึงเดินกลับไปที่อาคาร  ผมกับน้องออยทำบุญกระเบื้อง 100 บาทแล้วเดินมาซื้อล็อตเตอรี่ที่ขายอยู่ข้าง ๆ กับตู้รับบริจาคทำบุญ  บอกแม่ค้าว่าขอ 12 ล้าน  เลขอะไรก็ได้  จ่ายเงินไป 200 บาท  ได้ล็อตเตอรี่มาตามภาพข้างบน  จึงเป็นเรื่องราวการเดินทางของล็อตเตอรี่ฉบับนี้  อากาศหนาว  ฝนยังคงตก  พวกเราแยกกับน้องเอิง  เดินทางกลับบ้านอย่างมีความสุข  ความสุขที่พวกเราสามารถยิ้มให้กับสายฝน  และหัวเราะกับสายลมหนาว  และมองเป็นเรื่องที่ท้าทาย  ว่าพวกเราจะสามารถลอยกระทงได้สำเร็จหรือไม่  สุดท้ายพวกเราก็ฝ่าฟันอุปสรรค  และทำมันได้สำเร็จ...
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่